II SA/Op 189/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Opolskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Brzegu z dnia 27 listopada 2009 r., nr LI/536/09 w przedmiocie zatwierdzenia taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków postanawia: 1) umorzyć postępowanie, 2) zasądzić od Gminy Brzeg na rzecz Wojewody Opolskiego kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Rada Miejska w Brzegu w dniu 27 listopada 2009 r., działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. systemie zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (t.j. Dz. U. z 2007 r., Nr 147, poz. 1033, Dz. U z 2009 nr 18, poz. 32) podjęła uchwałę, nr LI/536/09 "w sprawie zatwierdzenia taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków". Wojewoda Opolski działając na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1571 ze zm.), zakwestionował prawidłowość w/w uchwały, składając za pośrednictwem Gminy Brzeg skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. W wywiedzionej skardze Wojewoda Opolski wniósł o stwierdzenie nieważności załącznika nr 1 do zaskarżonej uchwały w części dotyczącej tabeli nr 7 – "Stawki opłat za przyłączenie do urządzeń wodociągowo – kanalizacyjnych, będących w posiadaniu przedsiębiorstwa oraz opisu ustanowionych opłat zamieszczonych poniżej tabeli", jak również o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego stosownie do obowiązujących przepisów. W uzasadnieniu swojego żądania Wojewoda podniósł, iż przedstawione w zaskarżonej uchwale w załączniku nr 1, Tabeli nr 7, taryfy w części dotyczącej stawki opłat za przyłączenie do urządzeń wodociągowo – kanalizacyjnych (poz. 1 i 2) w zakresie obejmującym koszty wydania zapewnienia dostawy, wydania warunków technicznych i uzgodnienia projektu, pozostają niezgodne z § 5 pkt. 7 rozporządzenia Ministra Budownictwa z dnia 28 czerwca 2006 r. w sprawie określenia taryf, wzoru wniosku o zatwierdzenie taryf oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków (Dz. U. Nr 127, poz. 886). W dalszej części uzasadnienia wskazał także na bezpodstawne wprowadzenie stawki opłaty sankcyjnej za stwierdzenie braku rozdzielczości systemu kanalizacyjnego (poz. 3). W odpowiedzi na skargę Burmistrz Gminy Miasto Brzeg, oświadczył, iż w związku ze złożoną skargą Wojewody Opolskiego, Rada Miejska w Brzegu podjęła uchwałę nr LIV/588/10 Rady Miejskiej w Brzegu z dnia 26 lutego 2010 r. "w sprawie zmiany uchwały nr LI/536/09 Rady Miejskiej w Brzegu z dnia 27 listopada 2009 r. w sprawie zatwierdzenia taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków". W wyniku podjęcia niniejszej uchwały zmianie uległa zaskarżona część opisowa Tabeli nr 7, zgodnie z którą według nowego brzmienia opłata przyłączeniowa obejmuje koszty przeprowadzenia prób technicznych niezbędnych do oddania przyłączy do eksploatacji, a wykonanych na podstawie zatwierdzonej dokumentacji projektowej. Ponadto wyeliminowana została kwestionowana przez organ nadzoru opłata sankcyjna za stwierdzenie braku rozdzielczości systemu kanalizacyjnego. Organ poinformował również, że powyższa uchwała weszła w życie z dniem jej podjęcia tj. w dacie 26 lutego 2010 r. z mocą obowiązującą od dnia 1 stycznia 2010 r. W konsekwencji organ zauważył, iż poprzez podjęcie przez Radę Miejską w Brzegu w dniu 26 lutego 2010 r. uchwały nr LIV/588/10 dokonano zmiany zaskarżonej uchwały Rady Miejskiej z dnia 27 listopada 2009 r., a tym samym uwzględniono w całości skargę Wojewody Opolskiego. Z tego też względu, przesyłając w załączeniu przedmiotową uchwałę, Burmistrz na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 wniósł o umorzenie postępowania ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Ustosunkowując się do odpowiedzi na skargę, w przesłanym do Sądu piśmie z dnia 18 marca 2010 r., Wojewoda Opolski oświadczył, iż przychyla się do wniosku o umorzenie postępowania, o ile zaskarżona uchwała nie wywołała skutków prawnych, a w okresie jej obowiązywania nie pobierano opłat według zakwestionowanej Tabeli nr 7. Poinformował przy tym, że podjęta przez Radę Miejską w Brzegu uchwała z dnia 26 lutego 2010 r. nr LIV/588/10 zmieniła zakwestionowane przez organ nadzoru zapisy zaskarżonej uchwały, w związku z czym organ nadzoru nie zastosował względem niej środków nadzorczych. Odpowiadając na wezwanie Sądu, zobowiązujące Gminę do złożenia oświadczenia, czy zaskarżona uchwała wywołała skutki prawne w okresie jej obowiązywania oraz o udzielenie informacji dotyczącej publikacji uchwały Rady Miejskiej w Brzegu nr LIV/588/10, w piśmie z dnia 16 kwietnia 2010 r. Burmistrz Gminy Miasto Brzeg oznajmił, że w okresie jej obowiązywania zaskarżona uchwała nie wywołała żadnych skutków prawnych, albowiem we wskazanym wyżej okresie opłata sankcyjna nie była stosowana. Jednocześnie wskazał, że uchwała Rady Miejskiej w Brzegu z dnia 26 lutego 2010r. nr LIV/588/10, została opublikowana poprzez jej zamieszczenie na stronie internetowej "www.bip.brzeg.pl" oraz poprzez wywieszenie ogłoszeń w Urzędach Miejsko – Gminnych i na słupach ogłoszeniowych w każdej obsługiwanej miejscowości, jak również skierowana została w formie ulotki wraz z bieżącymi rachunkami każdemu odbiorcy, za pośrednictwem Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w Brzegu Sp. z o.o. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Postępowanie w sprawie należało umorzyć. Przepis art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe. Postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe z uwagi na fakt dokonania zmiany uchwały nr LI/536/09 Rady Miejskiej w Brzegu z dnia 27 listopada 2009r. "w sprawie zatwierdzenia taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków" w zakresie kwestionowanych przez organ nadzoru zapisów znajdujących się w załączniku nr 1, Tabeli nr 7, w sposób dostosowujący jej treść do stanu zgodnego z prawem, wskutek podjęcia uchwały nr LIV/588/10 z dnia 26 lutego 2010 r. "w sprawie zmiany uchwały nr LI/536/09 Rady Miejskiej w Brzegu z dnia 27 listopada 2009 r. w sprawie zatwierdzenia taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków". Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego, w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., mamy bowiem do czynienia wówczas, kiedy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku zajdą zdarzenia, które czynią wydanie wyroku zbędnym lub niedopuszczalnym. Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie, albowiem po wniesieniu skargi, a do dnia rozpoczęcia rozprawy, doszło wobec podjęcia przez Radę Miejską w Brzegu w dniu 26 lutego 2010 r. uchwały nr LIV/588/10 w sprawie zmiany uchwały nr LI/536/09 z dnia 27 listopada 2009 r., do uwzględnienia przez organ w całości skargi Wojewody Opolskiego. Podjęta uchwała nr LIV/588/10 z dnia 26 lutego 2010r. uznana została przez organ nadzoru za zgodną z prawem. Powyższa uchwała zmieniająca uchwałę nr LI/536/09 z dnia 27 listopada 2009 r., weszła w życie z dniem jej podjęcia, a więc z dniem 26 lutego 2010 r. i - co za tym idzie - z dniem tym zakwestionowane przez organ nadzoru zapisy uchwały będące przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego zostały wyeliminowane z porządku prawnego. Okoliczność tę należało uznać za zdarzenie zaszłe w toku postępowania sądowoadministracyjnego, stanowiące przesłankę umorzenia postępowania, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., gdyż w sytuacji braku przedmiotu zaskarżenia postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Wskazać należy przy tym, że stosownie do treści art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości, uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W związku z tym, że zakwestionowane zapisy zaskarżonej uchwały Rady Miejskiej w Brzegu nr LI/536/09 z dnia 27 listopada 2009 r., "w sprawie zatwierdzenia taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków" zostały zmienione, w sposób dostosowujący do stanu zgodnego z prawem, uchwałą nr LIV/588/10 Rady Miejskiej w Brzegu z dnia 26 lutego 2010 r., podjętą w toku postępowania sądowoadministracyjnego dotyczącego uchwały już zaskarżonej, takie działanie organu, należało ocenić jako działanie dokonane w trybie samokontroli, wynikające z art. 54 § 3 P.p.s.a. i uznać za zdarzenie zaszłe w toku postępowania sądowoadministracyjnego, które stanowią przesłankę umorzenia postępowania. Zaskarżona uchwała Rady Miejskiej w Brzegu nr LI/536/09 z dnia 27 listopada 2009 r., "w sprawie zatwierdzenia taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków" w zakwestionowanej przez organ nadzoru części, jak wynika z treści pisma procesowego Gminy Brzeg z dnia 16 kwietnia 2010 r. - nie wywołała żadnych skutków prawnych. Zatem wydanie wyroku w przedmiocie oceny legalności zaskarżonej uchwały stało się zbędne. Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 201 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a. Do niezbędnych kosztów postępowania, stosownie do art. 205 § 2 P.p.s.a., zalicza się m.in. wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego reprezentowanego przez adwokata lub radcę prawnego. W niniejszym postępowaniu skarżący reprezentowany był przez radcę prawnego i stąd też na rzecz skarżącego zasądzono kwotę 240 zł, zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.