II SA/Op 297/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Opolskiego na uchwałę Rady Gminy Reńska Wieś z dnia 25 czerwca 2009 r., nr XXXII/188/09 w przedmiocie sprzedaży nieruchomości postanawia: umorzyć postępowanie. Działając na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1571 ze zm.), jako organ nadzoru, Wojewoda Opolski wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na uchwałę Rady Gminy Reńska Wieś z dnia 25 czerwca 2009 r., nr XXXII/188/09, w sprawie sprzedaży nieruchomości stanowiącej własność Gminy Reńska Wieś. W skardze tej, podnosząc zarzut istotnego naruszenia prawa, Wojewoda wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały. Wywiódł, iż rada gminy posiada kompetencje wyłącznie do określania zasad gospodarowania mieniem gminy, a samo gospodarowanie należy do wójta. Po wyczerpaniu dyspozycji art. 18 ust. 2 pkt 9 lit a ustawy o samorządzie gminnym, rada gminy traci zatem kompetencje do wyrażenia zgody na dokonywanie przez organ wykonawczy czynności wymienionych w tym przepisie dotyczących nieruchomości gminnych. Tym samym też w ocenie skarżącego, skoro Rada Gminy Reńska Wieś określając zasady gospodarowania nieruchomościami, uchwałą z dnia 4 lutego 2009 r., nr XXVII/170/09, zastrzegła obowiązek uzyskania zgody organu stanowiącego wyłącznie w przypadku, gdy cena i obszar sprzedawanej nieruchomości przekraczają określoną wysokość, podjęcie zaskarżonej uchwały w sytuacji braku jednej z obligatoryjnych przesłanek (tj. powierzchnia nieruchomości nie przekroczyła ustalonej powierzchni 0,1500 ha) stanowi działanie pozbawione podstawy prawnej i narusza kompetencje organu wykonawczego gminy w zakresie gospodarowania mieniem komunalnym. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Reńska Wieś oświadczył, że uchwałą z dnia 28 sierpnia 2009 r., nr XXXIV/196/09, Rada Gminy uchyliła zaskarżoną uchwałę. Z tego też względu, przesyłając w załączeniu uchwałę uchylającą z dnia 28 sierpnia 2009 r., Wójt wniósł o umorzenie postępowania Ustosunkowując się do odpowiedzi na skargę, w przesłanym do Sądu piśmie z dnia 10 września 2009 r., Wojewoda Opolski oświadczył, iż przychyla się do wniosku o umorzenie postępowania. Poinformował przy tym, że uchwała z dnia 28 sierpnia 2009 r., została przez organ nadzoru zbadana i uznana za zgodna z prawem. Odpowiadając na wezwanie Sądu, zobowiązujące Gminę do złożenia oświadczenia, czy zaskarżona uchwała wywołała skutki prawne w okresie jej obowiązywania, w piśmie z dnia 12 października 2009 r. Wójt Gminy Reńska Wieś oznajmił, że w okresie obowiązywania zaskarżona uchwała nie wywołała skutków prawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Postępowanie podlega umorzeniu. Zgodnie z brzmieniem art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – zwanej dalej P.p.s.a, organ którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. skutkuje bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego, co stanowi przesłankę umorzenia postępowania w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Stosowanie bowiem do art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn, niż wskazane w art. 161 § pkt 1 i 2. Bezprzedmiotowość, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., będzie zachodziła natomiast wówczas, gdy w toku postępowania, przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. W niniejszej sprawie uwzględniając skargę, Rada Gminy Reńska Wieś, podjęła uchwałę z dnia 28 sierpnia 2009 r., nr XXXII/196/09, na mocy której uchylona została uchwała z dnia 25 czerwca 2009 r., nr XXXII/188/09. Jednocześnie, jak wynika z oświadczenia Wójta zaskarżona uchwała w okresie obowiązywania nie wywołała skutków prawnych. Skoro zaskarżona uchwała wyeliminowana została z obiegu prawnego uznać należało, że z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia, w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka umorzenia postępowania, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.