II SA/Op 253/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Opolskiego na uchwałę Rady Gminy Jemielnica z dnia 17 grudnia 2012 r., Nr XXIII/144/12 w przedmiocie sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów postanawia: umorzyć postępowanie. Rady Gminy Jemielnica podjęła w dniu 17 grudnia 2012 r., na podstawie art. 6r ust. 3 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2012 r., poz. 391) oraz art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.), uchwałę Nr XXIII/144/12, w sprawie określenia szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i ich zagospodarowania. W § 10 tej uchwały postanowiono o jej wejściu w życie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego z mocą obowiązującą od dnia 1 lipca 2013 r. Wojewoda Opolski, działając w trybie art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na powyższą uchwałę, domagając się stwierdzenia jej nieważności z powodu istotnego naruszenia prawa. W skardze zawarł też wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 240 zł. W uzasadnieniu skargi organ nadzoru wskazał na naruszenie art. 6r ust. 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, argumentując, że zaskarżona uchwała nie zawiera obligatoryjnych elementów, do określenia których Rada Gminy została zobowiązana przez ustawodawcę w przywołanym wyżej przepisie, podczas gdy brak uregulowania w uchwale, będącej aktem prawa miejscowego, którejkolwiek z tych kwestii skutkuje koniecznością stwierdzenia nieważności całej uchwały. Zdaniem skarżącego, regulacje zawarte w § 5 ust. 2 oraz w § 8 zaskarżonej uchwały nie określają sposobu świadczenia usług przez punkty selektywnego zbierania odpadów komunalnych (PSZOK) i zawierają upoważnienie do ustalenia zasad przyjmowania odpadów do tychże punktów w drodze odrębnego regulaminu, co może doprowadzić do niedopuszczalnej subdelegacji kompetencji rady gminy na bliżej niesprecyzowany organ. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Jemielnica poinformował, że na najbliższej sesji Rady zostanie podjęta decyzja o odpowiedniej zmianie zaskarżonej uchwały lub o wnioskowaniu o oddalenie skargi, natomiast w piśmie procesowym z dnia 13 czerwca 2013 r. wskazał, że Rada Gminy Jemielnica podjęła w dniu 29 maja 2013 r. uchwałę Nr XXVIII/190/13, uchylającą uchwałę będącą przedmiotem skargi, a także regulującą na nowo przedmiot objęty zaskarżoną uchwałą. Podniósł, że w nowej uchwale zawarto regulacje dotyczące świadczenia usług przez punkty selektywnego zbierania odpadów komunalnych, czym wykonano delegację ustawową dotyczącą świadczenia usług przez PSZOK, kwestionowaną przez skarżącego. W związku z tym wniósł o umorzenie postępowania ze skargi Wojewody Opolskiego, jako bezprzedmiotowego. W załączeniu przesłany został tekst uchwały Nr XXVIII/190/13 Rady Gminy Jemielnica z dniu 29 maja 2013 r. w sprawie określenia szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i ich zagospodarowania. Według § 5 tej uchwały, uchyla się uchwałę Nr XXIII/144/12 Rady Gminy Jemielnica z dnia 17 grudnia 2012 r., natomiast w § 6 zawarto zapis, że uchwała ta wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego, z mocą obowiązującą od dnia 1 lipca 2013 r. Jak wynika z Elektronicznego Dziennika Urzędowego Województwa Opolskiego, zaskarżona uchwała Nr XXIII/144/2012 została opublikowana w dniu 22 kwietnia 2013 r., pod poz. 1001, natomiast uchwała ją uchylająca Nr XXVIII/190/2013 - w dniu 12 czerwca 2013 r., pod poz. 1393. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie należało umorzyć. Stosownie do treści art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej P. p. s. a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie skutecznego cofnięcia skargi (pkt 1), śmierci strony (pkt 2) oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn", w rozumieniu art. 161 § 3 P.p.s.a., ma miejsce wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja istnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt lub czynność z zakresu administracji publicznej zostanie pozbawiony bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia ich nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P. p. s. a., jak też na skutek wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2011 r., s. 793). Wskazany wyżej przepis art. 54 § 3 P.p.s.a. umożliwia organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W przepisie tym została zatem dopuszczona przez ustawodawcę możliwość podjęcia przez organ administracji, który wydał akt - następnie zaskarżony do sądu administracyjnego - działania w trybie tzw. samokontroli. Akt podjęty w trybie tego przepisu jest nowym aktem, wydanym w tej samej sprawie i w tym samym postępowaniu administracyjnym. Zastępuje on akt zaskarżony do sądu administracyjnego, w związku z czym przysługuje od niego nowa skarga. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, w której Rada Gminy Jemielnica, uznając argumentację skarżącego podjęła uchwałę z dnia 29 maja 2013 r., na mocy której uchyliła w całości uchwałę zaskarżoną przez Wojewodę Opolskiego, co świadczy o uwzględnieniu skargi w całości. Nowa uchwała z dnia 29 maja 2013 r. została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego w dniu 12 czerwca 2013 r., zatem stosownie do postanowień zawartych w jej § 6 weszła w życie z dniem 27 czerwca 2013 r. Tym samym należało uznać, że zaskarżona uchwała z dnia 17 grudnia 2012 r., Nr XXIII/144/12, została skutecznie wyeliminowana z porządku prawnego w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. Ponadto, ze względu na określoną w § 10 zaskarżonej uchwały datę, od której miała ona obowiązywać, tj. 1 lipca 2013 r., uchwała ta nie mogła wywołać żadnych skutków prawnych. W tej sytuacji brak jest aktualnie przedmiotu zaskarżenia, co powoduje, że orzekanie przez Sąd w sprawie ze skargi Wojewody Opolskiego w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Gminy Jemielnica z dnia 17 grudnia 2012 r., Nr XXIII/144/12, stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość tę wywołało usunięcie zaskarżonej uchwały z porządku prawnego przez właściwy organ kolejną uchwałą. Skuteczne wyeliminowanie z porządku prawnego zaskarżonej uchwały, która nie wywołała skutków prawnych, stanowi przesłankę umorzenia postępowania, o jakiej mowa w art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd nie rozstrzygał w trybie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. o kosztach zastępstwa procesowego na rzecz strony skarżącej, a to z uwagi na nieprzedłożenie pełnomocnictwa dla fachowego pełnomocnika do reprezentowania skarżącego Wojewody Opolskiego w postępowaniu przed tut. Sądem. W aktach sprawy znajduje się wyłącznie pełnomocnictwo udzielone B. B. jako pracownikowi organu, w związku z zajmowanym stanowiskiem Dyrektora Wydziału Nadzoru i Kontroli, z którego wynika jedynie upoważnienie podpisania skarg kierowanych do tut. Sądu, a nie do występowania w imieniu organu w postępowaniu przed sądem administracyjnym w charakterze profesjonalnego pełnomocnika. Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji