II SA/Op 230/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Opolskiego na uchwałę Rady Gminy Skoroszyce z dnia 26 lutego 2009 r., Nr XXVI/130/09 w przedmiocie zgody na najem lokalu bez przetargu postanawia umorzyć postępowanie. Wojewoda Opolski, działając w trybie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na uchwałę Rady Gminy Skoroszyce Nr XXVI/130/09 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wyrażenia zgody na odstąpienie od obowiązku przetargowego trybu zawarcia umowy najmu na czas nieoznaczony, domagając się stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały z powodu istotnego naruszenia prawa. W uzasadnieniu wywodził, że podejmując zaskarżoną uchwałę Rada działała bez umocowania ustawowego i wkroczyła w uprawnienia wójta wynikające z art. 43 ust. 2 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym. W piśmie z dnia 24 lipca 2009 r., stanowiącej odpowiedź na skargę, Wójt Gminy Skoroszyce oświadczył, iż przychyla się do zarzutu podniesionego przez organ nadzoru i na sesji Rady Gminy w dniu 26 sierpnia 2009 r. zgłosi autopoprawkę. Następnie, przy piśmie procesowym z dnia 1 września 2009 r., Wójt Gminy Skoroszyce przesłał uchwałę Rady Gminy Skoroszyce Nr XXXI/154/09 z dnia 26 sierpnia 2009 r. w sprawie uchylenia uchwały Nr XXVI/130/09 z dnia 26 lutego 2009 r., wnosząc jednocześnie o umorzenie postępowania. Ustosunkowując się do powyższego, Wojewoda Opolski w piśmie procesowym z dnia 16 września 2009 r. wyjaśnił, że przychyla się do wniosku o umorzenie postępowania, informując jednocześnie, że uchwała Nr XXXVI/154/09 z dnia 26 sierpnia 2009 r., uchylająca uchwałę zaskarżoną do Sądu, została przez organ nadzoru zbadana i uznana za zgodną z prawem. Na wezwanie Sądu, Gmina Skoroszyce w piśmie procesowym z dnia 18 września 2009 r. wyjaśniła, że na podstawie zaskarżonej uchwały okres trwania umowy najmu lokalu użytkowego, zawartej w dniu 1 października 2008 r. pomiędzy Szkołą Podstawową w S. a Okręgiem Polskiego Związku Wędkarskiego w O. Koło w S. na czas określony, tj. od 1 października 2009 r. do 30 września 2011 r., został w drodze aneksu z dnia 18 maja 2009 r. zmieniony na czas nieokreślony. Natomiast po uchyleniu zaskarżonej uchwały uchwałą z dnia 26 sierpnia 2009 r., Dyrektor Szkoły Podstawowej w S. pismem z dnia 9 września 2009 r. wystąpił do Okręgu Polskiego Związku Wędkarskiego w O. o odstąpienie od umowy najmu w części zmienionej aneksem. Odstąpienie przez strony od umowy w części zmienionej aneksem powoduje powrót umowy do pierwotnej treści w zakresie trwania okresu najmu, jakim jest czas określony od 1 października 2009 r. do 30 września 2011 r. Na wezwanie Sądu, za pismem z dnia 20 października 2009 r. Gmina Skoroszyce przesłała kserokopię pisma Dyrektora Szkoły Podstawowej w S. z dnia 9 września 2009 r., pisma Wójta Gminy Skoroszyce z dnia 10 września 2009 r. w sprawie wyrażenia zgody na oddanie w najem na czas nieoznaczony na rzecz Okręgu Polskiego Związku Wędkarskiego w O. Koło w S. lokalu użytkowego położonego w budynku Szkoły Podstawowej oraz podpisany przez strony aneks Nr 1 do umowy najmu zawartej w dniu 1 października 2008 r., którym wprowadzono w § 3 tej umowy zmianę poprzez wpisanie słów "Umowa zostaje zawarta na czas nieoznaczony", a ponadto określono, że wchodzi on w życie z dniem 10 września 2009 r. i ustalono, że z dniem jego podpisania traci moc aneks z dnia 18 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie należało umorzyć. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 (cofnięcie skargi; śmierć strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania). Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn", w rozumieniu powołanego przepisu, mamy do czynienia wówczas, gdy w toku postępowania - a przed wydaniem wyroku - przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że po wniesieniu skargi, a do dnia rozpoczęcia rozprawy, doszło do podjęcia przez Radę Gminy Skoroszyce w dniu 26 sierpnia 2009 r. uchwały Nr XXX154/09, którą - jak wynika z zapisu zawartego w jej § 1 - uchylono w całości zaskarżoną do tut. Sądu uchwałę własną Nr XXVI/130/09 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wyrażenia zgody na odstąpienie od obowiązku przetargowego trybu zawarcia umowy najmu na czas nieoznaczony. Powyższa uchwała uchylająca, zgodnie z zapisem jej § 3, weszła w życie z dniem podjęcia, stąd uchwała będąca przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego została z tym dniem wyeliminowana z porządku prawnego. Okoliczność tę należało uznać za zdarzenie zaszłe w toku postępowania sądowoadministracyjnego, stanowiące przesłankę umorzenia postępowania, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., gdyż w sytuacji braku przedmiotu zaskarżenia postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe. W tym miejscu podnieść jeszcze należy, że uchylenie uchwały inną uchwałą ma charakter konstytutywny, a zatem wywołuje skutek na przyszłość (ex nunc). Tym samym przerywa wywoływanie przez tę uchwałę skutków prawnych jedynie od daty wejścia w życie uchwały uchylającej, natomiast stwierdzenie nieważności uchwały znosi jej skutki od samego początku (ex tunc). Odnośnie skutków prawnych zaskarżonej uchwały należy stwierdzić, że wprawdzie w okresie jej obowiązywania została dokonana zmiana zapisów umowy najmu lokalu stanowiącego własność Gminy poprzez zmianę okresu trwania tej umowy z czasu oznaczonego na czas nie oznaczony. Zważywszy jednak dalsze działania Gminy oraz stron, sprowadzające się do uchylenia uchwały Nr XXVI/130/09 z dnia 26 lutego 2009 r., a następnie sporządzenia aneksu do zawartej umowy, Sąd doszedł do przekonania, że skutki wywołane zaskarżoną uchwałą są tego rodzaju, że ograniczyły się tylko do jednej umowy i wobec zawarcia aneksu do tejże umowy nie mają znaczenia na przyszłość, zatem nie wymagają stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.