II SA/Op 199/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Bogusz (spr.) Sędzia WSA Krzysztof Sobieralski Protokolant st. insp. sądowy Katarzyna Stec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi Wojewody Opolskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Nysie z dnia 27 lutego 2019 r., Nr VI/62/19 w przedmiocie wprowadzenia na terenie gminy świadczenia pieniężnego – "bonu wychowawczego" postanawia 1) umorzyć postępowanie, 2) zasądzić od Gminy Nysa na rzecz Wojewody Opolskiego kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 17 kwietnia 2019 r., działając na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 506; aktualnie z 2022 r. poz. 552, ze zm.) Wojewoda Opolski wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Nysie z dnia 27 lutego 2019 r., Nr VI/62/19, w sprawie wprowadzenia na terenie Gminy Nysa świadczenia pieniężnego – "bonu wychowawczego". Wojewoda domagał się stwierdzenia nieważności przedmiotowej uchwały z powodu istotnego naruszenia prawa, polegającego na przekroczeniu delegacji ustawowej wynikającej z art. 22b ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz naruszeniu art. 32 i art. 71 ust. 1 Konstytucji RP, a także zasądzenia na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego (w związku z reprezentowaniem go przez pełnomocnika). W odpowiedzi na skargę Gmina Nysa wniosła o oddalenie skargi podnosząc brak naruszenia wskazanych w skardze przepisów prawa w sposób przesądzający o konieczności wyeliminowania zaskarżonej uchwały z porządku prawnego. Postanowieniem z dnia 25 lipca 2019 r., sygn. akt II SA/Op 199/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu z urzędu zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (aktualnie: Dz. U. z 2022 r. poz. 329, ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. Uznając, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego, toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego wskazał, że zaskarżona w sprawie uchwała stanowiła również przedmiot zaskarżenia w sprawie o sygn. akt II SA/Op 167/19, w której na skutek rozpoznania skargi E. H., Sąd wyrokiem z dnia 18 czerwca 2019 r. stwierdził jej nieważność. Wyrok ten nie jest prawomocny. Niemniej jednak, prawomocne rozstrzygnięcie sprawy o sygn. akt II SA/Op 167/19 będzie mieć wpływ na wynik niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego, w którym zaskarżono tę samą uchwałę. W przypadku uprawomocnienia się wyroku z dnia 18 czerwca 2019 r. uchwała stanowiąca przedmiot zaskarżenia Wojewody Opolskiego zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego, a w takim przypadku, orzeczenie to jako wiążące dla Sądu, będzie bezpośrednio wpływać na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. W konsekwencji, skoro sprawa ze skargi E. H. na uchwałę Nr VI/62/19 pozostaje w toku, to konieczne jest zawieszenie z urzędu postępowania w niniejszej sprawie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Op 167/19. Wyrokiem z dnia 8 lutego 2022 r., sygn. akt I OSK 2768/19, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Gminy Nysa od Wyroku WSA w Opolu z dnia 18 czerwca 2019 r., sygn. akt 167/19. Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2022 r., sygn. akt II SA/Op 199/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu podjął zawieszone postępowanie w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn, niż cofnięcie skargi lub śmierć strony, stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu powołanego przepisu zaistnieje wtedy, gdy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku, wystąpią zdarzenia, w następstwie których wystąpi trwała przeszkoda do merytorycznego rozpoznania sprawy, tj. przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy w trakcie postępowanie zaskarżony akt przestanie istnieć w obrocie prawnym. Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Mianowicie, w trakcie trwania niniejszego postępowania zaskarżona uchwała Rady Miejskiej w Nysie z dnia 27 lutego 2019 r., Nr VI/62/19 - objęta skargą Wojewody Opolskiego - została wyeliminowana z obrotu prawnego. Wyrokiem z dnia 18 czerwca 2019 r., sygn. akt II SA/Op 167/19, tutejszy Sąd stwierdził jej nieważność. Skarga kasacyjna wniesiona przez Gminę Nysa od tego wyroku została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia z dnia 8 lutego 2022 r., sygn. akt I OSK 2768/19, co skutkowało uprawomocnieniem się wyroku stwierdzającego nieważność zaskarżonej uchwały. Konsekwencją powyższego ustalenia jest uznanie, że w niniejszej sprawie wystąpiła bezprzedmiotowość postępowania. Przed rozpoznaniem niniejszej sprawy prawomocnie została bowiem oceniona legalność zaskarżonego aktu, a wobec stwierdzenia nieważności został on wyeliminowany z obrotu prawnego ze skutkiem ex tunc. Zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała przestała zatem istnieć i należy ją traktować tak, jakby nie weszła do obrotu prawnego, a postępowanie w niniejszej sprawie jest bezprzedmiotowe z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia. Stwierdzona bezprzedmiotowość postępowania skutkowała zatem jego umorzeniem, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., o czym Sąd orzekł w pkt 1 sentencji postanowienia. Na podstawie art. 200 w zw. z art. 201 § 1 i art. 205 § 2 P.p.s.a., w pkt 2 postanowienia Sąd postanowił natomiast o zasądzeniu od Gminy Nysa, na rzecz strony skarżącej, zwrotu kosztów postępowania, na które składa się wynagrodzenie pełnomocnika strony skarżącej w kwocie 480 zł - ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265). Rozstrzygając o kosztach Sąd stosował zasadę rezultatu i przyjął, że stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w innym postępowaniu sądowoadministracyjnym nie ma wpływu na odpowiedzialność finansową organu względem strony skarżącej za wynik niniejszego postępowania, w którym żądanie skargi sprowadzało się do stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały.