II SA/Op 217/17

PostanowienieWSA w Opolu2017-07-31

Skład orzekający: Jerzy Krupiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji nakazującej zwrot dofinansowania przyznanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego, ze względu na ryzyko wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla działalności gospodarczej skarżącego?
Ratio decidendi
Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, uznając, że przedstawiona przez skarżącego argumentacja o ryzyku utraty możliwości kontynuowania działalności gospodarczej i niewypłacalności, w związku z koniecznością zwrotu znacznej kwoty dofinansowania, spełnia przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Wskazano, że wykonanie decyzji przed rozpoznaniem skargi może wyrządzić szkodę finansową oraz skutki dalej idące, związane z niemożnością kontynuowania jedynego źródła dochodu.
Stan faktyczny
Skarżący A. K. wniósł skargę na decyzję Zarządu Województwa Opolskiego nakazującą zwrot dofinansowania unijnego w wysokości 637.980,39 zł. Jednocześnie złożył wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej wykonanie przed zakończeniem postępowania sądowego może doprowadzić do jego niewypłacalności, uniemożliwić regulowanie bieżących zobowiązań i spłatę kredytu, co grozi powstaniem znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Krupiński – spr. po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Zarządu Województwa Opolskiego z dnia 21 lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania przyznanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Opolskiego na lata 2007-2013 postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez A. K., jest decyzja Zarządu Województwa Opolskiego z dnia 21 lutego 2017 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Opolskiego Centrum Rozwoju Gospodarki w Opolu z dnia 28 października 2016 r., nr [...], nakazującą skarżącemu zwrot dofinansowania przyznanego na realizację projektu z wykorzystaniem środków unijnych w wysokości 637.980,39 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w terminie 14 dni. Pismem procesowym z dnia 25 maja 2017 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonalności powyższej decyzji, podnosząc, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego rodzi dla niego niebezpieczeństwo utraty możliwości kontynuowania prowadzonej działalności gospodarczej, na skutek doprowadzenia do jego niewypłacalności. Nie byłby bowiem w stanie regulować należności podatkowych, zobowiązań wobec dostawców mediów i wobec kooperantów. Nie byłby również w stanie spłacać rat zaciągniętego przez niego kredytu w celu realizacji inwestycji objętej spornym projektem. Grozi to zatem powstaniem znacznej szkody i trudnych, wręcz niemożliwych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 63 § 3 (winno być: 61 § 3) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), dalej: "P.p.s.a." Wskazał, że w chwili obecnej koszty związane z prowadzeniem przez niego działalności gospodarczej wynoszą 38.287,37 zł miesięcznie i nie znajdują pokrycia w efektach tej działalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (§ 3). Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ww. ustawy Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Próbę zdefiniowania przesłanki wyrządzenia znacznej szkody podjął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl, zwanej dalej CBOIS), stwierdzając, że chodzi o taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Nadto jak wynika z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. Zakamycze 2005, str. 166 -168). Zatem, przesłankami warunkującymi wstrzymanie aktu nie są jakiekolwiek skutki i jakakolwiek szkoda, ale szkoda i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (tak m.in.: postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 889/04, postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 694/04, postanowienie z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 52/05 dostępne na stronie CBOIS). Wyjaśnić również należy, że w kwestii wstrzymania zaskarżonej decyzji Sąd działa wyłącznie na wniosek strony, zatem to skarżący zobowiązany jest do uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających prawdopodobieństwo wywołania skutków wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Wnioskujący winien wskazać na konkretne zdarzenia, czy też okoliczności świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione oraz poprzeć je stosownymi dokumentami. Zadaniem Sądu jest natomiast zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają (lub nie) za uwzględnieniem jej wniosku, zaś w razie gdy niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w sposób niewątpliwy wynika z całości okoliczności sprawy, Sąd powinien te okoliczności wziąć pod uwagę z urzędu (por. postanowienie NSA z dnia 26 marca 2008 r., sygn. akt I OZ 181/08 dostępne na ww. stronie internetowej CBOIS). W niniejszej sprawie skarżący uzasadniając złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazał, że jej wykonanie może spowodować trudne do odwrócenia skutki, bowiem spowodowałoby utratę możliwości kontynuowania prowadzonej działalności gospodarczej. W ocenie Sądu, przedstawiona przez stronę skarżącą argumentacja jest wystarczająca do uznania, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Biorąc pod uwagę to, że strona utrzymuje się z prowadzonego na własny rachunek przedsiębiorstwa, to wykonanie zaskarżonej decyzji, przed rozpoznaniem skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, - biorąc pod uwagę wysokość spornej kwoty - może wyrządzić stronie skarżącej szkodę obejmującą nie tylko stratę finansową ale i skutki dalej idące, a mianowicie stratę wynikającą z niemożności kontynuowania działalności gospodarczej stanowiącej jej jedyne źródło dochodu i ewentualne źródło, z jakiego będzie musiała dokonać zwrotu orzeczonej w zaskarżonej decyzji kwoty. Zatem, spełniona została ustawowa przesłanka do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uzupełniająco wskazać należy, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu jest wyłącznie rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, a jego byt prawny kończy się z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę; 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło