II SA/Op 194/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu na skutek wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy postanawia 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych 2. ustanowić skarżącemu radcę prawnego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 marca 2010r., wezwano skarżącego A. B. do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], Nr [...]. W terminie zakreślonym do dokonania w/w czynności, skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Wobec tego, referendarz sądowy pismem z dnia 23 marca 2010r. wezwał A. B. do złożenia wniosku na urzędowym formularzu, a to w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący zastosował się do wezwania, bowiem w dniu 1 kwietnia 2010r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, wniosek A. B. o niezmienionym zakresie żądania. Uzasadniając swoją prośbę wnioskodawca wskazał na nieprawidłowości, jakie w ocenie skarżącego, miały dopuścić się organy w postępowaniu administracyjnym. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach A. B. podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z matką; posiada dom o powierzchni 100 m² "do remontu" oraz nieruchomość rolną o powierzchni 1,02 ha. Źródłami miesięcznego dochodu tego gospodarstwa są: renta matki w wysokości 1.100 zł, wynajem części domu w kwocie 300 zł, a także dorywcze projektowanie – w kwocie 83 zł. Skarżący wyjaśnił bowiem, że okresowo zarabia jako inżynier budownictwa, wykonując projekty budowlane, których to zleceń nie jest jednak wiele. W 2009r. wykonał takich usług na łączną kwotę 1.000 zł (czyli 83 zł miesięcznie). Działając na zasadzie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a.", zważono co następuje: W świetle art. 245 § 2 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego. Ustanowienie pełnomocnika z urzędu stanowi uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu reprezentantowi, bez ponoszenia przez nią wynagrodzenia i wydatków adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( art. 244 § 2 P.p.s.a. ). Przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, a zatem wnioskowanym przez skarżącego, zostały określone w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W świetle cytowanego przepisu, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w tym zakresie następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Dokonując oceny sytuacji materialnej A. B. pod względem wyżej podanych przesłanek ustawowych, referendarz sądowy wziął pod uwagę dane zawarte we wniosku skarżącego wniesionego w niniejszej sprawie, uznając je za wiarygodne. Zważył zatem, że wysokość dochodu rodziny skarżącego jest niewystarczająca na pokrycie kosztów sądowych oraz kosztów wynajęcia profesjonalnego pełnomocnika. Biorąc bowiem pod uwagę wysokość niezbędnych przeciętnych wydatków związanych z utrzymaniem mieszkania i siebie, co do których to wartości referendarz posiada stosowną wiedzę, uznał on, iż kwota 1.483 zł miesięcznie na dwie osoby, jest niewystarczająca do wygospodarowania dodatkowych funduszy na prowadzenie procesu w sprawie. Pogląd ten potęguje ponadto okoliczność niewykazania przez skarżącego zgromadzonych oszczędności, a także innych, oprócz domu, składników majątkowych. Nie bez znaczenia jest również fakt poniesienia przez skarżącego wpisów od skarg w innych toczących się przed tut. Sądem postępowaniach, tj. w sprawie II SA/Op 459/09 – 100 zł., w sprawie II SA/Op 460/09 – 300 zł, a w sprawie II SA/Op 461/09 – 100 zł. Ocena możliwości poniesienia przez skarżącego kosztów sądowych w niniejszej sprawie, została zatem dokonana także przez pryzmat obciążeń finansowych wynikających z konieczności uiszczenia wpisów w innych sprawach skarżącego, w których obowiązek poniesienia kosztów powstał w nieodległym czasie (por. szerzej: postanowienie Naczelnego Sądu administracyjnego z dnia 17 czerwca 2008r., sygn. akt I OZ 384/08, zamieszczone w programie komputerowym LEX pod nr 493822). Przy takim ujęciu okoliczności sprawy, referendarz zatem za zasadne udzielenie skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie i na zasadzie art. 258 § 1 pkt 7 P.p.s.a, orzekł jak w sentecji.