II SA/Op 25/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia W. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 7 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Op 25/11 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi W. S. na Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Opolu w przedmiocie odszkodowania postanawia: odrzucić zażalenie. Pismem z dnia 1 grudnia 2010 r., określonym jako pozew przeciwko ZUS-Opole, a skierowanym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, W. S. domagał się zasądzenia na jego rzecz odszkodowania od ZUS w wysokości 500.000 zł. W odpowiedzi na skargę Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Opolu wniósł o jej odrzucenie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jako że sprawa o odszkodowanie nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Postanowieniem z dnia 7 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi. Powyższe orzeczenie z uzasadnieniem i pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia zostało przesłane na adres ustanowionego przez skarżącego pełnomocnika do doręczeń – B. S. – D. (k. 54 akt sąd.) i odebrane w dniu 16 marca 2011 r. przez jej męża – J. D., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki (k. 66 akt sąd.). Następnie, postanowieniem z dnia 9 maja 2011 r. Sąd odrzucił skargę W. S. w niniejszej sprawie. W dniu 18 maja 2011 r. doręczono pełnomocnikowi do doręczeń – B. S. – D. odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki (k. 112 akt sąd.). Pismem z dnia 10 maja 2011 r., nadanym przesyłką w Urzędzie Pocztowym w Niemczech w dniu 9 maja 2011 r. (data stempla pocztowego), a skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 7 marca 2011 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. Pismem z dnia 13 maja 2011 r., nadanym przesyłką pocztową w tym samym dniu (data stempla pocztowego), Naczelny Sąd Administracyjny przekazał powyższe zażalenie według właściwości do tut. Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie należało odrzucić. Zgodnie z dyspozycją art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Z kolei, jak wynika z art. 178 ustawy P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W rozpoznawanej sprawie, w dniu 16 marca 2011 r. Sąd skutecznie doręczył W. S. postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy, pouczając jednocześnie skarżącego o prawie jego zaskarżenia w drodze zażalenia, które należy wnieść do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem tut. Sądu - stosownie do art. 194 § 2 § P.p.s.a. - w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia, a także informując o skutkach niedochowania terminu do złożenia zażalenia. Zgodnie z art. 67 § 1 P.p.s.a., jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. W niniejszej sprawie skarżący ustanowił pełnomocnika do doręczeń - córkę B. S. – D., dlatego do jej rąk przesłano postanowienie Sądu z dnia 7 marca 2011 r., a doręczenia dokonano w dniu 16 marca 2011 r., w trybie tzw. doręczenia zastępczego, do rąk dorosłego domownika, tj. jej męża – J. D. W myśl art. 72 § 1 P.p.s.a., jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Wymagany termin do złożenia zażalenia rozpoczął bieg w dniu 17 marca 2011 r., bowiem - stosownie do art. 83 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 111 § 2 K.c. - w sytuacji gdy początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Bieg omawianego siedmiodniowego terminu zakończył się natomiast z końcem dnia 23 marca 2011 r. (środa). Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, tj. koperty z uwidocznioną na niej pieczęcią Urzędu Pocztowego w Niemczech, skarżący nadał przesyłkę zawierającą zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 7 marca 2011 r. dopiero w dniu 9 maja 2011 r. Nadto skarżący, wbrew pouczeniu, przesyłkę tę skierował bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a więc sądu niewłaściwego (art. 177 § 1 § P.p.s.a.). Natomiast, pismo wniesione do niewłaściwego organu lub sądu uznaje się za wniesione do sądu właściwego dopiero z chwilą jego skierowania do tego sądu (tak: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2007 r., I OZ 538/07, LEX nr 356127). Wobec powyższego, za datę wniesienia zażalenia należało uznać datę przesłania zażalenia przez NSA do tut. Sądu, tj. 13 maja 2011 r. (data stempla pocztowego), co oznacza, że zażalenie to zostało złożone z prawie dwumiesięcznym opóźnieniem. Ponieważ skarżący, wbrew prawidłowemu pouczeniu, nie wniósł zażalenia w wymaganym trybie i terminie, Sąd zobligowany był zażalenie to odrzucić, na podstawie cyt. wyżej art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.