II SA/Op 285/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 18 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. i P. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 25 stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany lasu na użytek rolny postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącym solidarnie kwotę 200 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Skarżący - małżonkowie M. G. i P. G., działając przez pełnomocnika R. G., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 25 stycznia 2017 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty Opolskiego z dnia 26 września 2016 r., nr [...], odmawiającą skarżącym wydania zgody na zmianę lasu na użytek rolny wydzieleń leśnych (Ls) o powierzchni 0,1195 ha na działce nr a, a.m. [...], obręb [...], stanowiących własność P. i M. G. W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 3 lipca 2017 r. wezwano: 1) skarżących małżonków (pismo skierowane do rąk pełnomocnika) do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, 2)pełnomocnika skarżących małżonków do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie do sprawy oryginału pełnomocnictwa procesowego lub jego wierzytelnego odpisu, obejmującego upoważnienie do działania w imieniu skarżących przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu lub przed sądami administracyjnymi, a także do wykazania, że pełnomocnik jest jednym z podmiotów, o których mowa w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., mogącym zostać ustanowionym pełnomocnikiem strony skarżącej, albo przez osobiste podpisanie skargi lub nadesłanie egzemplarza skargi osobiście podpisanego przez skarżących. Powyżej opisane wezwania zawierały pouczenie, że niezastosowanie się do nich w terminie 7 dni od dnia otrzymania spowoduje odrzucenie skargi. Wezwania do uiszczenia solidarnie wpisu zawierały dodatkowe pouczenie, że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia drugą osobę z obowiązku jego uiszczenia. Wezwania - dla każdego ze skarżących - przesłano w jednej przesyłce na adres pełnomocnika podany w skardze i pod tym adresem zostały przez niego odebrane w dniu 7 lipca 2017 r., co dokumentuje zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki, znajdujące się w aktach sądowych sprawy (k. 27 akt sądowych). W wyniku realizacji wezwań sądowych, pełnomocnik skarżących w dniu 7 lipca 2017 r. złożył potwierdzone notarialnie upoważnienie do występowania w imieniu skarżących w sprawach sądowych, a także wyjaśnił, że jest ich synem. Pełnomocnik skarżących uiścił wymagany wpis od skargi w dniu 14 sierpnia 2017 r. W tym samym dniu złożył też do tut. Sądu pismo z prośbą o "uznanie uiszczenia wpisu w kwocie 200 zł, po terminie w związku z słabą sytuacją finansową małżonków G.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę M. G. i P. G. należało odrzucić. W pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 P.p.s.a. Obok wskazanej przesłanki dopuszczalności skargi, warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi, jako pisma procesowego, jest również - stosownie do treści art. 230 P.p.s.a. - uiszczenie od niej wpisu. Zgodnie z tą regulacją, od pism wszczynających postępowanie, do jakich należy skarga, pobiera się wpis stały, który w myśl § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221 poz. 2193, z późn. zm.), wynosi w niniejszej sprawie 200 zł. Nieuiszczenie wpisu skutkuje wezwaniem przez Sąd do jego dokonania w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W przedmiotowej sprawie Sąd wezwał skarżących do uiszczenia - solidarnie - wpisu, co oznaczało, że opłacenie skargi przez jednego z małżonków zwalnia z tego obowiązku drugiego. Wezwanie przesłano na adres pełnomocnika i zostało ono odebrane w dniu 7 lipca 2017 r., zatem termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg w dniu 8 lipca 2017 r. i zakończył się w dniu 14 lipca 2017 r. (piątek). Pełnomocnik skarżących uiścił wymagany wpis od skargi w dniu 14 sierpnia 2017 r., tj. po wymaganym terminie, co jest równoznaczne z nieuiszczeniem wpisu przez skarżących. Skoro skarżący nie uiścili wymaganego wpisu w terminie, to z tej przyczyny ich skargę należało odrzucić, jako nieopłaconą, na podstawie cyt. wyżej art. 220 § 3 P.p.s.a. W tym miejscu wyjaśnić przyjdzie, że w kwestii konieczności odrzucenia skargi w sytuacji, gdy uiszczenie wpisu nastąpiło po terminie, orzecznictwo sądowe jest jednolite. Przykładowo w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2011 r., sygn. akt II OSK 60/11 (dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych), słusznie uznano, że uiszczenie wpisu po terminie jest równoznaczne w skutkach z jego nieuiszczeniem. W orzeczeniu tym NSA wskazał także, że przejściowe lub stałe problemy finansowe wpływające na możliwość uiszczenia opłat sądowych, mogły stanowić dla strony podstawę do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, jednak wniosek ten musiał być złożony w terminie otwartym do uiszczenia wpisu. Przenosząc zaprezentowane w ww. orzeczeniu poglądy na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że skarga jako nieopłacona w terminie podlegała odrzuceniu. W odniesieniu natomiast do sygnalizowanych w piśmie z dnia 14 sierpnia 2017 r. problemów finansowych strony skarżącej, uznać trzeba, że mogły one być podstawą do wszczęcia postępowania o przyznanie prawa pomocy np. w zakresie zwolnienia z wpisu sądowego od skargi, ale jedynie gdyby pismo to zostało złożone w wyżej wskazanym terminie otwartym do uiszczenia wpisu, tj. do 14 lipca 2017 r. Ponadto omawianego pisma Sąd nie mógł potraktować jako wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu, ponieważ - po pierwsze - nie wynika z niego, by taka właśnie była wola skarżących, a po drugie, pełnomocnik wyraźnie domagał się "uznania" przez Sąd faktu opłacenia skargi po wymaganym terminie, co z przyczyn podanych wcześniej nie jest możliwe. W związku z tym orzeczono, jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Orzeczenie w punkcie 2 sentencji postanowienia uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd zwraca z urzędu cały uiszczony wpis od pisma (skargi) odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.