II SA/Op 206/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. H., M. K., J. W., J. W. na uchwałę Rady Miejskiej w Głuchołazach z dnia 30 czerwca 20110 r., Nr XLVII/395/10 w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania oraz wysokości i sposobu pobierania opłat za parkowanie postanawia odrzucić skargę M. K. T. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Głuchołazach z dnia 30 czerwca 2010 r., Nr XLVII/395/10, w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania oraz ustalenia wysokości i sposobu pobierania opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach na terenie miasta Głuchołazy będących własnością Gminy Głuchołazy, wskazując, że działa na podstawie art. 101 ust. 1 i 2a ustawy o samorządzie gminnym w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik M. K., J. W. i J. W. Do skargi dołączył upoważnienia M. K., J. W. i J. W. do reprezentowania ich przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu. W piśmie procesowym z dnia 1 czerwca 2017 r. T. H. wyjaśnił, że nastąpiła omyłka pisarska i w imieniu ww. osób wniósł tylko skargę. Przedłożył poprawione oświadczenia M. K., J. W. i J. W. z dnia 31 maja 2017 r., zawierające upoważnienie do złożenia w ich imieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. W wykonaniu zarządzenia tut. Sądu z dnia 4 grudnia 2017 r. M. K. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł i do wskazania adresu do doręczeń w związku z wniesioną skargą - w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie przesłano skarżącemu na adres podany w przedłożonym upoważnieniu z dnia 31 maja 2017 r., tj. ul. [...],[...][...], i pod tym adresem zostało ono odebrane przez dorosłego domownika – K. P. w dniu 11 grudnia 2017 r., co wynika z adnotacji zamieszczonych na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k. 113 akt sądowych). W aktach sprawy brak jest dowodu uiszczenia przez skarżącego wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę M. K. należało odrzucić. Na wstępie zauważyć należy, że przepis art. 101 ust. 2a ustawy o samorządzie gminnym (w dacie wniesienia skargi - Dz. U. z 2016 r. poz. 446, z późn. zm.) określa szczególny sposób współuczestnictwa procesowego oraz reprezentacji skarżących w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Jak wskazuje się w orzecznictwie, stronami skarżącymi są wszyscy wyrażający na to zgodę mieszkańcy, jako osoby fizyczne, które z mocy art. 25 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., posiadają zdolność sądową. W tego rodzaju przypadkach relacje zachodzące pomiędzy podmiotami składającymi wspólną skargę bądź skargi indywidualne połączone do wspólnego rozpoznania przez sąd przesądzać będą z reguły o powstaniu w tym procesie współuczestnictwa formalnego, gdyż naruszenia interesu prawnego, stanowiące podstawę legitymacji skargowej, odnosić się będą indywidualnie do sfery prawnej każdego z tych podmiotów (por. wyrok NSA z 28 kwietnia 2016 r., II OSK 2247/14, dostępny na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Dlatego za skarżących należało uznać wszystkie osoby fizyczne, które zostały wskazane w skardze, jako udzielające zgody na wniesienie skargi w ich imieniu, przy czym z racji istnienia odrębnego interesu prawnego, skarżących byli zobligowani do opłacenia skargi jako pisma, które zainicjowało postępowanie sądowoadministracyjne na rzecz każdego z nich. Zgodnie bowiem z art. 230 § 1 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 P.p.s.a.). Stosownie do treści art. 220 § 1 zdanie drugie P.p.s.a., w przypadku nieuiszczenia należnej opłaty sądowej od wniesionego pisma, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Natomiast na zasadzie art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Na podstawie § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej wpis jest stały i wynosi 300 zł. Do uiszczenia wpisu w tej właśnie wysokości został wezwany skarżący, wraz z pouczeniem o terminie wykonania obowiązku oraz o rygorze jego niewykonania. Wezwanie to, za pisemnym pokwitowaniem zostało doręczone w dniu 11 grudnia 2017 r. K. P., będącej dorosłym domownikiem skarżącego. Doręczenie nastąpiło w drodze doręczenia zastępczego, przewidzianego w art. 72 P.p.s.a., stanowiącym, że jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. W tych okolicznościach zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi rozpoczął bieg w dniu 12 grudnia 2017 r. i upłynął z dniem 18 grudnia 2017 r. (poniedziałek). Skarżący M. K. nie zastosował się do wezwania, gdyż w wyznaczonym terminie, a nawet do dnia wydania niniejszego postanowienia, nie doszło do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w związku z czym wniesiona przez niego skarga, jako nieopłacona, podlega odrzuceniu. Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.