II SA/Op 265/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Jeżewska – spr. Sędziowie WSA Elżbieta Kmiecik WSA Ewa Janowska Protokolant St. inspektor sądowy Katarzyna Stec po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 października 2013 r. sprawy ze skargi S. D. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Opolu z dnia 5 kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez S. D. jest decyzja Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 5 kwietnia 2013 r., nr [...] , utrzymująca w mocy decyzję Starosty Opolskiego orzekającą o aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków w części dotyczącej zmiany konturu oraz powierzchni zabudowy budynku oznaczonego nr [...] położonego na działce nr A. k.m. [...] obręb [...]. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało podjęte w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: W związku z przyjęciem do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Opolu Oddział w Niemodlinie operatu pomiarowego [...], sporządzonego przez geodetę uprawnionego R. D., Starosta Opolski powziął informację o występujących niezgodnościach w zakresie danych dotyczących budynku nr [...] położonego na działce A. k.m.1 obręb [...]. Przedmiotowy operat dotyczył podziału nieruchomości oznaczonej jako działka nr C. k.m.1 obręb [...], sąsiadującej z działką nr A. i zawierał szkic polowy z dnia 9 sierpnia 2012 r., na którym budynek [...] posiada inne wymiary i kształt aniżeli jego zobrazowanie na mapie ewidencyjnej znajdującej się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. W wyniku dokonanych pomiarów terenowych stwierdzono również, iż budynek nr [...] zajmuje powierzchnię mniejszą niż jest ujawniona w operacie ewidencji gruntów i budynków. Wobec tego, zawiadomieniem z dnia 22 stycznia 2013 r. Starosta Opolski wszczął z urzędu postępowanie w sprawie aktualizacji danych zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków dotyczących zmiany pola powierzchni zabudowy budynku nr [...] i konturu budynku na mapie ewidencji gruntów i budynków położonego na działce nr A. k.m. [...] w obrębie [...], stanowiącej własność Skarbu Państwa, będącej w użytkowaniu wieczystym S. D.. Następnie, Starosta Opolski decyzją z dnia z dnia 14 lutego 2013 r., nr [...] orzekł o zmianie pola zabudowy dla budynku [...] z 325 m² na 276 m² oraz o zmianie konturu tegoż budynku. W uzasadnieniu organ podał, że podczas wywiadu terenowego i pomiaru związanego z podziałem działki nr C. k.m. [...] położonej w [...] uprawniony geodeta M. J. i R. D. stwierdził niezgodności pomiędzy stanem istniejącym na gruncie, a danymi zawartymi w operacie ewidencji gruntów i budynków. Wskazał, że w związku z tą ujawnioną okolicznością zmianie uległ kontur budynku oraz pole jego zabudowy i zmiana w tym zakresie wynika z przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego opracowań geodezyjnych i kartograficznych zarejestrowanych w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Opolu Oddział w Niemodlinie pod nr [...] oraz [...]. Wyjaśnił, że w tej materii działał na podstawie § 46 ust. 1 i 2 pkt 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, według którego z urzędu podlegają aktualizacji dane zawarte w ewidencji na podstawie opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Na koniec stwierdził, że przed wydaniem decyzji zawiadomił strony zgodnie z postanowieniami art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego o zakończeniu postępowania dowodowego i możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów oraz zgłoszenia żądań. W odwołaniu od powyższej decyzji S. D. wniósł o uchylenie przedmiotowej decyzji w związku z naruszeniem przez Starostę Opolskiego przepisów zawartych w art. 9 i art. 11 Kodeksu postępowania administracyjnego. Uzasadniając swoje stanowisko wskazał, że organ oparł się jedynie na danych zawartych na szkicach polowych z dnia 6 listopada 2001 r. i z dnia 9 sierpnia 2012 r., pomijając istniejące dowody w sprawie, jak odpis z księgi wieczystej nr [...], według której powierzchnia użytkowa budynku wynosi 282 m² oraz załącznik graficzny do decyzji Wójta Gminy Tułowice z dnia 4 grudnia 2001 r., nr [...]. Ponadto podniósł, że według danych Geoportalu powierzchnia zabudowy obiektu wynosi 300 m², dlatego zmiana pola zabudowy dokonana przez organ, zdaniem odwołującego, jest błędna. Opolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego omówioną na wstępie decyzją utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W motywach uzasadnienia wskazał, że zasady prowadzenia operatu ewidencji gruntów i budynków regulują przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2010 r. nr 193, poz. 1287, ze zm.) oraz przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29. marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. nr 38, poz. 454). Wyjaśnił, że stosownie do zasad zawartych w ww. rozporządzeniu dokonywanie zmian danych w operacie ewidencji gruntów i budynków stanowi czynność materialno-techniczną, nie wymagającą wydawania w tym względzie decyzji administracyjnej. Wyjątek stanowi sytuacja, gdy aktualizacja operatu ewidencyjnego wymaga przeprowadzenia stosownego postępowania administracyjnego wyjaśniającego lub uzyskania dodatkowych dowodów. Wówczas starosta, zgodnie z § 47 ust. 3 rozporządzenia, po przeprowadzeniu postępowania w sprawie aktualizacji, prowadzonego zgodnie z przepisami zawartymi w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 237- zwanej dalej K.p.a.), wydaje decyzję w sprawie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków. Ponadto, zgodnie z § 46 rozporządzenia dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób, organów i jednostek organizacyjnych. Organ odwoławczy wskazał, że z urzędu właściwy organ wprowadza zmiany wynikające m.in. z opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian gruntowych. Natomiast dane ewidencyjne dotyczące budynku, w tym m.in. powierzchni użytkowej ujawnia się, o ile nie jest ona zawarta w dokumentach przesyłanych staroście przez właściwe organy, sądy i kancelarie notarialne, na wniosek podmiotów ewidencyjnych, na podstawie doręczonej przez nich dokumentacji opracowanej przez osobę legitymującą się odpowiednimi uprawnieniami budowlanymi. Wywiódł, że podstawą zmian operacie ewidencji gruntów i budynków w badanej sprawie są dokumenty zawarte w opracowaniach geodezyjnych przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, tj. [...], [...]. Odnosząc powyższe konstatacje na grunt niniejszej sprawy organ odwoławczy uznał, iż Starosta Opolski podejmował działania zgodnie z aktualnie obowiązującymi przepisami prawa. Za nieuzasadnione uznał zarzuty odwołania dotyczące naruszenia przez Starostę Opolskiego art. 9 i 11 K.p.a., gdyż Starosta Opolski zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego dotyczącego zmiany powierzchni zabudowy budynku nr [...] w operacie ewidencji gruntów i budynków. Była tez informowana o podejmowanych przez organ działaniach. Stwierdził, że nieuzasadnione są również zarzuty strony dotyczące pominięcia wskazanych w odwołaniu dowodów, albowiem dane zawarte w opracowaniach geodezyjnych przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego potwierdzają zasadność dokonywanej przez Starostę Opolskiego aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków. Z treści załącznika graficznego wynika bowiem jednoznacznie, iż działka nr A. obejmuje powierzchnię większą aniżeli powierzchnia zabudowy budynku nr [...]. Natomiast zapis w dziale I księgi wieczystej nr [...], prowadzonej dla przedmiotowej nieruchomości, dotyczący powierzchni działki nr A. potwierdza zgodność ze stanem zawartym w operacie ewidencji gruntów, tj. powierzchnię 0,0293 ha. Odnosząc się natomiast do rozbieżności pomiędzy wielkością powierzchni użytkowej ujawnionej w księdze wieczystej (282 m²), a powierzchnią zabudowy ujawnianą w operacie ewidencji gruntów i budynków (276 m²) wyjaśnił, iż powierzchnie te nie są tożsame. Powierzchnia zabudowy mierzona jest po zewnętrznym obrysie budynku natomiast powierzchnia użytkowa, zgodnie z definicją zawartą w art. 1a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2005 r. nr 143, poz.1199, ze zm.) mierzona jest po wewnętrznej długości ścian na wszystkich kondygnacjach, z wyjątkiem powierzchni klatek schodowych oraz szybów dźwigowych. Natomiast w odniesieniu do zarzutu, że wprowadzona do operatu powierzchnia zabudowy różni się od powierzchni zabudowy wykazywanej w Geoportalu odnotował, że udostępnione w tym serwisie dane dotyczące działek mogą być wykorzystywane jedynie w zakresie przybliżonej identyfikacji i lokalizacji przestrzennej działki oraz oszacowania jej powierzchni. Dane te nie są danymi ewidencji gruntów i budynków w rozumieniu przepisów rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Powyższa informacja o jakości danych prezentowanych w serwisie www.geoportai.pl zamieszczana jest na stronie serwisu i pojawia się przy każdorazowym korzystaniu z tych danych. Na koniec organ odwoławczy stwierdził, że analiza dokumentacji zgromadzonej w ramach prowadzonego postępowania wyjaśniającego, w tym szkicu polowego nr [...] z 1966 r. dotyczącego pomiaru parceli [...], wskazuje, że uprzednio przedmiotowy budynek zajmował większą powierzchnię zabudowy, dlatego ujawniona w księdze wieczystej powierzchnia użytkowa dotyczyła poprzedniego stanu budynku. Podał, że zgodnie z aktualnie obowiązującymi przepisami ujawnienie aktualnej powierzchni użytkowej budynku NEB może zostać dokonane jedynie po przedłożeniu przez właściciela budynku odpowiedniej dokumentacji opracowanej przez osobę legitymującą się odpowiednimi uprawnieniami budowlanymi. W skardze S. D. wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji z powodu naruszenia prawa, które miało istotny wpływ na wynik postępowania oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Zarzucił organom naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7 K.p.a. w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. w zw. z art. 78 § 1 K.p.a. poprzez nieuwzględnienie aktu notarialnego Kw nr [...] o zapisie w rubryce 1.4.2. Budynek - pow. użytkowa budynku 282 m² na obszarze 0,0293 ha.- rubryka 1.5 - Obszar, oraz załącznika graficznego do decyzji (postanowienia) Wójta Gminy Tułowice z dnia 4 grudnia 2001 r., nr [...]. Stąd, w ocenie skarżącego, nie zebrano w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i nie ustalono wszystkich okoliczności faktycznych, na których powinno być oparte rozstrzygnięcie. Wskazał, że wprowadzone zmiany w formie decyzji administracyjnej zawarte w opracowaniach geodezyjnych przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego ( [...], [...]) są sprzeczne z zapisem w Księdze wieczystej nr [...] i akcie notarialnym tejże nieruchomości, a danymi zawartymi w: - operacie pomiarowym [...], sporządzonym przez geodetę uprawnionego R. D.; - w mapie ewidencyjnej, na której znajduje się budynek [...] w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym; - w dokonanej już aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków w części dotyczącej zmiany konturu oraz powierzchni zabudowy budynku oznaczonego nr [...] położonego na działce nr A. k.m. [...] obręb [...]; - w opracowaniach geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian gruntowych zabudowy budynku oznaczonego nr [...] położonego na działce nr A. k.m. [...] obręb [...]; - w dokumentacji architektoniczno-budowlanej gromadzonej przez organy administracji publicznej; - w dokumencie ujawniającym aktualną powierzchnię użytkową budynku [...] opracowanego przez geodetę uprawnionego R. D.. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie skarżący podniósł, że powierzchnia użytkowa budynku została zaniżona. Według jego obliczeń powinna wynosić od 288 do 289 m², natomiast zmiana kształtu obiektu została prawidłowo zauważona i odnotowana przez organy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej P.p.s.a.). W przypadku, gdy skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu (art. 151 P.p.s.a). Powyższe oznacza, iż w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej, czy celowościowej, a badaniu podlega wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli jego zgodność z przepisami prawa materialnego i prawidłowość przyjętej przez organ procedury, która doprowadziła do wydania aktu. Zauważyć także należy, iż stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów Sąd uznał, że wniesiona skarga nie zasługuje na uwzględnienie bowiem zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca nie naruszają prawa. Przyjdzie stwierdzić, że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2010 r. nr 193, poz. 1287, ze zm. - zwanej dalej ustawą) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. nr 38, poz. 454), zwanego dalej rozporządzeniem. Ocenę przedstawionych zarzutów należy poprzedzić kilkoma uwagami natury ogólnej odnoszącymi się do postanowień tejże ustawy i rozporządzenia, w kontekście których dokonana będzie kontrola zaskarżonej decyzji. W myśl art. 2 pkt 8 ustawy, ewidencja gruntów i budynków to jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Przepis art. 20 ustawy określa rodzaje informacji o gruntach (ust. 1 pkt 1) oraz ich właścicielach (ust. 2), które obejmuje ewidencja gruntów. Informacje te mają charakter podmiotowy lub przedmiotowy. W odniesieniu do gruntów informacje o charakterze przedmiotowym dotyczą ich położenia, granic, rodzaju użytków gruntowych i klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub rodzaju dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. Informacje podmiotowe dotyczą wskazania właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych lub samorządowych - innych osób fizycznych lub prawnych, w których władaniu znajdują się grunty, budynki lub ich części. Dane podmiotowe służyć mają wyłącznie odzwierciedleniu aktualnego stanu prawnego nieruchomości i potwierdzają zaistniały stan, ukształtowany na podstawie innych dokumentów. Nie mogą samodzielnie tego stanu kształtować. Powyższe informacje zawiera operat ewidencyjny, który składa się z map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do rejestrów - art. 24 ust. 1 ustawy. Poza tym w myśl art. 21 ust. 1 ustawy podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Podstawową zasadą prowadzenia ewidencji jest zasada aktualności, tj. utrzymywania operatu w zgodności z aktualnymi, dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi, co wynika z przepisów Rozdziału 3 (§ 44 i następne) rozporządzenia. Zgodnie z § 45 ust. 1 rozporządzenia, aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych. Według § 46 ust. 2 pkt 1 i 2 rozporządzenia dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób, o których mowa w § 10 i § 11. Z urzędu wprowadza się zmiany wynikające z prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych, opracowań geodezyjnych i kartograficznych przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian ewidencyjnych, dokumentacji architektoniczno-budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej, ewidencji publicznych prowadzonych na podstawie innych przepisów. Natomiast w myśl § 71 rozporządzenia dane ewidencyjne dotyczące budynków, m.in. łączne, wyrażone w m², pole powierzchni użytkowej, o ile nie są zawarte w dokumentach, o których mowa w art. 23 ustawy, ujawnia się w ewidencji na wniosek właściwych podmiotów ewidencyjnych lub osób, jednostek organizacyjnych i organów, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 1, na podstawie doręczonej przez nich dokumentacji opracowanej przez osobę legitymującą się odpowiednimi uprawnieniami budowlanymi. Ze wskazanych wyżej przepisów wynika, że dane ewidencyjne mają charakter informacyjno - techniczny i odnoszą się do konkretnej działki ewidencyjnej. Ewidencja rejestruje jedynie stany prawne wynikające z określonych dokumentów urzędowych, a zatem stany ustalane w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Moc wiążącą mają tylko dane dotyczące opisu gruntów (ich położenia, konturu granic, rodzaju użytków, itp.). Rejestr ewidencji gruntów jest wyłącznie odzwierciedleniem aktualnego stanu prawnego dotyczącego danej nieruchomości i zawiera jedynie dane wynikające z tytułu własności, ma charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny, co oznacza, że nie kształtuje nowego stanu prawnego nieruchomości, a jedynie potwierdza stan prawny nieruchomości zaistniały wcześniej. Powyższe uregulowania świadczą także, że istota prowadzenia ewidencji gruntów i budynków sprowadza się do stałej aktualizacji w operacie ewidencyjnym zbioru informacji podmiotowych i przedmiotowych, na podstawie dokumentów powstałych zarówno poza postępowaniem ewidencyjnym (decyzji administracyjnych, orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, aktów normatywnych), czy też wytworzonych w toku postępowania ewidencyjnego w związku z obowiązkiem utrzymywania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu prowadzącego ewidencję dokumentami i materiałami źródłowymi (§ 44 pkt 2 rozporządzenia). Sformułowanie "aktualizacja" ewidencji gruntów i budynków, oznacza zatem zmianę wpisów bazy danych ewidencyjnych w uzasadnionych przypadkach, co nastąpiło w niniejszym postępowaniu, zakończonym wydaniem decyzji przez Starostę. Odnosząc powyższe wywody natury ogólnej na grunt kontrolowanej sprawy stwierdzić trzeba, że zaskarżona decyzja w przedmiocie aktualizacji operatu ewidencyjnego jest prawidłowa. Sąd w całości podziela stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, a wynikające z prawidłowo przeprowadzonego w tym zakresie postępowania dowodowego. Decydujące znaczenia dla wprowadzenia zmian w operacie miał fakt stwierdzenia rozbieżności części tekstowej i graficznej operatu ewidencji gruntów i budynków ze stanem faktycznym na gruncie obręb [...] k.m. [...] działka nr A.. Przyjdzie przypomnieć, że rozbieżności ujawnione zostały w wyniku przeprowadzonego w dniu 29 sierpnia 2012 r. w obecności uprawnionego geodety R. D. przyjęcia granic między działkami nr C. i nr A. położonymi w [...]. W wyniku tej czynności został sporządzony operat pomiarowy [...], dotyczący podziału nieruchomości oznaczonej jako działka nr C. k.m. [...] obręb [...], sąsiadująca z działką nr A.. Operat ten zawierał szkic polowy z dnia 9 sierpnia 2012 r. według którego budynek [...] posiada inne wymiary i kształt niż odnotowany na mapie ewidencyjnej znajdującej się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. W wyniku dokonanych pomiarów terenowych geodeta stwierdził również, iż budynek ten zajmuje mniejszą powierzchnię niż jest ujawniona w operacie ewidencji gruntów i budynków. W trakcie aktualizacji operatu ewidencyjnego dotyczącego podziału działki nr C. organ I instancji dostrzegł powyższe zmiany, stąd dokonał analizy całej dokumentacji pozostającej w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. Wykazane zostało, że przedmiotowy budynek został nieprawidłowo opisany przy sporządzaniu mapy ewidencji gruntów i budynków zarówno w roku 2003 ( [...]), jak też przy sporządzaniu kartotek budynków w roku 2010 ( [...]), wobec tego organ wszczął z urzędu postępowanie w sprawie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków w zakresie danych dotyczących budynku [...]. W ocenie Sądu, opisane okoliczności wskazują, że działanie organu w świetle przytoczonych na wstępie przepisów było zasadne, gdyż w omówionym przypadku obowiązkiem organu była aktualizacja ewidencji uwzględniająca jej zmiany wskutek przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu pomiarowego [...]. Podkreślić raz jeszcze trzeba, że starosta, jako przedstawiciel Skarbu Państwa odpowiada za aktualność danych w ewidencji, o czym stanowi § 44 rozporządzenia, przy czym wszelkie zmiany powinny być dokonane w oparciu o dane udokumentowane. Odnośnie zarzutu sprzeczności przywołanych przez skarżącego dokumentów z zapisami zawartymi we wskazanej księdze wieczystej i akcie notarialnym odnotować należy, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem (por. wyrok Sądu Najwyższego z 24 listopada 1997 r. II CKN 110/97), oznaczenie nieruchomości w tym jej obszar, nie jest objęte domniemaniem prawdziwości prawa (art. 3 ustawy o z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece - Dz. U. z 2001 r. nr 124, poz. 1361), ani nie jest chronione rękojmią wiary publicznej ksiąg wieczystych (art. 5), a jedynie statuowanymi tą ustawą domniemaniami. Wpis z księgi wieczystej dotyczący obszaru nieruchomości nie rozstrzyga, iż nabywca nabył taki obszar gruntu, jaki był ujawniony w księdze (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 24 sierpnia 2007 r., VIII SA/Wa 215/07, (opublikowany na stronach internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tego względu zmiana w ewidencji gruntów i budynków, m.in. powierzchni działek ewidencyjnych bądź powierzchni zabudowy, a więc w zakresie danych stanowiących podstawę dla oznaczania nieruchomości na podstawie danych z ewidencji gruntów i budynków, nie przesądza jeszcze o zasięgu prawa własności i nie wyłącza dopuszczalności prowadzenia innych postępowań. Zwłaszcza, że w księdze wieczystej oraz akcie notarialnym podana jest powierzchnia użytkowa budynku, a nie pole powierzchni zabudowy. Tymczasem w niniejszej sprawie w ewidencji odnotowano zmianę powierzchni zabudowy i konturu budynku. W związku z powyższym zarzut skarżącego dotyczący błędnego ustalenia pola powierzchni zabudowy przedmiotowego budynku, tj. niezgodnie z powierzchnią wykazaną w odpisie księgi wieczystej nr [...] i akcie notarialnym, jest chybiony. Poza tym, jak słusznie wskazał organ odwoławczy pojęcie powierzchni użytkowej budynku nie jest tożsame z sformułowaniem powierzchni zabudowy, co potwierdza § 63 ust. 1 rozporządzenia, w myśl którego danymi ewidencyjnymi dotyczącymi budynku stanowiącego część składową gruntu są pole powierzchni zabudowy w m² (pkt 8) i łączne, wyrażone w m², pole powierzchni użytkowej (pkt 13). Nadto powierzchnia zabudowy mierzona jest po zewnętrznym obrysie budynku, natomiast powierzchnia użytkowa, zgodnie z definicją zawartą w art. 1a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych mierzona jest po wewnętrznej długości ścian na wszystkich kondygnacjach, z wyjątkiem powierzchni klatek schodowych oraz szybów dźwigowych. Przyjdzie także zauważyć, co uszło uwadze skarżącego, że zmiana powierzchni pola zabudowy powiązana jest ze zmianą konturu budynku [...], której to zmiany nie kwestionuje skarżący. Zasadnie również organ odwoławczy dostrzegł, że z załącznika graficznego do decyzji Wójta Gminy Tułowice z dnia 4 grudnia 2001 r., nr [...], zatwierdzającej projekt podziału działki nr B. wynika jednoznacznie, iż działka nr A. obejmuje powierzchnię większą niż powierzchnia zabudowy budynku nr [...], a zapis w dziale I księgi wieczystej nr [...], prowadzonej dla przedmiotowej nieruchomości, dotyczący powierzchni działki nr A. potwierdza zgodność ze stanem zawartym w operacie ewidencji gruntów, tj. powierzchnię 0,0293 ha. Za nieuzasadnione należy uznać zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia przez organ odwoławczy przepisów zawartych w art. 7, art. 77 § 1 i art. 78 K.p.a. Wbrew twierdzeniu skarżącego w kontrolowanej sprawie organ zebrał w sposób wyczerpujący materiał dowodowy, stosownie do przepisów art. 7 K.p.a. i art. 77 § 1 K.p.a. Podstawą niewadliwej decyzji jest zgromadzony przez organ administracyjny materiał dowodowy pozwalający na ustalenie rzeczywistego stanu faktycznego sprawy. Organ przeprowadził postępowanie dowodowe co do wszystkich okoliczności stanowiących fakty prawotwórcze, a więc takich, z którymi w świetle przepisów ustawy oraz rozporządzenia związane są określone skutki prawne, a ocena zebranego materiału dowodowego znalazła odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. Organ odwoławczy nie naruszył także art. 78 K.p.a., ponieważ zapoznał się i ocenił wskazany przez skarżącego materiał dowodowy, przedstawiając w uzasadnieniu decyzji swoje stanowisko w tym zakresie. W tym stanie rzeczy należało, na podstawie art. 151 P.ps.a., orzec jak w sentencji.