II SA/Op 29/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na uchwałę Gminy Walce z dnia 7 września 2006 r., Nr XLVI/285/06, w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, postanawia: odrzucić skargę Skarżący S. S. w dniu 14 grudnia 2006 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na uchwałę Gminy Walce z dnia 7 września 2006 r., Nr XLVI/285/06, w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Sąd wyjaśniał czy S. S. jest stroną skarżącą, poprzez wezwanie go do oświadczenia się na tę okoliczność, ponieważ w skardze wskazał on, iż występuje w imieniu mieszkańców wsi [...], po otrzymaniu wezwania, oświadczył w piśmie z dnia 30 stycznia 2007 r., że tylko on jest skarżącym. Skarga została w dniu 22 grudnia 2006 r. przesłana do Gminy Walce, na podstawie art. 54 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., celem nadania jej biegu i udzielenia przez organ odpowiedzi na skargę. Organ udzielił odpowiedzi na skargę pismem z dnia 10 stycznia 2007 r. , wniósł w niej o odrzucenie skargi z uwagi na naruszenie przez skarżącego art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, polegające na wniesieniu skargi bez uprzedniego wezwania strony przeciwnej do usunięcia naruszenia uprawnienia lub interesu prawnego. W związku z tym Sąd wezwał skarżącego w dniu 12 marca 2007 r. do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez wykazanie, czy przed jej wniesieniem wzywał Urząd Gminy Walce do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wywołanego zaskarżoną uchwałą. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieusunięcie jego braków formalnych w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania spowoduje odrzucenie skargi. W odpowiedzi z dnia 15 marca 2007 r. na wezwanie tut. Sądu o uzupełnienie braków formalnych skargi, skarżący oświadczył, że nie wzywał przed wniesieniem skargi do tut. Sądu, Urzędu Gminy Walce do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wywołanego zaskarżoną uchwałą. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: skargę należało odrzucić. Wniesiona skarga dotyczy uchwały Gminy Walce z dnia 7 września 2006 r., Nr XLVI/285/06, w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w związku z czym należy wskazać, iż w świetle art. 52 P.p.s.a, skargę można wnieść po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one w postępowaniu, a jeśli nie były one przewidziane ustawą, wniesienie skargi musi być poprzedzone wezwaniem właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Szczególne przesłanki dopuszczalności zaskarżenia zarządzeń organów gminy przewiduje art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., nr 146, poz. 1591 ze zm.), w myśl którego, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Przepis ten ustanawia zatem przesłankę dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego w postaci wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Zarządzenie organu gminy podjęte w zakresie administracji publicznej można zaskarżyć do sądu administracyjnego dopiero po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, przy czym w sprawie o usunięcie naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym (ust. 4). Oznacza to, że skarga do sądu administracyjnego może być złożona dopiero wówczas, gdy organ gminy, który wydał kwestionowane zarządzenie, odmówi usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego albo nie wypowie się w tej kwestii w terminie, jaki obowiązuje, dla załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym (por. T. Woś, H. Knysiak –Molczyk, M. Romańska: Postępowanie sądowoadministracyjne, Wyd. Prawnicze "LexisNexis" Warszawa 2004 r. str. 242). Terminy, o których mowa wynikają z art. 35 i 36 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwaną dalej K.p.a. Ustawodawca w przepisie art. 35 § 3 K.p.a określił, że załatwienie sprawy przez organy administracyjne powinno nastąpić nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od wszczęcia postępowania, stąd bieg terminu do wniesienia do sądu skargi w trybie omawianego przepisu rozpoczyna się po upływie dwóch miesięcy, w czasie których organ miał obowiązek ustosunkowania się do wezwania. Niespełnienie tej przesłanki powoduje niedopuszczalność skargi. Przepis art. 58 § 1 P.p.s.a. wymienia enumeratywnie przesłanki do odrzucenia skargi, należą do nich: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nie uzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie nie wyczerpania środków zaskarżenia. Skarżący został wezwany do uzupełnienia braku skargi, polegającego na wykazaniu, że wyczerpany został przewidziany prawem tryb wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na wezwanie skarżący oświadczył w piśmie z dnia 15 marca 2007 r., iż nie wzywał strony przeciwnej do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wywołanego zaskarżoną uchwałą. Skarżący niewyczerpał zatem wymaganego środka zaskarżenia, w związku powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.