II SA/Op 229/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu z dnia 7 kwietnia 2015 r., nr [...], w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia 7 kwietnia 2015 r., nr [...], Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Oleśnie z dnia 19 stycznia 2015 r. w sprawie przyznania K. W. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Decyzja ta, zawierająca pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi została doręczona w dniu 10 kwietnia 2015 r. dorosłemu domownikowi skarżącego – K. W., za pisemnym pokwitowaniem na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. K. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu za pośrednictwem Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu skargę na ww. decyzję tegoż organu z dnia 7 kwietnia 2015 r., przesyłając skargę pocztą, w piśmie opatrzonym datą 4 maja 2015 r., nadanym w dniu 12 maja 2015 r. (data stempla pocztowego). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, jako wniesionej z uchybieniem terminu. Alternatywnie wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi, wymienionych w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., do których należy również wniesienie skargi po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2). Oceniając pod tym kątem dopuszczalność skargi, wniesionej przez K. W., należy mieć na względzie, że zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym - stosownie do art. 54 § 1 P.p.s.a. - wnosi się ją za pośrednictwem organu którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W świetle powołanych przepisów, termin do wniesienia skargi jest zachowany, gdy skarga do sądu zostanie złożona w organie lub wysłana do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni, od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Oznacza to, że strona postępowania ma 30 dni na oddanie skargi w siedzibie organu, bądź nadanie jej na adres organu za pośrednictwem poczty. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie dowody zawarte w aktach administracyjnych jednoznacznie świadczą, że zaskarżona decyzja została skarżącemu doręczona w dniu 10 kwietnia 2015 r. W tym zakresie przyjąć należało, że doręczenie decyzji w dniu 10 kwietnia 2015 r. K. W. - będącej dorosłym domownikiem skarżącego, co wynika z adnotacji doręczyciela na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki - było skuteczne, gdyż odpowiadało wymogom z art. 43 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem, w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Fakt przyjęcia przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję organu odwoławczego K. W. potwierdziła własnoręcznym podpisem na zwrotnym pocztowym poświadczeniu odbioru przesyłki załączonym do akt sprawy. W związku z powyższym, określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu z dnia 7 kwietnia 2015 r. rozpoczął bieg w dniu 11 kwietnia 2015 r. i upływał z dniem 10 maja 2015 r., który przypadał jednak na niedzielę, czyli dzień ustawowo wolny od pracy. W tych okolicznościach, zgodnie z art. 83 § 2 P.p.s.a., za ostatni dzień terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie należało uznać dzień 11 maja 2015 r. Wskazany ostatnio przepis stanowi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Skarżący wniósł skargę w dniu 12 maja 2015 r., co potwierdza data stempla pocztowego na przesyłce listownej nadanej przez skarżącego w placówce pocztowej operatora publicznego, a zatem po upływie ustawowego terminu. Tym samym w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka odrzucenia skargi. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.