II SA/Op 230/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu z dnia 7 kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia odrzucić skargę. Skarżący K. W. złożył skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu z dnia 7 kwietnia 2015 r., nr [...], w przedmiocie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Zaskarżona decyzja zawierała pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu za pośrednictwem organu drugiej instancji, w terminie 30 dni od daty jej doręczenia. Jak wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki, decyzję doręczono skarżącemu w dniu 10 kwietnia 2015 r., do rąk dorosłego domownika – K. W. Skarżący listem poleconym z dnia 12 maja 2015 r. (data stempla pocztowego) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, za pośrednictwem organu drugiej instancji, skargę na powyższą decyzję. W odpowiedzi na skargę organ domagał się odrzucenia skargi, z uwagi na wniesienie skargi z uchybieniem terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., zasadą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest wnoszenie skargi za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, o czym organ drugiej instancji pouczył K. W. w zaskarżonej decyzji. Organ pouczył również stronę, że skargę należy wnieść w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji. Przesyłkę zwierającą zaskarżoną decyzję prawidłowo skierowano na adres skarżącego. Doręczenia zastępczego decyzji dokonano w dniu 10 kwietnia 2015 r., w trybie art. 43 K.p.a., do rąk dorosłego domownika – K. W. Zgodnie z przywołaną regulacją, w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Spełnienie warunków doręczenia zastępczego potwierdza podpis osoby odbierającej przesyłkę (dorosłego domownika) i adnotacja listonosza na zwrotnym potwierdzeniu odbioru korespondencji, zatem Sąd uznał, że doręczenie nastąpiło w dniu 10 kwietnia 2015 r. Termin do wniesienia skargi został określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. Wynosi on trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jest to termin procesowy. Do jego zachowania wymagane jest nadanie skargi do właściwego organu, za pośrednictwem którego wnosi się skargę. Skoro w niniejszej sprawie doręczenie było skuteczne, to trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg w dniu 11 kwietnia 2015 r. i upłynął w dniu 11 maja 2015 r. Liczbowo, ostatni dzień 30-dniowego terminu przypadał na dzień ustawowo wolny od pracy, tj. na niedzielę 10 maja 2015 r., a w takiej sytuacji - po myśli 83 § 2 P.p.s.a. - za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, czyli w niniejszej sprawie - poniedziałek 11 maja 2015 r. Skarżący natomiast złożył skargę do organu drugiej instancji w dniu 12 maja 2015 r., a więc jeden dzień po wymaganym terminie do jej wniesienia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, orzeczono jak w sentencji postanowienia.