II SA/Op 271/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Krupiński po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na zarządzenie Wójta Gminy Wilków z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stawek opłat za wynajmowanie nieruchomości gminnych postanawia odrzucić skargę. D. P. w piśmie z dnia 8 marca 2010 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na zarządzenie Wójta Gminy Wilków z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stawek opłat za wynajmowanie nieruchomości gminnych. Skarżący zarzucił, że § 6 ust. 2 w/w zarządzenia narusza obowiązujące prawo, gdyż kwestia zasad i tryb korzystania z gminnych obiektów użyteczności publicznej należy do wyłącznej kompetencji rady gminy. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Wilków wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie, jednocześnie wskazując, że na chwilę obecną brak jest przedmiotu zaskarżenia, jako, że zarządzeniem z dnia 18 lutego 2010 r. nr [...] o zmianie zarządzenia w sprawie opłat za wynajem nieruchomości lub ich części stanowiących własność gminy Wilków, zmieniono uregulowanie § 6 zaskarżonego zarządzenia. Zarządzenie zmieniające umieszczono w Biuletynie Informacji Publicznej, wobec czego nie informowano o tym skarżącego odrębnym pismem. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 19 kwietnia 2010 r. tut. Sąd, wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 300 (trzysta) zł. Wezwanie zawierało pouczenie, że niezastosowanie się do jego treści w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Ponadto pouczono skarżącego, na zasadzie art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., że jest wzywany o wpis, mimo wniosku Wójta zawartego w odpowiedzi na skargę, gdyż do umorzenia postępowania sądowego może dojść po skutecznym wniesieniu skargi, co warunkuje także wniesienie wpisu do skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 26 kwietnia 2010 r., o czym świadczy adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, do rąk dorosłego domownika córki skarżącego K. P. Pomimo upływu wyznaczonego terminu, skarżący nie zastosował się do wezwania Sądu i nie uiścił wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, do warunków wymaganych przez przepisy P.p.s.a. do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego, zalicza się także stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. - uiszczenie wpisu od skargi. Dokonując oceny niniejszej skargi pod wyżej wskazanym kątem należało stwierdzić, że skarga ta podlegała odrzuceniu z powodu niewykonania zarządzenia Sądu, a to nieuiszczeniu wpisu od skargi. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 od skargi pobiera się wpis. Stosownie natomiast do § 2 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż akty prawa miejscowego, podejmowane z zakresu administracji publicznej – 300 zł. . Do uiszczenia wpisu w takiej wysokości wezwano skarżącego w dniu 26 kwietnia 2010 r. W tym zakresie przyjęto, że doręczenie wezwania córce skarżącego, odpowiadało wymogom art. 72 P.p.s.a., zgodnie z którym w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Termin dla skarżącego do dokonania żądanej czynności rozpoczął bieg w dniu 27 kwietnia 2010 r. i upłynął w dniu 4 maja 2010 r. Ostatni dzień 7 dniowego terminu, liczonego od dnia doręczenia skarżącemu wezwania o wpis, upłynął w dniu 3 maja 2010 r., to jest w niedzielę, a zatem zgodnie z art. 83 § 2 P.p.s.a., termin jego zakończenia przesunął się na następny dzień po dniach wolnych od pracy, czyli na dzień 4 maja 2010 r. Pomimo upływu wskazanego terminu, skarżący nie uiścił wpisu od skargi. W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd. Skoro, pomimo prawidłowego wezwania, skarżący nie uiścił wpisu od skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, jego skarga podlegała odrzuceniu, na zasadzie przywołanego wyżej art. 220 § 3 P.p.s.a. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia.