II SA/Op 255/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 19 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi T. D. na decyzję Starosty Krapkowickiego z dnia 5 maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odrzucić skargę. Działający w imieniu T. D. - adwokat J. K., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę m.in. na decyzję Starosty Krapkowickiego dnia 5 maja 2015 r., nr [...], dotyczącą pozwolenia na budowę budynku magazynowego w miejscowości [...], ul. [...], działka nr a z k.m. [...]. oraz zmieniającą ją decyzję Starosty Krapkowickiego z dnia 30 czerwca 2015 r., nr [...]. Skarga na decyzję z dnia 30 czerwca 2015 r. została w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 19 maja 2016 r., na podstawie art. 57 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. oraz § 27 zarządzenia w sprawie ustalenia zasad biurowości, wyłączona z niniejszej sprawy i zarejestrowana w Repertorium spraw "SA" w tut. Sądzie zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Op 256/16. Wraz ze skargą T. D. złożył także wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi z uwagi na jego uchybienie bez winy strony. Prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 21 lipca 2016 r. wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został oddalony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego spełnił wymóg złożenia skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Przedmiotem skargi, jak też wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia, uczynił decyzję organu I instancji, jakim jest Starosta Krapkowicki. Stosownie do treści art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę można wnieść po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 lutego 2013 r. sygn. akt I OSK 11/13, stwierdził, że niezachowanie przewidzianego w przepisie art. 52 § 1 P.p.s.a. trybu ma miejsce zarówno wówczas, gdy strona w ogóle nie wniosła przysługujących jej w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia, jak też w przypadku złożenia do sądu administracyjnego skargi po uprzednim wniesieniu środka zaskarżenia, ale przed jego rozpoznaniem przez właściwy organ (por. LEX nr 1282716). Stosownie do art. 127 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23), od decyzji organu I instancji służy stronie odwołanie, a właściwym do jego rozpatrzenia jest organ administracji publicznej wyższego stopnia. Przenosząc powyższe rozważania natury ogólnej na grunt przedmiotowej sprawy podkreślić należy, że wystąpienie ze skargą do Sądu powinno być poprzedzone nie tylko wniesieniem odwołania od decyzji organu I instancji, lecz również zakończeniem postępowania drugoinstancyjnego, tj. wydaniem rozstrzygnięcia, które mogłoby stanowić przedmiot skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zasadą jest bowiem, że skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść na decyzję wydaną przez organ II instancji. Innymi słowy niedopuszczalne jest wniesienie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na decyzję organu I instancji. Skarżący uczynił przedmiotem skargi decyzję Starosty Krapkowickiego z dnia 5 maja 2015 r., nr [...], dotyczącą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Decyzja ta została wydana przez Starostę, jako organ I instancji co oznacza, że skarga w tej sprawie jest niedopuszczalna. Jednocześnie wskazać należy, że skarżącemu przysługiwało prawo, o czym został pouczony przez organ, do złożenia skargi na postanowienie Wojewody Opolskiego z dnia 31 marca 2016 r., nr [...], stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 5 maja 2015 r., nr [...], z którego nie skorzystał. Z treści pism procesowych złożonych w sprawie wynika jednoznacznie, że strona domaga się uchylenia ww. opisanej decyzji Starosty Krapkowickiego z dnia 5 maja 2015 r., a nie postanowienia organu II instancji (Wojewody Opolskiego). Wobec powyższego, Sąd stwierdził, że niedopuszczalne jest wniesienie skargi na decyzję Starosty Krapkowickiego z dnia 5 maja 2015 r., nr [...], jako że jest to decyzja organu I instancji, i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.