II SA/Op 286/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia przyznać radcy prawnemu G. D. – L. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej A. K., obejmujące wynagrodzenie w kwocie 292,80 złotych (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy), zawierającej podatek od towarów i usług, w kwocie 52,80 zł (słownie: pięćdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy). Postanowieniem z dnia 9 lipca 2009r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu, ustanowił skarżącej A. K. radcę prawnego z urzędu, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w O., na pełnomocnika A. K. została wyznaczona G. D., radca prawny wykonujący zawód w Kancelarii Radcy Prawnego (pod adresem: [...], ul. [...]), której skarżąca udzieliła pełnomocnictwa do występowania przed sądem w swoim imieniu, pismem z dnia 4 października 2009r. Radca prawny G. D. występowała w imieniu skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu, na rozprawie w dniu 20 października 2009r., co potwierdza protokół rozprawy, a także sporządziła pismo z dnia 17 listopada 2009r. Wyrokiem z dnia 20 października 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę A. K. W dniu 28 grudnia 2009r. wpłynęła do Sądu skarga kasacyjna i uzupełnienie skargi kasacyjnej, sporządzone przez radcę prawnego P. J. wraz z pełnomocnictwem do reprezentowania A. K. w niniejszej sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu oraz do złożenia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sąd II instancji wyrokiem z dnia 17 maja 2010r. oddalił skargę kasacyjną A. K. W aktach sprawy znajduje się wniosek radcy prawnego G. D., datowany na dzień 30 lipca 2010r. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej A. K., według norm przepisanych, zawierający oświadczenie, że koszty te nie zostały w całości, ani w części zapłacone. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Przywołany przepis art. 250 P.p.s.a. regulując kwestie związane z wynagradzaniem zawodowych pełnomocników ustanowionych w ramach przyznanego prawa pomocy, odsyła jednocześnie do odrębnych przepisów, wśród których znajdują się m.in. przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) – zwanego dalej: "rozporządzeniem". Z rozporządzenia wynika, że przyznanie radcy prawnemu wynagrodzenia oraz zwrotu niezbędnych, udokumentowanych wydatków za zastępstwo prawne wykonywane w ramach prawa pomocy następuje na jego wniosek, który powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części (§ 16 rozporządzenia). W dacie wydania niniejszego postanowienia w aktach sprawy znajdował się zarówno wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, jak również oświadczenie, że koszty te nie zostały pokryte w całości, ani w części. Powyższe zostało zawarte w piśmie procesowym z dnia 30 lipca 2010r., a zatem została spełniona przesłanka warunkująca dalsze rozpoznanie złożonego wniosku. Referendarz zważył więc, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z § 15 rozporządzenia, opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 rozporządzenia i niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6 tego rozporządzenia, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł. Mając na uwadze powyższe regulacje, referendarz przyznał pełnomocnikowi kwotę 240,00 zł wynagrodzenia za udział w postępowaniu I instancji, a to z tytułu występowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu na rozprawie w dniu 20 października 2009r. i sporządzenie pisma z dnia 17 listopada 2009r. Wskazać bowiem w tym miejscu warto, że w postępowaniu sądowym II instancji skarżącą reprezentował już inny pełnomocnik, a mianowicie radca prawny P. J., ustanowiony pełnomocnikiem skarżącej z wyboru, pismem z dnia 18 grudnia 2009r. Radca prawny P. J. sporządził w sprawie skargę kasacyjną oraz występował w imieniu A. K. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, na posiedzeniu w dniu 17 maja 2010r., co wynika z protokołu rozprawy. Stąd należne wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu radcy prawnego G. D., ograniczyło się do czynności podjętych przez tego pełnomocnika w toku I instancji. Wynagrodzenie to, stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, należało powiększono o stawkę 22 % podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Wyliczony zatem w ten sposób należny podatek VAT wyniósł 52,80 zł. Referendarz nie przyznał radcy prawnemu zwrotu niezbędnych wydatków, albowiem pełnomocnik nie wykazał ich poniesienia. W związku z powyższym, działając na zasadzie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.