II SA/Op 235/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M. K. z 24 stycznia 2023 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 29 grudnia 2022 r., sygn. akt II SA/Op 235/22 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Wojewody Opolskiego z dnia 18 marca 2021 r., nr PSiZ.III.8640.1.2021.MP w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie odmowy uznania za osobę bezrobotną i odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych postanawia odrzucić zażalenie. Pismem z 12 kwietnia 2021 r. M. K. (dalej zwana: "skarżącą’) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu za pośrednictwem Wojewody Opolskiego, skargę na postanowienie tego organu z 18 marca 2021 r., nr PS.IIl.8640.1.2021.MP, stwierdzające uchybienie terminu przewidzianego do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Opola z 8 grudnia 2020 r. Skarga ta została zarejestrowana w repertorium tut. Sądu pod sygn. akt II SA/Op 301/21. Z kolei kolejnym pismem z 11 lipca 2022 r., wniesionym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, strona – po wyroku WSA w Warszawie z 9 lutego 2022 r., sygn. akt II SA/Wa 2662/21 – wniosła skargę na postanowienia Wojewody Opolskiego z 18 marca 2021 r., nr PS.IIl.8640.1.2021.MP, tj. zarówno przytoczone powyżej, czyli stwierdzające uchybienie terminu przewidzianego do wniesienia odwołania, jak i odmawiające przywrócenia terminu do jego wniesienia. Odpowiadając na wezwanie Sądu z 6 września 2022 r. o jednoznaczne wskazanie czy wnosi skargę na postanowienie Wojewody Opolskiego z 18 marca 2021 r., nr PS.IIl.8640.1.2021.MP, stwierdzające uchybienie terminu przewidzianego do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Opola z 8 grudnia 2020 r., czy postanowienie tego organu wydane w tej samej dacie i pod tym samym numerem odmawiające przywrócenia terminu do jego wniesienia, strona w pismem z 13 września 2022 r., oświadczyła, że zaskarża oba te orzeczenia. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II WSA tut. Sądu z 13 września 2022 r., sprawę ze skargi strony na postanowienie Wojewody Opolskiego z 18 marca 2021 r., odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia wyłączono do odrębnego postępowania i zarejestrowano pod sygn. akt II SA/Op 246/22. W tym stanie nierozpoznana została nadal wniesiona przez stronę przytoczona na wstępie za pośrednictwem Wojewody Opolskiego skarga na postanowienie tego organu z 18 marca 2021 r., nr PS.IIl.8640.1.2021.MP, stwierdzające uchybienie terminu przewidzianego do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Opola z 8 grudnia 2020 r. (zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Op 301/21). W podanych wyżej okolicznościach sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z 29 grudnia 2022 r., sygn. akt II SA/Op 235/22, odrzucił skargę z 11 lipca 2022 r. wniesioną w niniejszej sprawie, jako skargę złożoną w sytuacji, w której miała już miejsce zawisłość sporu pomiędzy tymi samymi podmiotami w tym samym przedmiocie sporu. Uznając zatem skargę za niedopuszczalną Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł o jej odrzuceniu. Odpis postanowienia z 29 grudnia 2022 r. został doręczony stronom postępowania, w tym skarżącej 17 stycznia 2023 r. (por. potwierdzenie odbioru przesyłki, k-46 akt). Pismem procesowym z 24 stycznia 2023 r., złożonym w tut. Sądzie 23 stycznia 2023 r. (por. data na prezentacie Sądu), skarżąca wniosła zażalenie na zapadłe postanowienie o odrzuceniu skargi. W wykonaniu zarządzenia z 25 stycznia 2023 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych wniesionego zażalenia z 24 stycznia 2023 r., w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259) - zwanej dalej: "P.p.s.a.", przez: nadesłanie odpisu wniesionego zażalenia (pisma) własnoręcznie podpisanego przez skarżącą bądź kopii ww. zażalenia, potwierdzonego za zgodność z oryginałem oraz wskazania czy skarżąca domaga się uchylenia zaskarżonego postanowienia bądź jego zmiany - w dwóch egzemplarzach. Powyższe wezwanie zostało doręczone skutecznie skarżącej 31 stycznia 2023 r. (por. pocztowe potwierdzenie odbioru, k-50 akt). W odpowiedzi na nie skarżąca w piśmie z 6 lutego 2023 r. poinformowała, że wnosi o zmianę postanowienia. Dołączyła również jedną kserokopię zażalenia z 24 stycznia 2023 r. oraz jeden odpis ww. pisma z 6 lutego 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Zażalenie należało odrzucić. Zgodnie z art. 194 § 3 P.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Przywołany przepis odsyła do art. 47 ust. 1 P.p.s.a., w świetle którego istnieje obowiązek załączenia odpisów pisma procesowego dla doręczenia pozostałym stronom postępowania sądowego, innym niż autor pisma procesowego. Z kolei z art. 49 § 1 P.p.s.a. wynika, że w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 178 P.p.s.a., sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z powołanych przepisów - zastosowanych odpowiednio - wynika zatem, że nieuzupełnienie braków formalnych zażalenia w wyznaczonym terminie obliguje sąd do odrzucenia zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Wezwanie do dokonania żądanych przez Sąd czynności zostało doręczone skutecznie 31 stycznia 2023 r., a zatem wyznaczony siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upłynął 7 lutego 2023 r. Pomimo upływu tego terminu, skarżąca nie wykonała nałożonego obowiązku. Nie można bowiem uznać, że nadesłanie przez skarżącą jednego egzemplarza kserokopii pisma-zażalenia z 24 stycznia 2023 r., stanowiło wykonanie wezwania Sądu, zawierającego wyraźne żądanie nadesłania dwóch egzemplarzy przedmiotowego zażalenia. Dodatkowo dostrzeżenia wymaga, że nadesłana kserokopia nie posiada własnoręcznego (oryginalnego) podpisu skarżącej, bądź adnotacji za zgodność z oryginałem. Jednocześnie podkreślić należy, że treść wezwania Sądu do usunięcia braków formalnych zażalenia przez nadesłanie dwóch jego odpisów odpowiada wymogom przepisów P.p.s.a., w sposób wyraźny i niebudzący wątpliwości wskazując, jakie czynności powinna podjąć skarżąca, aby umożliwić nadanie biegu zażaleniu. W tej sytuacji, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., Sąd orzekł o odrzuceniu zażalenia, jak w sentencji postanowienia.