II SA/Op 230/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] (obecnie Syndyk masy upadłości A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości z siedzibą w [...]) na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w Opolu z dnia 9 kwietnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wypłaty świadczeń przysługujących pracownikowi postanawia odrzucić skargę. Skarżąca A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] (zwana dalej "Spółką") złożyła w dniu 17 maja 2019 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), za pośrednictwem Okręgowego Inspektora Pracy w Opolu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, zawartą w piśmie procesowym z dnia 16 maja 2019 r. skargę na postanowienie tego organu z dnia 9 kwietnia 2019 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wypłaty świadczeń przysługujących pracownikowi. Zarządzeniem z dnia 25 czerwca 2019 r. Spółka została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi z dnia 16 maja 2019 r. przez: - podpisanie skargi lub nadesłanie egzemplarza skargi własnoręcznie podpisanego; - wskazanie numeru strony skarżącej w Krajowym Rejestrze Sądowym; - wykazanie, stosownie do art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", że osoba podpisująca skargę jest umocowana do działania w imieniu skarżącej Spółki i w tym celu przedstawienie dokumentu potwierdzającego takie umocowanie np. pełnego odpisu z KRS. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi odebrał w dniu 3 lipca 2019 r. - jak wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sądowych sprawy (k. 16) – J. S., upoważniony pracownik Spółki. W imieniu Spółki na wezwanie odpowiedział - pismem procesowym z dnia 10 lipca 2019 r. - zarządca przymusowy nad majątkiem Spółki – M. K., reprezentowany przez pełnomocnika adwokata M. S. Zarządca przymusowy przesłał w załączeniu do pisma procesowego postanowienie Sądu Rejonowego w [...], Wydział [...] Gospodarczy, Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych (sygn. akt [...]) z dnia [...] o uchyleniu postanowienia z dnia [...] w sprawie ustanowienia tymczasowego nadzorcy sądowego dla Spółki w osobie M. K. i o ustanowieniu go zarządcą przymusowym Spółki. Przesłał także odpis z KRS z dnia 10 lipca 2019 r., w którym wpisano, że pełni on tę funkcję. W postanowieniu Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] określono, że Spółka, jako dłużnik "nie może wykonywać czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu, czyli takich, które by obciążały mienie lub go się wyzbywały". Zarządca przymusowy Spółki wniósł o zawieszenie postępowania sądowadministracyjnego, powołując się na obligatoryjność zawieszenia postępowania w razie ogłoszenia upadłości podmiotu składającego skargę do Sądu. Wskazał, że Sąd powinien zawiesić postępowanie, podjąć je z udziałem zarządcy przymusowego, a następnie wezwać zarządcę przymusowego do uzupełnienia braków formalnych skargi. Zarządzeniem z dnia 25 czerwca 2019 r. Okręgowy Inspektor Pracy w Opolu został wezwany do przedłożenia, w terminie 7 dni, pocztowego poświadczenia doręczenia stronie skarżącej zaskarżonego postanowienia. Organ w odpowiedzi na to wezwanie przesłał zwrotne potwierdznie odbioru zaskarżonego postanowienia przez skarżacą Spółkę, z którego wynika, że przesyłkę - skierowaną na adres Kancelarii Adwokackiej P. P. - odebrał w dniu 15 kwietnia 2019 r. w imieniu pełnomocnika Spółki adwokata P. P., podpisujący się jako dorosoły domownik – K. B. Zaskarżone postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w Opolu zawierało pouczenie o trybie i terminie wnoszenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wobec tego, że w dacie skierowania do Spółki wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, upoważnionym do jej reprezentacji - w zakresie złożenia skargi do Sądu - był zarządca przymusowy, wezwano go na zarządzenie Sądu z dnia 30 czerwca 2019 r. do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, przez podpisanie skargi lub nadesłanie egzemplarza skargi własnoręcznie podpisanego. Na powyższe wezwanie odpowiedział M. K., jako syndyk masy upadłości Spółki, reprezentowany przez pełnomocnika adwokata M. S. (pismo procesowe z dnia 11 października 2019 r.). W załączeniu przesłano podpisany przez pełnomocnika egzemplarz skargi oraz wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 124 § 1 pkt 4 P.p.s.a., w którym wskazano, że zgodnie z art. 145 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (Dz. U. z 2019 r. poz. 498), postępowanie sądowe, administracyjne lub sądowoadministracyjne w sprawie wszczętej przeciwko upadłemu przed dniem ogłoszenia upadłości o wierzytelność, która podlega zgłoszeniu do masy upadłości, może być podjęta przeciwko syndykowi tylko w przypadku, gdy w postępowaniu upadłościowym wierzytelność ta po wyczerpaniu trybu określonego ustawą nie zostanie umieszczona na liście wierzytelności. Jednocześnie przesłano postanowienie Sądu Rejonowego w [...], [...] Wydział Gospodarczy, Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych z dnia [...], sygn. akt [...], o ogłoszeniu upadłości Spółki i wyznaczeniu syndyka masy upadłości w osobie M. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie odnotować trzeba, że w pierwszej kolejności sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 (pkt 5a) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Stosownie do art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl natomiast art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. O trybie i terminie wnoszenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skarżąca Spółka została prawidłowo pouczona przez organ w zaskarżonym postanowieniu. Według zaś art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z ustaleń poczynionych powyżej wynika, że skarżąca złożyła skargę po upływie 30-dniowego terminu do złożenia skargi, który rozpoczął bieg w dniu 16 kwietnia 2019 r. i zakończył się w dniu 15 maja 2019 r. (środa). W tym stanie rzeczy skarga złożona w dniu 17 maja 2019 r., jako spóźniona podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., o czym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia. W zakresie wniosku złożonego przez M. K. - najpierw, jako zarządcę przymusowego Spółki, a następnie, jako syndyka masy upadłości Spółki - o zawieszenie postępowania na podstawie art. 124 § 1 pkt 4 P.p.s.a., wyjaśnić przyjdzie, że zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego może dotyczyć tylko postępowania, które jest w toku, a zatem, które zostało skutecznie wszczęte, co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca, ponieważ skarga została wniesiona po upływie przepisanego terminu. Pogląd taki prezentowany jest również w orzecznictwie sądowym, w którym podkreśla się, że dopiero przesądzenie, iż skarga jest dopuszczalna oraz spełnia wszystkie wymogi tego pisma, formalne i fiskalne, a w konsekwencji brak jest podstaw do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 lub art. 220 § 3 P.p.s.a., umożliwia sądowi administracyjnemu przejście do rozpoznawania innych kwestii związanych ze sprawą, takich jak np. zasadność zawieszenia postępowania sądowego, w tym na podstawie art. 124 § 1 pkt 4 P.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2018 r., sygn. akt I FZ 25/18, Lex nr 2471361). W pierwszej kolejności dla kwestii rozważania zawieszenia postępowania istotne jest więc zbadanie, czy postępowanie, które miałoby podlegać zawieszeniu zostało w ogóle skutecznie wszczęte. Skoro w niniejszej sprawie, jak ustalono wyżej, postępowanie nie rozpoczęło skutecznie biegu z uwagi na niedopuszczalność skargi wniesionej z uchybieniem terminu, to brak było podstaw do rozpatrywania wniosku o zawieszenie postępowania.