II SA/Op 246/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 5 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie opłaty związanej ze wzrostem wartości nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. Wójt Gminy [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], Nr [...], uchylającą decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...], Nr [...] o ustaleniu jednorazowej opłaty w wysokości 9.270,00 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, położonej w B. oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr A o powierzchni 0,1110 ha, spowodowanego uchwaleniem planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] dla sołectwa [...]. Zaskarżonej decyzji Wójt Gminy [...] zarzucił: 1. naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 80 i art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, przez błędną wykładnię; 2. naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 138 Kodeksu postępowania administracyjnego, przez wydanie decyzji kasacyjnej, gdzie rozstrzygnięcie sprawy nie wymagało uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części; 3. naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 12 Kodeksu postępowania administracyjnego, przez nie wydanie decyzji bez zbędnej zwłoki. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wniosło o jej odrzucenie, z uwagi na okoliczność, iż skargę wniósł podmiot nieuprawniony w myśl przepisów art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Wedle art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. W myśl art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( Dz. U. z 2001 r. 142, poz. 1591 ze zm. ), ustawy mogą nakładać na gminę obowiązek wykonywania zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, a także z zakresu organizacji przygotowań i przeprowadzenia wyborów powszechnych oraz referendów. Wójt Gminy [...] wydając decyzję w pierwszej instancji nie działa zatem jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy sprawa, lecz występuje w stosunkach publiczno - prawnych jako organ administracji publicznej na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji. Przepisami tymi w niniejszej sprawie są przepisy art. 37 ust. 6 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm. ). W konsekwencji tych uregulowań wójt w postępowaniu administracyjnym zakończonym zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją, jest organem I instancji. Organ I instancji, nawet jeżeli nie zgadza się z decyzją kasacyjną organu wyższego stopnia właściwego do rozpoznania odwołania, nie uzyskuje przymiotu strony postępowania. Organ ten ( Wójt Gminy [...] ) nie staje się bowiem stroną nowego postępowania związanego z wydaniem przez organ odwoławczy decyzji w trybie art. 138 K.p.a., gdyż postępowanie odwoławcze jest dalszą częścią postępowania administracyjnego wszczętego na żądanie strony lub z urzędu przed organem I instancji, w którym status strony posiadają wyłącznie podmioty wskazane w art. 28 K.p.a. i następnych. W świetle przepisu art. 50 § 1 P.p.s.a., Wójt Gminy nie jest uprawniony do wniesienia skargi, a zatem nie może być stroną przed sądem administracyjnym. Podzielić należy także pogląd dominujący w orzecznictwie NSA i doktrynie, iż gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 28 K.p.a. i nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję administracyjną, choćby nawet miała w tym interes prawny w rozumieniu tego przepisu, jeśli do wydania decyzji w pierwszej instancji w określonej sprawie upoważniony jest wójt ( burmistrz, prezydent ) tej gminy, a jednocześnie wójt ( prezydent miasta ) nie przestaje być organem właściwym do orzekania w sprawach indywidualnych z zakresu administracji publicznej zgodnie z generalnie określonymi kompetencjami przyznanymi mu w ogólnych normach kompetencyjnych i przepisami prawa materialnego również wówczas, gdy miasto to wykonuje zadania powiatu, a on sprawuje funkcję starosty ( tak: T. Woś: Glosa do uchwały składu siedmiu sędziów NSA z dnia 19 maja 2003 r., OPS 1/03, opubl. "Samorząd Terytorialny" z 2004 r., nr 12, s. 79; por. także uchwałę składu pięciu sędziów NSA z dnia 9 października 2000 r., sygn. akt OPK 14/00 ( ONSA 2001, nr 1, poz. 17 ). Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, iż skarga będąca przedmiotem niniejszego postępowania, została wniesiona przez organ I instancji, który nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Z tych też względów jest ona niedopuszczalna. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak we wstępie postanowienia.