II SA/Op 183/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. K. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 27 lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia odrzucić skargę. I. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 27 lutego 2013 r., nr [...] Przedmiotową decyzją Wojewoda Opolski uchylił rozstrzygnięcie Starosty Kędzierzyńsko – Kozielskiego oraz przekazał temu organowi do ponownego rozpatrzenia, sprawę dotyczącą decyzji z dnia 5 października 2011 r., nr [...], zmieniającej decyzję Starosty Kędzierzyńsko – Kozielskiego z dnia 17 lipca 2007 r., nr [...] oraz decyzję tego organu z dnia 18 września 2008 r., nr [...] w przedmiocie budowy pawilonu usługowo – mieszkalnego, nadbudowy budynku o dwie kondygnacje mieszkalne oraz rozbudowy o piwnice wraz z budową miejsc parkingowych w [...], przy ul. [...], na działce nr [...]. Decyzja została doręczona skarżącej osobiście w dniu 1 marca 2013 r., co wynika z potwierdzenia odbioru przesyłki pocztowej, znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy (k-70). W uzasadnieniu skargi, I. K. wniosła także o "uchylenie niewłaściwie prowadzonego postępowania przez Wojewodę Opolskiego i nakazanie mu poprowadzenia postępowania zgodnie z wcześniej wydanym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego". Zażądała ponadto sprawdzenia terminowości załatwienia sprawy przez ww. organ i "unieważnienia" prowadzonego postępowania przez Starostę Kędzierzyńsko-Kozielskiego, zakończonego postanowieniem z dnia 18 marca 2013 r., nr [...]. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Opolski wniósł o jej odrzucenie, uzależniając przesłanki odrzucenia od przedmiotu skargi, jaki zostanie ostatecznie przyjęty przez Sąd. Jeżeli Sąd uzna za przedmiot skargi decyzję nr [...], to wówczas organ wniósł o odrzucenie skargi na zasadzie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), jako wniesionej z uchybieniem terminu. W przypadku natomiast ustalenia, że przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego, to wówczas zdaniem organu zachodzą przesłanki do odrzucenia skargi, bowiem strona nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia, stosownie do art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Na skutek zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 9 maja 2013 r., dołączono do akt sprawy kserokopię z książki nadawczej Biura Podawczego tut. Sądu oraz kserokopię zwrotnego poświadczenia odbioru, na okoliczność przekazania skargi przez tut. Sąd do organu, celem nadania biegu na zasadzie art. 54 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto, wezwano skarżącą do złożenia oświadczenia, czy w związku z zarzutami zawartymi w uzasadnieniu skargi należy przyjąć, że skarga dotyczy, oprócz skargi na decyzję nr [...], także bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez Wojewodę Opolskiego. Wezwanie powyższe zawierało pouczenie, że nie złożenie oświadczenia w terminie 7 dni, spowoduje uznanie, że skarga dotyczy wyłącznie decyzji Wojewody Opolskiego z dnia 27 lutego 2013 r., nr [...]. Korespondencja sądowa została doręczona osobiście skarżącej w dniu 15 maja 2013 r., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, znajdująca się w aktach sądowych (k – 24 akt). Do dnia wydania niniejszego postanowienia, skarżąca nie odniosła się w żaden sposób do wezwania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że skarżąca nie ustosunkowała się do wezwania tut. Sądu do złożenia oświadczenia, czy przedmiotem jej skargi jest oprócz decyzji Wojewody Opolskiego z dnia 27 lutego 2013 r., nr [...], także bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez ten organ. W tych okolicznościach sprawy, wobec pouczenia Sądu, iż brak odpowiedzi w terminie siedmiu dni spowoduje uznanie, że skarga dotyczy wyłącznie ww. decyzji, przyjąć należało jako przedmiot skargi decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 27 lutego 2013 r., nr [...]. Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony został pogląd, że wyrażona w przepisie art. 54 § 1 P.p.s.a., zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, Sąd ten powinien przekazać ją właściwemu organowi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres organu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 września 2011r., sygn. akt II FSK 1768/11, umieszczone w systemie komputerowym LEX pod nr 948934). Sytuacja taka zaistniała w niniejszej sprawie. Zaskarżona decyzja Wojewody Opolskiego została doręczona I. K. w dniu 1 marca 2013 r. Ustalony w art. 53 § 1 P.p.s.a. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, liczony kalendarzowo, upłynął więc w dniu 31 marca 2013 r. Termin ten jednakże upływał w niedzielę, która przypadała jednocześnie na pierwszy dzień Wielkiej Nocy, a następny po niedzieli był poniedziałek 1 kwietnia 2013 r., który z kolei przypadał na drugi dzień Wielkiej Nocy. Dni te, stosownie do art. 1 pkt 1 lit. c i d ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz.U. Nr 4, poz. 28 ze zm.), były dniami wolnymi od pracy. Zgodnie więc z art. 83 § 2 P.p.s.a, jeżeli ostatni dzień terminu przypada w sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po tych dniach. Ostatni dzień do wniesienia skargi przez I. K., wypadał zatem we wtorek 2 kwietnia 2013 r. Z akt sprawy wynika, że skarżąca wniosła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, a Sąd odesłał ją do organu, w dniu 9 kwietnia 2013 r. Datę 9 kwietnia 2013 r. należy wobec powyższych ustaleń, przyjąć jako datę wniesienia skargi w sprawie. Skoro termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 2 kwietnia 2013 r., a skarga została wniesiona w dniu 9 kwietnia 2013 r., to stwierdzić należy, iż uchybiony został termin warunkujący skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Z powyższych względów, na zasadzie do art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, skargę I. K. należało odrzucić.