II SA/Op 280/05

PostanowienieWSA w Opolu2005-12-12

Skład orzekający: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo organu administracji publicznej przekazujące skargę do właściwego organu, wydane na podstawie art. 231 K.p.a., może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w art. 3 PPSA. Pismo organu wydane na podstawie art. 231 K.p.a., przekazujące skargę do właściwego organu, nie jest decyzją ani postanowieniem i nie stanowi przedmiotu kognicji sądu administracyjnego. W związku z tym skarga na takie pismo podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Skarżący D. A. wniósł skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O., które przekazało jego skargę na działalność dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w O. do Rady Miasta. Skarżący kwestionował zasadność kierowania skarg do Rady Miasta i podnosił kwestie związane z niewykonaniem wyroków sądowych oraz bezczynnością organu w sprawie wydania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych, a następnie odrzucił skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. A. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie świadczenia z pomocy społecznej postanawia: odrzucić skargę. D. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu pismo z dnia 5 lipca 2005 r., które jak sam określił stanowi "skargę dotyczącą odwołania od decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w O. wydanych z upoważnienia Prezydenta Miasta [...] przez Dyrektora MOPR w O., o znakach MOPR: - A - B - C - D, które Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. pismem z dnia [...] o znaku: [...] przekazało do Rady Miasta [...]." Z treści tej skargi wynika, iż D. A. kwestionuje zasadność skarżenia działalności dyrektora MOPR w O. w wyżej przywołanych sprawach Radzie Miasta [...], uznając iż jest to bezcelowe. W ocenie skarżącego Rada Miasta [...], przez cały okres jej funkcjonowania nie uznała skarg na działalność dyrektora MOPR w O. za uzasadnione, a zatem kierowanie do niej skarg jest bezcelowe. Ponadto skarżący stwierdził, iż jego skarga dotyczy także nie wykonania wyroków sądowych wydanych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w dniu 10 lutego 2005 r. ( sygn. akt : II SA/Wr 967/03, II SA/Wr 1291/03 ) oraz Sąd Okręgowy w O., Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] ( sygn. akt [...] ) i postanowienia Sądu Apelacyjnego we W. z dnia [...] ( sygn. akt [...] ), które to orzeczenia wskazują Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności działający przy MOPR w O., jako zobowiązanego do wydania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Do skargi D. A. dołączył swoją skargę z dnia 9 marca 2005 r. na działalność dyrektora MOPR w O., a także pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] przesyłające według właściwości do Rady Miasta [...] w/w skargę D. A. i informujące o tym fakcie skarżącego. W odpowiedzi na skargę z dnia 28 lipca 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. uznało, że przedmiotem skargi D. A. jest pismo Kolegium z dnia [...], nr [...] przekazujące Radzie Miasta [...], jako organowi właściwemu, skargę strony na działalność dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w O., sformułowaną w treści odwołania od decyzji tego organu z dnia 17 lutego 2005 r. nr D, nr E i wniosło o odrzucenie skargi jako nie podlegającej kognicji sądu administracyjnego. Pismem z dnia 11 sierpnia 2005 r. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, przez: wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności będącej przedmiotem skargi, ewentualnie przez nadesłanie odpisu oraz oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy. Odpowiadając na wezwanie Sądu, skarżący w piśmie z dnia 25 sierpnia 2005 r. uściślił przedmiot swojej skargi podając, iż na przywołane powyżej decyzje dyrektora MOPR w O. z dnia 17 lutego 2005 r. skarżący wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O., a organ ten rozstrzygnął sprawy decyzjami z dnia 25 maja 2005 r. nr: [...]; [...]; [...]; [...]. Przywołane rozstrzygnięcia organu II instancji zostały z kolei zaskarżone przez D. A. w dacie 28 lipca 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Tym samym decyzje te, jak wynika z rejestrów sądowych, stały się przedmiotem odrębnych postępowań sądowych o sygn. akt odpowiednio: II SA/Op 317/05, II SA/Op 318/05, II SA/Op 319/05 i II SA/Op 320/05. Skarżący stwierdził także, iż przedmiotem jego skargi jest nie wykonywanie przez Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w O. prawomocnych wyroków tut. Sądu z dnia 10 lutego 2005 r. w sprawie odmowy przyznania nieodpłatnych obiadów (sygn. akt II SA/Wr 1291/03) oraz w sprawie odmowy prawa do korzystania z wyżywienia w domu dziennego pobytu (sygn. akt II SA/Wr 967/03), a także bezczynność Prezydenta Miasta [...] polegająca na nie wydaniu orzeczenia o stopniu niepełnosprawności skarżącego. Uwzględniając fakt, iż D. A. poruszył w niniejszej skardze trzy rodzaje spraw Sąd przyjął, iż przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] o znaku: [...] przekazujące skargę D. A. na działalność dyrektora MOPR w O. – Radzie Miasta O. Pozostałe kwestie podniesione przez skarżącego stały się przedmiotem odrębnych postępowań sądowych, tj: nie wykonywanie wyroku o sygn. akt II SA/Wr 1291/03 – sprawa o sygn. akt II SA/Op 97/05; nie wykonywanie wyroku o sygn. akt II SA/Wr 967/03 – sprawa o sygn. akt II SA/Op 96/05; bezczynność Prezydenta Miasta [...] polegająca na nie wydaniu orzeczenia o niepełnosprawności skarżącego – sprawa o sygn. akt II SAB/Op 27/05. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skargę należało odrzucić, jako niedopuszczalną. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) – zwaną dalej ustawą, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach. W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeracjami z art. 3 ustawy, a także inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy, jak wymienione w art. 4 spory o właściwość lub kompetencję, a także przekazane z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cyt. przepisie. W szczególności nie jest władny do rozpoznawania skarg w potocznym znaczeniu tego słowa na sposób funkcjonowania organów administracji publicznej. Skargi te rozpoznawane są na podstawie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego i w stosunku do nich przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie mają zastosowania. Zasada ta znajduje zastosowanie również w rozpoznawanej sprawie. D. A. w istocie zakwestionował pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] przekazujące, według właściwości Radzie Miasta [...], skargę D. A. z dnia 9 marca 2005 r. na działalność dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w O. Organ wydał przedmiotowe pismo na zasadzie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, a to art. 231 Kodeksu stanowiącego, że w przypadku, gdy organ który otrzymał skargę, nie jest właściwy do jej rozpatrzenia, obowiązany jest niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni, przekazać ją właściwemu organowi, zawiadamiając równocześnie o tym skarżącego, albo wskazać mu właściwy organ. Właściwym organem w niniejszej sprawie jest natomiast w myśl art. 229 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego – Rada Miasta [...]. Zważyć należy, iż przepisy działu VIII K.p.a. nie przewidują w omawianym zakresie konieczności wydawania przez organ decyzji lub innych aktów, które mogłyby być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. W szczególności przedmiotem skargi do sądu administracyjnego nie może być pismo organu wydane w trybie przywołanego art. 231 K.p.a., które nie nosi cech decyzji, ani postanowienia. Skoro D. A. zaskarżył pismo nie należące do kognicji sądu administracyjnego, jego skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podkreślić także należy, iż orzekając w sprawie Sąd nie odniósł się do pozostałych zarzutów skarżącego zawartych w skardze z dnia 5 lipca 2005 r., a dotyczących: decyzji dyrektora MOPR w O. nr: A, B, C, D; nie wykonania wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu oraz bezczynności Prezydenta Miasta [...] polegającej na nie wydaniu orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, albowiem sprawy te zostały objęte – o czym była już mowa we wstępie - odrębnymi postępowaniami sądowymi i nie stanowią przedmiotu niniejszego postanowienia. Reasumując, skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło