II SA/Op 232/08

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółka z o.o. w O. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Opolu z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia przyznać radcy prawnemu K. D. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej uczestnikowi postępowania E. K., w kwocie 459,96 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt dziewięć złotych i dziewięćdziesiąt sześć groszy), obejmujące: 1. wynagrodzenie w kwocie 292,80 złotych (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy),zawierającej podatek od towarów i usług, w kwocie 52,80 zł (słownie: pięćdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy), 2. zwrot wydatków w kwocie 167,16 zł (słownie: sto sześćdziesiąt siedem złotych i szesnaście groszy). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Opolu z dnia [...], Nr [...]. Postanowieniem z dnia 3 października 2008 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu, ustanowił uczestnikowi postępowania E. K. radcę prawnego z urzędu. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w O., na pełnomocnika E. K. został wyznaczony radca prawny K. D., któremu uczestnik postępowania udzielił pełnomocnictwa do występowania przed sądem w swoim imieniu, pismem z dnia 22 października 2008 r. (vide: 140 akt sądowych). Na rozprawie w dniu 18 grudnia 2008 r. radca prawny K. D. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej uczestnikowi postępowania, a także o przyznanie kwoty 167,16 zł tytułem zwrotu poniesionych wydatków, tj. z tytułu stawiennictwa w siedzibie Sądu celem zapoznania się z aktami sprawy oraz stawiennictwa na rozprawie w dniu 18 grudnia 2008 r. Pełnomocnik oświadczył, że wydatki te wyniosły ogółem 167,16 zł, czyli dwukrotnie po 83,58 zł (w przeliczeniu: dwa razy po 100 km x 0,8358 zł). W piśmie z dnia 23 grudnia 2008 r., stanowiącym uzupełnienie złożonego wniosku o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej, pełnomocnik oświadczył, że koszty te nie zostały zapłacone w całości. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: " P.p.s.a." zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Przywołany art. 250 P.p.s.a. regulując kwestie związane z wynagradzaniem zawodowych pełnomocników ustanowionych w ramach przyznanego prawa pomocy, odsyła jednocześnie do odrębnych przepisów, wśród których znajdują się m. in. przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) – zwanego dalej: "rozporządzeniem". Referendarz zważył, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z § 15 rozporządzenia, opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 4 rozporządzenia i niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Stawki minimalne za czynności świadczone przez radcę prawnego w ramach prawa pomocy zostały określone z kolei w § 14 rozporządzenia. Przepis ten, różnicuje wysokość stawek w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w zależności od rodzaju świadczonych przez radcę prawnego czynności i tego, w której instancji są one wykonywane. Tak więc, w myśl § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w pierwszej instancji: a ) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 6, b ) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego – 600 zł, c ) w innej sprawie – 240 zł. Należało uznać, iż niniejsza sprawa należy do ostatniej z kategorii spraw, wymienionych w w/w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia, z uwagi na to, że dotyczyła skargi na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Opolu w przedmiocie choroby zawodowej. Nie była zatem sprawą, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, a także radca prawny nie sporządził w niej skargi i nie brał udziału w rozprawie, której przedmiotem byłaby skarga na decyzje lub postanowienie Urzędu Patentowego. Dlatego ustalono, że w niniejszej sprawie wysokość stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia wynosi 240 zł. Jak wynika także z akt niniejszej sprawy, radca prawny jako pełnomocnik ustanowiony z urzędu, działał w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji, tj. brał udział w rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu, w dniu 18 grudnia 2008 r., co potwierdza protokół rozprawy. Stąd, w myśl przywołanego wyżej § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia, należało mu przyznać wynagrodzenie w kwocie 240,00 zł za udział w postępowaniu w pierwszej instancji. Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, charakter przedmiotowej sprawy oraz wkład pełnomocnika w przyczynianie się do jej wyjaśnienia należało uznać, że kwota 240,00 zł wynagrodzenia jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu. Ponadto, w związku z treścią przywołanego powyżej § 15 pkt 2 rozporządzenia, do kosztów pomocy prawnej udzielonej E. K. w niniejszej sprawie, należało także zaliczyć wydatki radcy prawnego na łączną kwotę 167,16 zł, a to z tytułu kosztów stawiennictwa w Sądzie. Referendarz orzekając w tym względzie kierował się poglądem wyrażonym w orzecznictwie sądowowadministracyjnym, iż niezbędność kosztów postępowania podlega ocenie Sądu i jest uzależniona od konkretnych okoliczności sprawy, a Sąd powinien każdorazowo rozważyć, czy czynność, która spowodowała koszty była w ujęciu obiektywnym potrzebna do realizacji praw strony, a także czy i do jakiego poziomu poniesione koszty stanowiły także z obiektywnego punktu widzenia wydatek konieczny (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 października 2008 r., sygn. akt II OZ 1133/08, opubl. na stronach internetowych Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych; "Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych", S. Babiarz, B. Dauter, M. Niezgódka – Medek, Wydanie 1, LexisNexis, Warszawa 2007, str. 314). Referendarz uznał wobec tego, że wydatki poniesione przez pełnomocnika wyznaczonego z urzędu, związane ze stawiennictwem w dniu 13 listopada 2008 r., w siedzibie Sądu w celu zapoznania się z aktami sprawy (co potwierdza "Rejestr udostępnionych akt sądowych za 2008 r." – Lp. 213), a także w związku ze stawiennictwem na rozprawie w dniu 18 grudnia 2008 r., są wydatkami zasadnymi, których konieczność poniesienia związana jest z ochroną w toku postępowania sądowego interesu prawnego mocodawcy. Referendarz uznał także ich wysokość, albowiem przedstawione wydatki mieszczą się w granicach taryfikatora kosztów używania pojazdów dla celów służbowych, według stawek za 1 kilometr przebiegu pojazdu, określonego w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (§ 2 rozporządzenia - Dz. U. Nr 27, poz. 271 ze zm.). Reasumując powyższe, referendarz stwierdził, że w sprawie zostały spełnione warunki uzasadniające przyznanie radcy prawnemu K. D. wynagrodzenie w łącznej kwocie 459,96 zł. Wobec tego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.