II SA/Op 285/04
PostanowienieWSA w Opolu2004-10-18
Skład orzekający: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ pierwszej instancji, który wydał decyzję administracyjną, jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, jeśli nie działa we własnym interesie prawnym, lecz jako organ administracji publicznej?Ratio decidendi
Organ pierwszej instancji, wydając decyzję administracyjną, działa jako organ administracji publicznej, a nie jako podmiot posiadający własny interes prawny lub obowiązek prawny. Zgodnie z art. 50 § 1 PPSA, taki organ nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a zatem skarga wniesiona przez taki organ podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 PPSA.Stan faktyczny
Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w O. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O., która uchyliła decyzję Kierownika w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego S. O. i umorzyła postępowanie pierwszej instancji. Sąd uznał, że Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej nie jest uprawniony do wniesienia skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 18 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: odrzucić skargę.
Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w O. zaskarżył do Sądu decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. uchylającą decyzję wydaną w I instancji przez tegoż Kierownika i umarzającą postępowanie pierwszej instancji w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego S. O.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
skargę należało odrzucić.
Wedle art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej wydając decyzję w pierwszej instancji nie działa jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy sprawa, lecz występuje w stosunkach publiczno-prawnych jako organ administracji publicznej na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji. W świetle przepisu art. 50 § 1 przywołanej ustawy, Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej nie jest uprawniony do wniesienia skargi, a zatem nie może być stroną przed sądem administracyjnym.
Skoro organ pierwszej instancji nie mieści się w kręgu podmiotów wymienionych w art. 50 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to skargę należało odrzucić w trybie art. 58 § 1 pkt 5 i § 3 cytowanej ustawy.
Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzi również sytuacja, w której skarżący występowałby jako organ reprezentujący gminę, powołującą się na interes prawny, uprawniający gminę do wniesienia skargi na decyzję wydaną w przedmiocie przyznania wnioskodawczyni dodatku mieszkaniowego. Podzielić należy pogląd, według którego gmina nie traci statusu strony z tego powodu, że organ gminy orzekał w sprawie w charakterze organu I instancji (por. m.in. Wojciech Chróścielewski "Jednostka samorządu terytorialnego jako strona postępowania administracyjnego prowadzonego przez jej organ", Państwo i Prawo 2003 / 4 / 32 – 44). Jednak rozpatrywanej skargi nie złożyła Gmina [...]. W skardze skarżący został określony jako Ośrodek Pomocy Społecznej w O. W uzasadnieniu skargi nie wskazano interesu prawnego Gminy, który stanowiłby podstawę zainicjowania postępowania sądowego przez Gminę. Ponadto, kierownik ośrodka pomocy społecznej nie jest, w myśl art. 31 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz.1591 ze zm.), organem reprezentującym gminę na zewnątrz. Organem takim jest wójt (w omawianym przypadku Burmistrz [...]). Co prawda Kierownik podpisując skargę powołał się na upoważnienie Burmistrza, ale nie oznacza to, iż działa jako pełnomocnik Burmistrza składającego skargę Gminy [...]. Po pierwsze bowiem, jak już wyżej zasygnalizowano, nie oznaczono Gminy jako skarżącego i nie powołano się na interes prawny Gminy stanowiący podstawę zaskarżenia rozstrzygnięcia organu odwoławczego. Po drugie, podpisując decyzję wydaną przez siebie jako organ I instancji, Kierownik powołał się na identycznie brzmiące określenie: "z upoważnienia Burmistrza". W skardze Kierownik, będący, co wydaje się nie bez znaczenia, tą samą osobą która wydała decyzję I instancji, nie nawiązał w ogóle do kwestii ewentualnego rozszerzenia zakresu upoważnienia posiadanego w chwili wydania decyzji I instancji. Zauważyć przy tym warto, iż kwestia prawidłowości upoważnienia Kierownika do podjęcia rozstrzygnięcia była, w weryfikowanym postępowaniu, przedmiotem sporu organów administracyjnych.
Powtórzyć zatem przyjdzie, że skarga została wniesiona nie przez Gminę [...], ale przez organ który wydał decyzję I instancji, w postępowaniu administracyjnym weryfikowanym niniejszym postępowaniem sądowym. Poza zakresem rozważań Sądu pozostało zatem zagadnienie istnienia interesu prawnego Gminy [...] w zaskarżeniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O., w przedmiocie dodatku mieszkaniowego, w której to sprawie Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w O. wydal decyzję jako organ I instancji.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło