II SA/Op 220/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Krupiński po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia 9 marca 2011r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia odmownej decyzji w sprawie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej na skutek wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 20 września 2011r., sygn. akt II SA/Op 220/11 postanawia odrzucić wniosek. Wyrokiem z dnia 20 września 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, oddalił skargę K. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia 9 marca 2011r., nr [...], odmawiającą uchylenia decyzji odmownej w sprawie świadczenia z tytułu pracy przymusowej. Powyższe orzeczenie uprawomocniło się z dniem 21 października 2011r. Postanowieniem z dnia 14 listopada 2011r., sygn. akt II SA/Op 220/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu z urzędu sprostował sentencję w/w wyroku. Pismem z dnia 23 listopada 2011r. skarżąca zwróciła się o przywrócenie prawa "do złożenia zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2011r." W dalszej części podniosła, że drogą telefoniczną otrzymała od pracownika tut. Sądu informację, że jej skarga w przedmiotowej sprawie została oddalona. Podniosła, że nie mając uzasadnienia wyroku, nie mogła złożyć wyżej wspomnianego zażalenia, a w dniu 20 października 2011r. skierowała do Prezesa tut. Sądu zażalenie. Odpowiedzi na powyższe "zażalenie" udzielono skarżącej pismem z dnia 3 listopada 2011r., nr WIS/Og-0510-14/1, które to pismo doręczone zostało K. K., do rąk dorosłego domownika – wnuczki K. K., w dniu 7 listopada 2011r. O powyższym świadczy adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. W dniu 21 listopada 2011r. doręczono natomiast odpis postanowienia z dnia 14 listopada 2011r. W piśmie z dnia 24 listopada 2011r. skarżąca ponowiła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wskazując, że otrzymała od Sądu korespondencję, która w jej odczuciu się wyklucza. Z jednej strony bowiem w doręczeniu odpisu postanowienia z dnia 14 listopada 2011r. informuje się ją, że od powyższego postanowienia przysługuje prawo złożenia zażalenia, w terminie 7 dni. Z drugiej strony, Prezes WSA w Opolu w piśmie z dnia 3 listopada 2011r. informuje, że wyrok z dnia 20 września 2011r. stał się prawomocny. W wykonaniu zarządzenia z dnia 28 listopada 2011r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w odpowiedzi na pisma skarżącej z dnia 23 listopada 2011r. i z dnia 24 listopada 2011r. poinformował, iż: od wyroku tut. Sądu nie służy zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego; służy tylko skarga kasacyjna; termin do złożenia skargi kasacyjnej upłynął w związku z niewystąpieniem przez skarżącą w terminie 7 dni o uzasadnienie wyroku; pouczenie doręczone skarżącej wraz z postanowieniem o sprostowaniu wyroku dotyczyło uzasadnienia postanowienia, a nie uzasadnienia wyroku. Jednocześnie Sąd pouczył, że przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) nie przewidują instytucji przywrócenia prawa do złożenia zażalenia lub skargi kasacyjnej. Pouczył także o treści art. 87 przywołanej ustawy. Powyższe pismo doręczono skarżącej w dniu 5 grudnia 2011r., do rąk dorosłego domownika – synowej J. K. W dniu 11 grudnia 2011r. zostało złożone osobiście w tut. Sądzie pismo procesowe z dnia 11 grudnia 2011r., podpisane przez radcę prawnego K. W., działającego z upoważnienia skarżącej, domagającego się "przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej". W uzasadnieniu wniosku powtórzono argumenty przywołane przez K. K. w pismach z dnia 23 listopada 2011r. i z dnia 24 listopada 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a. Wyrokiem z dnia 20 września 2011r. Sąd oddalił skargę K. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia 9 marca 2011r., odmawiającą uchylenia decyzji o odmowie przyznania uprawnień kombatanckich. Wyrok ten stał się prawomocny z dniem 21 października 2011r. (postanowienie z dnia 27 października 2011r.). Nie budzi wątpliwości, iż o powyższych okolicznościach sprawy skarżąca dowiedziała się z pisma Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 3 listopada 2011r., nr WIS/09-510-14/11, które zostało jej doręczone w dniu 7 listopada 2011r. Od tego dnia zatem skarżąca powzięła wiadomość o uchybieniu przez nią terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie zapadłego w sprawie wyroku. W związku z tym od tego dnia liczyć należało termin siedmiodniowy na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 20 września 2011r. Termin ten upłynął w dniu 14 listopada 2011r. Tymczasem przedmiotowy wniosek skarżąca wniosła w dniu 23 listopada 2011r., a żądanie to zostało następnie potwierdzone przez nią ponownie w piśmie z dnia 24 listopada 2011r. i przez pełnomocnika skarżącej, w piśmie z dnia 11 grudnia 2011r. W tej sytuacji zaistniało zatem przekroczenie terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. Zachodzi więc negatywna przesłanka merytorycznego rozpoznania wniosku. Mając powyższe na uwadze wniosek K. K. o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 20 września 2011r. jako spóźniony, podlegał odrzuceniu na podstawie art. 88 P.p.s.a. Z tych względów należało orzec jak w postanowieniu.