II SA/Op 293/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Janowska - spr Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Krupiński Sędzia WSA Daria Sachanbińska Protokolant St. inspektor sądowy Grażyna Jankowska-Stykała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi A w [...] na rozstrzygnięcie protestu Zarządu Województwa Opolskiego z dnia 12 czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu złożonego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Opolskiego na lata 2014- 2020 1) stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, 2) zasądza od Zarządu Województwa Opolskiego ma rzecz A w [...] kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi wniesionej przez A w [...] (dalej także jako A), działający w formie prawnej stowarzyszenia, jest negatywne rozpatrzenie protestu A przez Zarząd Województwa Opolskiego, pismem z dnia 12 czerwca 2017 r., nr [...], tj. protestu wniesionego w związku negatywną oceną wniosku o dofinansowanie projektu nr [...], złożonego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Opolskiego (dalej w skrócie: RPO WO) na lata 2014-2020. Zaskarżony akt zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. W dniu 12 września 2016 r. A w [...] złożył w Urzędzie Marszałkowskim - Instytucji Zarządzającej RPO WO 2014-2020 – Instytucji Organizującej Konkurs, wniosek o dofinansowanie projektu pod nazwą "[...]", w ramach I naboru wniosków do Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Opolskiego na lata 2014-2020, nr Osi Priorytetowej IX, Wysoka Jakość Edukacji, nr działania 9.3. - Wsparcie Kształcenia Ustawicznego. W wyniku przeprowadzonej oceny merytorycznej Instytucja Organizująca Konkurs, pismem o sygnaturze [...], z dnia 19 kwietnia 2017 r., poinformowała, iż wniosek spełnia pozytywnie warunkowo następujące kryteria: 1. założone wartości docelowe wskaźników większe od zera są realne do osiągnięcia, 2. zgodność z zasadami dotyczącymi pomocy publicznej, 3. kwalifikowalność wydatków projektu Wyjaśniła w tym piśmie, że oceniający projekt uznali kryteria za spełnione pod warunkiem usunięcia pewnych nieprawidłowości na etapie negocjacji. W przypadku uwzględnienia wszystkich uwag Komisji Oceny Projektów w tym obszarze, kryteria zostaną uznane za spełnione pozytywnie bezwarunkowo i cały projekt uzyska ocenę pozytywną bezwarunkową. Jednocześnie, z uwagi na fakt, że kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie jest ograniczona i została rozdysponowana na projekty ocenione bezwarunkowo pozytywnie, poinformowano wnioskodawcę, że nie jest możliwe przeprowadzenie negocjacji w przypadku zgłoszonego projektu. Zaznaczono, że takie stanowisko Instytucji Organizującej Konkurs znajduje oparcie w § 11 pkt 15 Regulaminu Komisji Oceny Projektów. Ponadto dodano, że projekt otrzymał 131 pkt na 136 możliwych do osiągnięcia, co stanowiło 96,32 % maksymalnej liczby punktów. W związku z powyższym, tj. wyczerpaniem alokacji w konkursie i konsekwentnie, z uwagi na niemożność podjęcia negocjacji, powiadomiono A, że projekt został uznany za oceniony negatywnie. W dniu 5 maja 2017 r. do Instytucji Zarządzającej wpłynął protest złożony przez R. D., reprezentującego A, zawierający, jak podano: "odwołanie od decyzji o negatywnej ocenie wniosku nr [...]". Z treści protestu wynikało, iż wnioskodawca nie zgadza się z decyzją IZ, formułując następujące zarzuty odnoszące się do: 1. kryterium merytorycznego uniwersalnego bezwzględnego nr 2 - założone wartości docelowe wskaźników większe od zera są realne do osiągnięcia, 2. kryterium merytorycznego uniwersalnego horyzontalnego nr 3 - zgodność z zasadami dotyczącymi pomocy publicznej, 3. kryterium merytorycznego szczegółowego uniwersalnego nr 5 - kwalifikowalność wydatków projektu, 4. kryterium merytorycznego szczegółowego punktowanego nr 4 - komplementarność projektu. W wyniku analizy dokumentacji wniosku oraz zapisów: Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Opolskiego na lata 2014-2020 (dokument z grudnia 2014 r.), ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z. 2016 r. poz. 217 ze zm.), Szczególowego opisu osi priorytetowych RPG WO 2014-2020, zakres: Europejski Fundusz Społeczny (dokument przyjęty Uchwałą Zarządu Województwa Opolskiego nr 733/2015 z dnia 16 czerwca 2015 r. ze zm. - wersja nr 12, lipiec 2016 r.), Regulaminu Konkursu dotyczącego projektów złożonych w ramach: Działania 9.3 Wsparcie Kształcenia Ustawicznego, Osi IX Wysoka Jakość Edukacji w ramach RPO WO 2014-2020 Nabór I (dokument przyjęty przez Zarząd Województwa Opolskiego uchwałą nr 2455/2016 z dnia 1 sierpnia 2016 r. ze zm.), a także Regulaminu Pracy Komisji Oceny Projektów oceniającej projekty w ramach EFS RPO WO 2014-2020, wersja nr 3 (dokument przyjęty Uchwałą Zarządu Województwa Opolskiego nr 1009/2015 z dnia 18 sierpnia 2015 r. ze zm.), Instytucja Zarządzająca (także powoływana dalej jako IZ) stwierdziła, iż ocena wniosku o dofinansowanie nr [...], została przeprowadzona częściowo prawidłowo. W pierwszej kolejności wskazano, że nieprawidłowo została przeprowadzona: – ocena pod kątem spełniania przez wniosek kryterium merytorycznego uniwersalnego bezwzględnego nr 2 założone wartości docelowe wskaźników większe od zera są realne do osiągnięcia, – ocena pod kątem spełnienia przez wniosek kryterium bezwzględnego horyzontalnego nr 3 – zgodność z zasadami dotyczącymi pomocy publicznej, – ocena pod kątem spełnienia przez wniosek kryterium merytorycznego szczegółowego (punktowanego) – komplementarność projektu. Natomiast, wedle IZ, ocena pod kątem spełnienia przez wniosek kryterium merytorycznego szczegółowego uniwersalnego nr 5 – kwalifikowalność wydatków projektu została przeprowadzona prawidłowo. IZ wywodziła, że zgodnie z załącznikiem nr 5 do Regulaminu Konkursu, pod nazwą - Kryteria Wyboru Projektów dla Działania 9.3 Wsparcie Kształcenia Ustawicznego, jednym z kryteriów merytorycznych szczegółowych uniwersalnych, jakie musi spełnić każdy wnioskodawca aplikujący o dofinansowanie w ramach działania 9.3 RPO WO 2014-2020 jest kryterium pn.: kwalifikowalność wydatków projektu. Nadmieniła, że definicja przedmiotowego kryterium jest następująca: wszystkie wydatki planowane w związku z realizacją projektu: są racjonalne i niezbędne do realizacji celów projektu, są zgodne z Taryfikatorem maksymalnych, dopuszczalnych cen towarów i usług typowych (powszechnie występujących) dla konkursowego i pozakonkursowego trybu wyboru projektów, dla których ocena przeprowadzona zostanie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Opolskiego 2014-2020 w części dotyczącej Europejskiego Funduszu Społecznego, są zgodne ze stosownymi cenami rynkowymi, są zgodne z Wytycznymi w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020 oraz innymi obowiązującymi przepisami prawa. Dla kryterium przewidziano możliwość warunkowej oceny. IZ zauważyła, powołując się na dwie "Listy Sprawdzających Wniosek", że obaj oceniający uznali przedmiotowe kryterium za spełnione warunkowo. I tak; pierwszy oceniający uznał, że wydatki wskazane we wniosku nie są kwalifikowalne. Zaznaczył, że wnioskodawca podał, iż wszystkie jego obiekty dysponują odpowiednim zapleczem sanitarnym, a znajdujące się w nich pomieszczenia lekcyjne są dopuszczone przez właściwe inspekcje do użytkowania szkolnego oraz oświadczył, że jedynie w [...] zajęcia będą się odbywać w wynajętych przez wnioskodawcę salach lekcyjnych. Szkolenia w zakresie technologii komputerowo-informatycznej (ICT) w [...] i [...] będą realizowane z wykorzystaniem zakupionych w ramach projektu laptopów o parametrach technicznych i cenowych jak w poz. 10 Taryfikatora. Zdaniem tego oceniającego, należy usunąć koszt związany z wynajęciem sal, gdyż nie jest zasadnym kupowanie laptopów na zajęcia, kiedy można wynająć sale z wyposażeniem multimedialnym - koszt zakupu laptopów niekwalifikowalny. Dalej IZ odnotowała, iż drugi oceniający wskazał, że brak jest uzasadnienia dla wydatków dotyczących zakupu 12 laptopów i projektora, ponieważ w opisie zadania nr 1, wnioskodawca zadeklarował, że zajęcia realizowane będą we własnych salach dysponujących co najmniej 12 pełnymi stanowiskami komputerowymi. W tym miejscu swojego rozstrzygnięcia IZ przywołała stanowisko przedstawione w proteście, w którym wnioskodawca oświadcza, że wprawdzie w ramach zadania nr 1 wniosku wskazał, że zajęcia będą realizowane we własnych salach dysponujących co najmniej 12 pełnymi stanowiskami komputerowymi, ale w pkt. 3.6 - Potencjał Wnioskodawcy podał, że dysponuje własnymi salami tylko w [...] i [...], natomiast w [...] i [...], gdzie projekt również przewiduje szkolenia, nie posiada pracowni komputerowych, zaś wynajęcie sali z komputerem dla każdego uczestnika na przewidziany czas szkoleń przekracza koszt zakupu 12 laptopów. W kwestii wynajęcia pracowni komputerowych wnioskodawca stwierdził, że ma doświadczenie w tym zakresie i ma świadomość, że szkoły nie chcą wynajmować komercyjnie pracowni komputerowych, gdyż mają zakaz prowadzenia działalności komercyjnej na sprzęcie pozyskanym w ramach projektów, a najbliższe podmioty oferują wypożyczenie za netto 60,00 zł/h + koszty dowiezienia z Opola lub Wrocławia. Dlatego, zdaniem wnioskodawcy, przedmiotowy zakup jest zasadny. IZ przypomniała, powołując się na dokumentację projektową, w szczególności opis zawartego w pkt. 3.3 wniosku - Krótki Opis Projektu, że przedmiotem projektu jest przeprowadzenie szkoleń z języka angielskiego w celu uzyskania kwalifikacji potwierdzonych certyfikatem zewnętrznym, w łącznym wymiarze po 120 h dla każdej z 10 grup 12-osobowych, zakończonych egzaminem zewnętrznym, a także szkoleń w zakresie ICT w celu uzyskania kwalifikacji potwierdzonych certyfikatem zewnętrznym, w łącznym wymiarze po 112 h w każdej z 10 grup 12-osobowych. Szkolenia mają być przeprowadzane w [...],[...],[...] oraz [...] (w skorygowanym wniosku wskazuje się na prawdopodobne miejsca przeprowadzania szkoleń w tych miejscach). IZ podkreśliła, że zgodnie z pkt. 3.6 załącznika nr 4 do Regulaminu Konkursu - Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu (EFS) - Potencjał i Doświadczenie Wnioskodawcy: w punkcie 3.6 należało wskazać zasoby finansowe, jakie wniesie do projektu wnioskodawca i/lub partnerzy, potencjał kadrowy wnioskodawcy i/lub partnera/ów oraz potencjał techniczny w tym sprzętowy i warunków lokalowych wnioskodawcy i/lub partnera/ów i sposób ich wykorzystania w ramach projektu. Natomiast z pkt. 3.6 wniosku - Potencjał i Doświadczenie wnioskodawcy wynikało, że wnioskodawca posiada potencjał techniczny w [...], gdzie posiada zarówno rozbudowane zaplecze sal lekcyjnych, jak i biurowych - 30 sal lekcyjnych, w tym 3 komputerowe na ul. [...], a także 3 sale lekcyjne na ul. [...]. Potencjał techniczny posiada również w [...], gdzie przy ul. [...] posiada 14 sal lekcyjnych, w tym jedną komputerową, a także pomieszczenie biurowe. Wskazując na miejsce realizacji projektu - [...] - wnioskodawca oświadczył, że posiada tam jedną salę lekcyjną i pomieszczenie biurowe. Jedynie w przypadku szkoleń projektowanych do odbycia w [...], wnioskodawca wskazał, że istnieje konieczność wynajmowania sal na planowane zajęcia. Dlatego wnioskodawca zaplanował we wniosku realizację szkoleń ICT w [...] i w [...] przy wykorzystaniu, zakupionych w ramach projektu laptopów, zgodnych z wymaganiami określonymi w poz. 10 Taryfikatora. Wobec powyższych zapisów, IZ w ślad za oceniającymi, ponownie uznała za konieczne przywołanie zasad wypełniania wniosku: Zgodnie z pkt. 5.1 Instrukcji wypełniania wniosku - zakres rzeczowy: do każdego zadania należy przypisać nazwę, następnie w kolejnym polu opisać działania, które są planowane do realizacji w ramach tego zadania oraz uzasadnienie potrzeby realizacji zadania. Dodatkowo w tym polu należy wpisać planowany czas ich realizacji, a także sposób, w jaki zostanie zachowana trwałość rezultatów projektu. Z kolei, zgodnie z pkt. 5.2 ww. Instrukcji - zakres finansowy: wnioskodawca dla każdego zadania powinien wybrać z rozwijalnej listy wszystkie planowane wydatki w rozbiciu na kategorie kosztów. Następnie należy opisać rodzaje wydatków, które zostały zakwalifikowane do wybranej kategorii kosztów. Nazwa kosztu powinna być unikalna w ramach danej kategorii kosztów i danego zadania. W kolumnie jednostka miary, liczba, cena jednostkowa należy wpisać planowane wartości w rozbiciu na poszczególne kategorie kosztów, w kolumnie wydatki kwalifikowalne należy wpisać kwotę równą kwocie z kolumny wydatki ogółem (zgodnie z Listami wydatków kwalifikowalnych w ramach poszczególnych działań/poddziałań RPO WO 2014-2020, które stanowią załącznik nr 6 do Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych RPO WO 2014-2020 w zakresie EFS). Ponadto należy wpisać w polu Dofinansowanie odpowiednią wartość. IZ odnotowała, że wnioskodawca wyodrębnił 4 zadania: 1) kurs technologii informacyjno-komunikacyjnych; 2) kurs języka angielskiego dla 96 pełnosprawnych; 3) kurs języka angielskiego dla 24 niepełnosprawnych; 4) kurs języka angielskiego - logistyka. Zakup projektora i 12 laptopów wnioskodawca zaplanował w ramach zadania nr 1, IZ zgodziła się z oceną ujętą na Lista Sprawdzających Wniosek, że odpowiada to specyfice projektu - kurs komputerowy. Jak również zauważyła, że zgodnie z Instrukcją wnioskodawca wskazał w kolumnie - Opis w działań planowanych do realizacji w ramach wskazanych zadań/czas, realizacji - wszystkie wymagane elementy. Wskazał czego będzie dotyczyć zadanie - Szkolenie ICT oparte na metodyce DIGCOMP, realizowane w 10 grupach (po 12 osób każda), które odbędą po 112 h każda. Następnie uszczegółowił opis zadania, a w dalszej kolejności wyjaśnił, że zajęcia realizowane będą we własnych salach (rozliczone jak wkład własny rzeczowy), dysponujących co najmniej 12 pełnymi stanowiskami komputerowymi. W końcowej treści ww. opisu dodał: że szkolenia i ich logistykę (zakup projektora i 12 laptopów z pełnym oprogramowaniem, podręczników i materiałów szkoleń, catering i refundacja kosztów przejazdu) zrealizuje wnioskodawca. Także w pkt. 5.2 skorygowanego wniosku - zakres finansowy wnioskodawca, zachowując spójność z pkt. 5.1, wskazał na: wynajem pracowni komputerowej, na szkolenia 112 h x 10 grup = 1120 h x 80 zł = 89600 zł (wkład własny rzeczowy); wynajem pracowni komputerowej na przeprowadzenie egzaminów 5 modułów x 2 h x 10 grup -100 h x 80 zł = 8000 zł (wkład własny rzeczowy); przerwa kawowa (co najmniej 4 h zajęć w każdym dniu ) dla 120UP x 30 dni (28 dni szkoleń i 2 dni egzaminu) x 15 zł = 54000 zł; przejazd na zajęcia - tam i powrót: 2 przejazdy x 120UP x 30 dni (28 dni szkoleń i 2 dni egzaminu) = 3600 x 10zł = 72000zł; projektor 2800 zł w i 12 laptopów x 3000 zł (śr. trwałe). Wobec powyższego, według IZ, z całokształtu zapisów dotyczących miejsc przeprowadzenia szkoleń komputerowych, potencjału technicznego wnioskodawcy w tym zakresie, a także planowanych zakupów wynikają nie do końca jasne i doprecyzowane informacje na tyle, aby oceniający jednoznacznie mogli uznać, czy środki m.in. na zakup projektora i laptopów są kwalifikowalne, czy też nie. IZ argumentowała, że z pkt. 3.3 wniosku, wynika, że w ramach realizacji projektu zaplanowano 112 h szkoleń komputerowych dla 10 grup 12-osobowych. Jednakże z opisu tego nie wynika, gdzie będą realizowane te szkolenia, a w skorygowanym pkt. 3.3 wniosku widnieje już tylko informacja o prawdopodobnych miejscach przeprowadzania szkoleń. Nadto wnioskodawca wskazał na pełen potencjał, jeśli chodzi o posiadanie sal z pracowniami komputerowymi w [...] i częściowo w [...] i [...]. Jednocześnie w pkt. 3.6 wniosku wnioskodawca informuje, że szkolenia ICT w [...] i w [...] będą realizowane z wykorzystaniem zakupionych w ramach projektu laptopów. Z kolei, w pkt. 5.1 wniosku w opisie zadania nr 1 A wprowadził zapis, że zajęcia będą realizowane we własnych salach z 12 pełnymi stanowiskami komputerowymi, nie wskazując dokładnie, o jakie sale i miejsca chodzi, a z drugiej strony zaplanował w ramach tego zadania zakup projektora i 12 laptopów. Równocześnie w pkt. 5.2 wniosku wnioskodawca ponownie wskazał na wynajem pracowni komputerowych na szkolenia jako wkład własny rzeczowy i odjął stosowną kwotę od kwoty dofinansowania. Reasumując, IZ zaakceptowała pogląd oceniających, co do zakwestionowania wydatków na wynajem sal i zakup 12 laptopów, jako wydatków nieuzasadnionych, a tym samym niekwalifikowalnych. Tym samym zgodziła się z konkluzją, że skoro wnioskodawca dysponuje w pełni przystosowanymi do tego rodzaju szkoleń, salami/pracowniami w [...], czy też w [...] w ilości wystarczającej do ich przeprowadzenia dla wszystkich uczestników zaplanowanych w projekcie, w dodatku przewiduje, jak wskazuje w pkt. 5.2 wniosku, przejazd na zajęcia dla uczestników projektu, zatem oceniający mogli uznać, że wykazany potencjał w [...] i [...] w pełni wystarczy do przeprowadzenia tych szkoleń. Z tych względów, IZ uznała, że ocena pod kątem spełnienia przez wniosek kryterium merytorycznego szczegółowego uniwersalnego nr 5 - kwalifikowalność wydatków projektu, została przeprowadzona prawidłowo. Nie aprobując stanowiska Instytucji Zarządzającej, A wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. W pierwszej kolejności przytoczył argumentację zawartą w piśmie Zarządu Województwa Opolskiego z dnia 12 czerwca 2017 r., podpisanym przez Marszałka Województwa, wraz z konstatacją organu, sprowadzającą się do stwierdzenia, iż z całokształtu zapisów dotyczących miejsc przeprowadzenia szkoleń komputerowych, potencjału technicznego wnioskodawcy w tym zakresie, a także planowanych zakupów, wynikają nie do końca jasne i doprecyzowane informacje, pozwalające oceniającym na jednoznaczne uznanie, czy środki na zakup projektora i laptopów są kwalifikowalne, czy też nie. Odnosząc się do kwestii spornej między stronami, tj kwalifikowalności wydatków planowanych na zakup laptopów i projektora skarżący podniósł, że wniosek o dofinansowanie przedmiotowego projektu został przygotowany, zgodnie z pkt 6: termin, miejsce i forma składania wniosków o dofinansowanie projektów - w panelu wnioskodawcy - SYZYF RPO WO 2014-2020, tj. generatorze wniosków (w którym pola tekstowe ograniczają ilością znaków tekstowych zasób informacji udzielanych przez wnioskodawcę) oraz zgodnie z Instrukcją przygotowania wersji elektronicznej i papierowej wniosku o dofinansowanie projektu, znajdującą się w załączniku nr 2 do Regulaminu Konkursu. Zarzucił, że dokumenty te zostały przygotowane i opracowane przez IZ, a wnioskodawca nie miał żadnego wpływu na kształt generatora wniosków oraz na treść Regulaminu Konkursu oraz jego załączników. Skarżący wywodził, że z powyższego wynika określony układ informacji podawanych przez wnioskodawcę. Dodał, że wprawdzie informacje zawarte w przedmiotowym wniosku mogły wydawać się "niespójne ze sobą, w różnych punktach wniosku", jednak nie wynikało to w żadnej mierze z winy czy niedopatrzenia A, jako wnioskodawcy, lecz takiej, a nie innej konstrukcji generatora wniosków oraz wydanej, jako załącznik do Regulaminu Konkursu - Instrukcji. Skarżący dowodził, że w każdym polu generatora musiał zamieścić określony przez Instrukcję pakiet informacji, co jak wynikało z uzyskanej pozytywnej oceny spełnienia wymagań formalnych (pierwsze etap oceny wniosku o dofinansowanie projektu) zostało spełnione. Stąd informacje o salach i sprzęcie wykorzystywanym do realizacji szkoleń pojawiły się w kilku miejscach, np. 3.6 POTENCJAŁ I DOŚWIADCZENIE WNIOSKODAWCY, ale też 5.1 ZAKRES RZECZOWY. W przekonaniu skarżącego, zaplanowanie uzależnienia rozlokowania ośrodków, w których realizowane będą szkolenia, od geografii miejsca zamieszkania ich uczestników jest bardzo racjonalnym i celowym działaniem, gdyż poza częściową refundacją kosztów przejazdu, istotna jest kwestia czasu dojazdu, zważywszy na sieć drogową i kolejową ich wzajemne skomunikowanie oraz częstotliwość kursowania środków transportu publicznego. W tym kontekście skarżący zaznaczył, że trudno jest nakazywać grupie mieszkańców powiatu nyskiego lub głubczyckiego przyjeżdżać do [...], gdzie A dysponuje kompletną bazą szkoleniową, w tym pracowniami wyposażonymi w pełne stacjonarne (zatem niemobilne, nieprzeznaczone do przemieszczania się z tak dużą częstotliwością) stanowiska komputerowe. Dlatego A, mając bardzo duże doświadczenie na edukacyjnym rynku dla dorosłych (od 1951 r.), po odbyciu wielu szkoleń i zrealizowaniu dziewięciu projektów unijnych, bazując na przeprowadzonej wstępnej diagnozie na etapie opracowywania wniosku o dofinansowanie projektu założył, że największa grupa uczestników będzie rekrutować się z terenów o najwyższej stopie bezrobocia, a tym samym musiał założyć zakup sprzętu komputerowego wykorzystywanego do prowadzenia szkoleń w zakresie technologii informacyjno-komunikacyjnej, o tak istotnym parametrze, jakim jest mobilność sprzętu, aby realizować szkolenia jak najbliżej miejsca zamieszkania uczestniczących w nich osób z grup defaworyzowanych. Nadto niezrozumiałym dla skarżącego, wobec treści pkt 7 załącznika nr 6 do Regulaminu Komisji Oceny Projektu, jest niewystąpienie przy dokonywaniu merytorycznej oceny projektu, o uzyskanie od wnioskodawcy dodatkowych informacji o projekcie bądź wyjaśnień, tym bardziej, gdy oceniający sformułowali pogląd: "że wydają się im niespójne ze sobą podawane informacje w różnych punktach wniosku", jak i w ocenie swej zawarli zdanie: "nie do końca jasne i doprecyzowane są informacje", jednak za każdym razem interpretując je na niekorzyść skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do zmiany swojego stanowiska wyrażonego w piśmie Zarządu Województwa Opolskiego z dnia 12 czerwca 2017 r. Po przedstawieniu w całości argumentacji skarżącego, organ uznał, że podniesione zarzuty są merytorycznie bezzasadne. Organ zauważył, że przesłankę wniesienia protestu stanowiła negatywna ocena projektu z uwagi na wyczerpanie alokacji. Podał, że w wyniku merytorycznej oceny wniosku, pismem z dnia 19 kwietnia 2017 r. poinformowano wnioskodawcę, że kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie jest ograniczona i została rozdysponowana na projekty ocenione bezwarunkowo pozytywnie, a wobec tego nie jest możliwe przeprowadzenie negocjacji w przypadku przedmiotowego projektu, co jest zgodne z zapisami Regulaminu Oceny Projektów - § 11 pkt 15. Organ zaznaczył, że projekt otrzymał 131 punktów na 136 możliwych do osiągnięcia, co stanowiło 96,32% maksymalnej liczby punktów. W związku z wyczerpaniem alokacji w konkursie i konsekwencji wobec niemożności podjęcia negocjacji, poinformowano wnioskodawcę, że projekt został uznany za oceniony negatywnie. Organ wywodził, że w wyniku rozstrzygnięcia protestu ocena wniosku o dofinansowanie została przeprowadzona przez Instytucję Zarządzającą w zakresie: – kryterium merytorycznego bezwzględnego nr 2 - założone wartości docelowe wskaźników większe od zera są realne do osiągnięcia – nieprawidłowo, – kryterium merytorycznego uniwersalnego horyzontalnego nr 3 – zgodność z zasadami dotyczącymi pomocy publicznej – nieprawidłowo, – kryterium merytorycznego szczegółowego uniwersalnego nr 5 – kwalifikowalność wydatków projektu – prawidłowo, – kryterium merytorycznego szczegółowego punktowanego nr 4 – komplementarność projektu – nieprawidłowo. W tych okolicznościach organ przyjął, że sporna pomiędzy stronami pozostała kwestia oceny zgłoszonego wniosku w odniesieniu do kryterium szczegółowego uniwersalnego nr 5 – kwalifikowalność wydatków projektu. Po analizie dokumentacji projektowej oraz przypomnieniu treści Regulaminu Konkursu i Instrukcji Wypełniania Wniosku, organ podkreślił, że zakup projektora i 12 laptopów wnioskodawca zaplanował w ramach zadania nr 1 - co odpowiadało jego specyfice – kurs komputerowy. Zgodnie z Instrukcją A wskazał, w końcowej części opisu, że szkolenia i ich logistykę (zakup projektora i 12 laptopów z pełnym oprogramowaniem, podręczników i materiałów, szkoleń, catering i refundacja kosztów przejazdu) zrealizuje wnioskodawca. Podobnie w pkt 5.2 skorygowanego wniosku - zakres finansowy, wnioskodawca podał wynajem pracowni, komputer na szkolenia, jako wkład własny rzeczowy. Dlatego według organu, z całokształtu zapisów dotyczących miejsc przeprowadzenia szkoleń komputerowych, potencjału technicznego wnioskodawcy w tym zakresie, a także planowanych zakupów wynikają nie do końca jasne i doprecyzowane informacje, pozwalające na ocenę, czy środki na zakup laptopów i projektora są kwalifikowalne czy też nie. Istotne jest, że z pkt 3.3. wniosku nie wynika, gdzie będą organizowane planowane szkolenia. W nawiązaniu do tego, organ zwrócił uwagę na treść zapisów w pkt 3.6 wniosku (szkolenia ICT w [...] i [...]), zaznaczając, że z kolei w pkt 5.1. wniosku - opis zadania nr 1, wnioskodawca wskazuje, że zajęcia będą realizowane we własnych salach z 12 pełnymi stanowiskami komputerowymi, nie określając dokładnie, o jakie sale i miejsca chodzi, a z drugiej strony w ramach tego zadania planuje zakup 12 laptopów i projektora., zaś w pkt 5.2 wniosku wnioskodawca ponownie przyjmuje koszty wynajęcia pracowni komputerowych na szkolenia jako wkład własny rzeczowy i odejmuje stosowną kwotę od kwoty dofinansowania. W tym stanie rzeczy, w przekonaniu organu, oceniający mogli zakwestionować wynajem sal i zakup 12 laptopów jako wydatki nieuzasadnione, a tym samym niekwalifikowalne. Zdaniem organu, skoro wnioskodawca dysponuje w pełni przystosowanym do tego rodzaju szkoleń salami/pracowniami w [...], jak również w [...], w ilości wystarczającej do przeprowadzenia wszystkich tych szkoleń dla wszystkich uczestników, w dodatku przewiduje, co pokazuje w pkt 5.2 wniosku, przejazd na zajęcia dla uczestników projektu, to można było uznać wykazany potencjał w [...] i [...] za wystarczający do przeprowadzenia szkoleń. Wedle organu, we wniosku podawano niespójne informacje, które doprowadziły do kwestionowanej przez skarżącego oceny i przyznania punktów warunkowo. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U z 2016 r. poz. 1066 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem zgodności z obowiązującym prawem. Na podstawie art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej jako P.p.s.a.) sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi są przepisy ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r. poz. 217 z późn. zm. – dalej również jako ustawa wdrożeniowa), które określają, m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy P.p.s.a., z włączeniami o których mowa w art. 64 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z art. 61 ust. 1 tej ustawy w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 P.p.s.a. W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może stosownie do art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3). W przypadku, gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej wyczerpana zostanie kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania, sąd uwzględniając skargę, stwierdza tylko, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i nie przekazuje sprawy do ponownego rozpatrzenia (art. 66 ust. 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej). Zgodnie z art. 57 zd. pierwsze ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja, o której mowa w art. 55, rozpatruje protest, weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5, w terminie nie dłuższym niż 30 dni, licząc od dnia jego otrzymania. Tak więc podstawą wniesienia protestu, w myśl art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy wdrożeniowej, mogą być zarzuty dotyczące kryteriów wyboru projektu, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza lub też zarzuty o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny, jeżeli zdaniem wnioskodawcy naruszenia takie miały miejsce. Sposób zredagowania tego przepisu wskazuje, że są to dwie niezależne podstawy zaskarżenia, zatem organ rozpoznający protest nie może wyjść poza treść środka zaskarżenia, a skoro tak, to również i Sąd, rozpoznający skargę na rozstrzygnięcie organu. Granice rozpoznania sprawy zakreślone przez art. 134 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, w tym przypadku doznają pewnych ograniczeń. Zatem złożenie protestu uprawnia do kontroli oceny projektu w zakresie w nim wskazanym. Przystępując do kontroli oceny wniosku należy wskazać, że procedura odwoławcza została wyczerpana. Skarżący po otrzymaniu informacji, o negatywnej ocenie projektu na etapie oceny formalnej wniósł w terminie przewidzianym ustawą protest, który nie został uwzględniony. W ustawowym terminie 14 dni skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, z tego względu możliwa jest merytoryczna ocena przez sąd złożonej skargi. Dodać przyjdzie, że ocena projektu nie może naruszać w wyżej przywołanych przepisów ustawy wdrożeniowej. Oznacza to, że sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej wniosku (projektu). Omawiana kontrola powinna zmierzać do oceny, czy argumentacja oceniającego nie jest dowolna, czy mieści się w granicach danej sprawy, czy nie jest oderwana od kryteriów wynikających z regulaminu. Sąd nie jest więc uprawniony do weryfikacji merytorycznej oceny projektu, dokonanej przez oceniających, np. poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz uprawniony jest do kontroli sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, wywodzonych z przepisów ustawy, a także z punktu kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów (por. wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. akt II GSK 2249/13, dostępny na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych – http://orzeczenia.nsa.gov.pl,). Jak trafnie stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 czerwca 2011 r., sygn. akt II GSK 1115/11, rola ekspertów w postępowaniu dotyczącym oceny projektów jest podobna do roli biegłych w postępowaniu sądowym i tak też powinna być traktowana przez sąd administracyjny. Kontrolując ocenę sąd bada, czy jest ona spójna, wyczerpująca, logiczna i czy odpowiada na zasadnicze pytania. Sama treść oceny nie mieści się w granicach kontroli sądu administracyjnego, bowiem to oceniający jest ekspertem w danej dziedzinie. Stosownie do powyższego odnotować należy, że postępowanie w przedmiotowej sprawie toczyło się na podstawie przepisów ustawy oraz aktów wydanych przez Instytucję Zarządzającą, składających się na system realizacji programu operacyjnego, w tym m.in. cyt. wyżej - Szczegółowy Opis Osi Priorytetowej, Regulamin Konkursu wraz z załącznikami oraz Regulamin Pracy Komisji Oceny Projektów. Zdaniem Sądu, dokumenty stanowiące podstawę do przeprowadzonej oceny wniosku złożonego przez skarżącego ustanawiają czytelne i precyzyjne zasady, które zachowują wymogi określone w ustawie. W Regulaminie Konkursu, stosownie do treści art. 41 ust. 2 ustawy, w sposób wyczerpujący określono m.in. warunki konkursu, kolejne jego etapy, kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia oraz wymogi dotyczące kwalifikowalności wydatków. Natomiast w Załączniku nr 1 do Regulaminu Konkursu szczegółowo opisano każdy z etapów konkursu z podaniem podejmowanych w tym zakresie czynności. Z kolei, przyjęte kryteria oceny formalnej i merytorycznej zostały w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości przedstawione w Załączniku nr 8 do Regulaminu Konkursu. Podkreślenia wymaga, że wszystkie dokumenty składające się na system realizacji programu zostały opublikowane i były dostępne dla wszystkich wnioskodawców w taki sam sposób. Powyższe stanowi niewątpliwie o zachowaniu wymogów określonych w art. 37 ustawy. Odnosząc się już do okoliczności rozpoznawanej sprawy wskazać trzeba, że A uzyskał negatywną ocenę projektu z uwagi na niespełnienie bezwzględnego kryterium merytorycznego uniwersalnego nr 3 pn. "Kwalifikowalność wydatków". Organ dwukrotnie uznał, że planowany przez skarżącego wydatek związany z zakupem 12 laptopów oraz projektora nie może stanowić wydatku kwalifikowanego, ponieważ nie jest wydatkiem niezbędnym do realizacji celów projektu, a przede wszystkim racjonalnym. Dokonując kontroli prawidłowości stanowiska organu należy uwzględnić stosowne postanowienia Regulaminu Konkursu. I tak, zgodnie z Załącznikiem nr 5 do Regulaminu Konkursu Kryteria Wyboru Projektów dla działania 9.3. Wsparcie Kształcenia Ustawicznego - jednym z kryteriów merytorycznych uniwersalnych, jakie musi spełniać każdy wnioskodawca aplikujący o dofinansowanie w ramach działania 9.3. RPO WO 2014-2020 jest kryterium kwalifikowalność wydatków projektu. Definicja przedmiotowego kryterium jest następująca – wszystkie wydatki planowane w związku z realizacją projektu są zgodne z Taryfikatorem maksymalnych, dopuszczalnych cen towarów i usług typowych (powszechnie występujących) dla konkursowego i pozakonkursowego trybu wyboru projektów, dla których ocena przeprowadzona zostanie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Opolskiego 2010-2020 w części dotyczącej Europejskiego Funduszu Społecznego, są zgodne ze stosownymi cenami rynkowymi, są zgodne z Wytycznymi w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020 oraz innymi obowiązującymi przepisami prawa. Dla kryterium przewidziano możliwość warunkowej oceny. Z powyższej definicji oraz przywołanych aktów wynika, że organ był zobowiązany do oceny, czy wydatki nie są zawyżone w stosunku do cen rynkowych; prawidłowości wyliczenia stawek jednostkowych lub ryczałtowych/kwot ryczałtowych; niezbędności do realizacji projektu. Zasadniczy spór w sprawie dotyczy prawidłowości przeprowadzonej przez Instytucję Zarządzającą oceny merytorycznej wniosku skarżącego w zakresie spełnienia przez tenże wniosek kryterium kwalifkowalności wydatków przeznaczonych na realizację zadania - kurs technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT), planowanego na terenie województwa opolskiego w podanych miejscowościach. Jako wydatki niekwalifikowalne organ uznał koszty zakupu urządzeń takich jak: laptopy i projektor. W ocenie Sądu, stan faktyczny sprawy został przez organ ustalony prawidłowo i jest między stronami bezsporny. Kwestią wymagająca rozstrzygnięcia jest prawidłowość przeprowadzonej przez organ oceny projektu z uwzględnieniem obowiązujących przepisów a przede wszystkim Regulaminu Konkursu. Podkreślenia wymaga, że co do istoty na aprobatę organu, zasługiwał planowany zakup projektora oraz dwunastu laptopów w ramach zadania nr 1, bowiem odpowiadało to jego specyfice - szkolenie ICT oparte na metodyce DIGCOMP . Zastrzeżenia organu związane były jedynie, jak zaznaczono, z zapisami podanymi we wniosku, że zajęcia realizowane będą we własnych salach, dysponujących co najmniej 12 pełnymi stanowiskami komputerowymi, oraz, że szkolenia i ich logistykę (zakup projektora i 12 laptopów z pełnym oprogramowaniem, podręczników i materiałów szkoleniowych, catering i refundacja kosztów przejazdu) zrealizuje wnioskodawca. W przekonaniu Instytucji Zarządzającej, z całokształtu zapisów wniosku dotyczących miejsc przeprowadzenia szkoleń komputerowych, potencjału technicznego wnioskodawcy w tym zakresie i planowanych zakupów wynikają nie do końca jasne i doprecyzowane informacje. To z kolei spowodowało niemożność oceny, czy środki przeznaczone na zakup przedmiotowego sprzętu elektronicznego są kwalifikowalne. W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że w skorygowanym pkt 3.3. wniosku widnieje informacja o prawdopodobnych miejscach realizacji szkoleń, którymi są miejscowości: [...],[...],[...],[...], a jednocześnie w pkt 3.6. wniosku podano, że szkolenia ICT w [...] i [...] będą realizowane z wykorzystaniem laptopów zakupionych w ramach projektu. Bezsprzecznie, jak wynika to z materiału dokumentacyjnego sprawy, pełen potencjał, jeśli chodzi o posiadanie sal z pracowniami komputerowymi, skarżący posiada w [...] i częściowo w [...], co zaznaczono w pkt 3.3. wniosku. W tych okolicznościach, nie można w ocenie Sądu, zgodzić się z opinią, że podawane informacje były nieprecyzyjne i nie pozwały na merytoryczną ocenę wydatków na zakup sprzętu, wedle kryterium określonym jako kwalifikowalność wydatków projektu. Wypada zwrócić uwagę, że ocena wniosku nie może być mechanicznym sprawdzeniem, czy wniosek został wypełniony zgodnie z instrukcją, lecz musi sięgać głębiej i badać, czy dane zawarte w regulaminie konkursu i we wniosku zostały przedstawione i udokumentowane w sposób niebudzący wątpliwości. Tylko takie działanie uprawnione zapisem ustawy i regulaminu byłoby z zgodzie z zasadą rzetelności przeprowadzenia oceny projektu określoną w art. 37 ustawy wdrożeniowej. Zatem, skoro organ nie zdyskredytował co do zasady planowanych wydatków na zakup przedmiotowego sprzętu celem realizacji zadania nr 1 (szkolenia ICT), to nie zasługuje na akceptację stwierdzenie, że zapisy zamieszczone pkt 3.3. i pkt 3.6. oraz 5.1. i 5.2 wniosku są na tyle nieprecyzyjne i nie do końca jasne, i nie pozwalają na ocenę sprawdzających, czy środki na zakup projektora i laptopów są kwalifikowalne czy też nie. Skarżący konsekwentnie i wyraźnie określał, co potwierdza dokumentacja wniosku, że jego zamiarem jest przeprowadzanie szkoleń informatycznych we wskazanych miejscowościach oraz podawał, gdzie dysponuje potencjałem technicznym (sale komputerowe w [...] i [...]), pozwalającym na ich odbycie bez dodatkowych zakupów. Również uzasadniał z jakiego powodu planuje wykonanie zadania określonego we wniosku poza miejscowościami, w których posiada odpowiednią, własną bazę sprzętową. Dostrzeżenia wymaga, że w ramach pkt 7 załącznika nr 6 Regulaminu Komisji Oceny Projektu, jeżeli w wyniku dokonania oceny przez członka zespołu oceniającego, zaistniała konieczność uzyskania od wnioskodawcy dodatkowych informacji o projekcie bądź wyjaśnień, zobowiązany jest przygotować na piśmie stosowne uwagi i przekazać je do Instytucji Organizującej Konkurs – czego w realiach niniejszej sprawy nie uczyniono. Natomiast w negatywnej ocenie protestu zaproponowano wnioskodawcy inny sposób realizacji projektu, poprzez wynajem sal multimedialnych, dowóz potencjalnych uczestników szkoleń na zajęcia do [...] lub [...], co z kolei, zdaniem Sądu, wykraczało poza kompetencje Instytucji Zarządzającej, po myśli art. 37 ustawy wdrożeniowej. Mając powyższe na uwadze, Sąd doszedł do przekonania, że stwierdzona w niniejszej sprawie wadliwość procedur konkursowych, polegająca na niezasadnym określeniu, iż z całokształtu zapisów dotyczących miejsc przeprowadzenia szkoleń komputerowych, potencjału technicznego wnioskodawcy w tym zakresie, a także planowanych zakupów wynikają niejasne i niedoprecyzowane informacje, nie pozwalające na ocenę możliwości spełnienia przez wniosek merytorycznego szczegółowego uniwersalnego nr 5 – kwafikowalność wydatków projektu - stanowiła naruszenie prawa, o którym mowa w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Zaistniał zatem przypadek, o którym mowa w art. 61 ust. 8 pkt 1a ustawy wdrożeniowej, skutkujący stwierdzeniem, że ocena przedmiotowego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz, że naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy. Jednakże, wobec wcześniejszego rozdysponowania kwoty przeznaczonej na projekty ocenione bezwarunkowo pozytywnie, Sąd uwzględniając skargę, orzekł na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, nie przekazując sprawy do ponownego rozpatrzenia. Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadnia art. 200 P.p.s.a. Na wysokość tych kosztów składa się wpis od skargi w wysokości 200 zł, opłata skarbowa uiszczona od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego w kwocie 480 zł, ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 listopada 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800, z późn. zm.).