II SA/Op 320/14

PostanowienieWSA w Opolu2014-12-15

Skład orzekający: Sędzia WSA Daria Sachanbińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez stronę, która nie należy do kręgu podmiotów uprawnionych do jej sporządzenia (adwokat, radca prawny itp.), podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna?
Ratio decidendi
Skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez stronę, która nie należy do kręgu podmiotów uprawnionych do jej sporządzenia zgodnie z art. 175 § 1 i 2 P.p.s.a. (adwokat, radca prawny, sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, doradca podatkowy w określonych sprawach, rzecznik patentowy w określonych sprawach), podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 178 P.p.s.a. bez wzywania do usunięcia braków.
Stan faktyczny
J. G. złożył skargę na decyzję Wojewody Opolskiego w przedmiocie wymeldowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 22 września 2014 r. odrzucił tę skargę. Po doręczeniu postanowienia, skarżący wniósł pismo z dnia 6 listopada 2014 r., które sąd uznał za skargę kasacyjną. Skarżący podniósł w nim, że nie skarżył się na Wojewodę, a jedynie pytał o dopuszczalność postępowania i przedstawił argumenty przeciwko wymeldowaniu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę kasacyjną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 17 kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania, na skutek skargi kasacyjnej J.G. z dnia 6 listopada 2014 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 22 września 2014 r., sygn. akt II SA/Op 320/14 postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 22 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę J. G. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 17 kwietnia 2014 r., nr [...], w przedmiocie wymeldowania. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 5 listopada 2014 r., co potwierdza pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki znajdujące się w aktach sprawy (k - 77 akt sądowych). W dniu 12 listopada 2014 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej - 7.11.2014 r.) wpłynęło do Sądu pismo z dnia 6 listopada 2014 r., sporządzone osobiście przez skarżącego, które określone zostało jako odpowiedź na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. W piśmie tym skarżący podniósł, że nie skarżył się na Wojewodę Opolskiego, a jedynie stawiał pytania "czy tak wolno postępować z osobą w wieku [...] lat". Jednocześnie skarżący wskazał w piśmie argumenty mające przemawiać przeciwko jego wymeldowaniu z mieszkania zajmowanego przez byłą małżonkę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., pismo strony powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia; podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; wymienienie załączników. Oznaczenie rodzaju pisma polega na wskazaniu określenia zgodnego z treścią pisma i nazwą, jaką takiemu pismu nadają przepisy ustawy, np. "skarga", "wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu", "żądanie rozpoznania sprawy na podstawie odpisu skargi","wniosek o sporządzenie uzasadnienia" (patrz: B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", Komentarz, wyd. Wolters Kluwer 2011 r., s. 164). Niewłaściwe oznaczenie rodzaju pisma nie może wywoływać dla strony ujemnych skutków, jeżeli z treści pisma wynika, jaki jest jego rodzaj, a każde pismo, niezależnie od tego, jakie oznaczenie nada mu strona, winno być rozpoznane zgodnie z intencją strony zawartą w treści pisma (patrz: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2012 r., II FZ 1022/12, Lex nr 1240479). Z treści pisma J. G. z dnia 6 listopada 2014 r. wynika, że odnosi się ono do postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 22 września 2014 r. o odrzuceniu skargi. Skarżący wskazał w nim, że oczekiwał od Wojewody Opolskiego udzielenia odpowiedzi na zadane w odwołaniu pytania i powołał się na okoliczności przemawiające za odmową wymeldowania go z pobytu stałego. Natomiast Sąd, wydając postanowienie o odrzuceniu skargi, nie oceniał - wbrew oczekiwaniu skarżącego - prawidłowości zaskarżonej decyzji, czyli nie wypowiadał się merytorycznie w przedmiocie wystąpienia przesłanek do wymeldowania. W tych okolicznościach Sąd uznał, że pismo skarżącego z dnia 6 listopada 2014 r., w którym wyraża on niezadowolenie ze sposobu załatwienia sprawy, zarówno przez organ administracji publicznej, jak i tut. Sąd, należy potraktować - z uwagi na treść pisma - jako skargę kasacyjną strony. Opisana wyżej skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez skarżącego, zatem podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 173 § 1 P.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę tę może wnieść zarówno strona, jak i prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 173 § 2 P.p.s.a.). Możliwość osobistego wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę postępowania została jednak ograniczona brzmieniem art. 175 § 1 P.p.s.a. Przepis ten wprowadza tzw. przymus adwokacko-radcowski, co oznacza, że podmiotami uprawnionymi do sporządzania skargi kasacyjnej są adwokat i radca prawny, a także - po myśli § 2 art. 175 P.p.s.a. - inne wskazane ustawą osoby, czyli sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Omawianego przymusu adwokacko-radcowskiego nie stosuje się także gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z kolei, z mocy § 3 art. 175 P.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, jak również przez rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. W treści skargi kasacyjnej z dnia 6 listopada 2014 r. skarżący nie wskazał, aby należał do określonego w przytoczonym powyżej przepisie kręgu podmiotów. Nie wynika to również z akt administracyjnych i sądowych sprawy. W tym miejscu odnotować należy trafne stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, wedle którego skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z powodu wniesienia jej z naruszeniem art. 175 P.p.s.a., bez wzywania do usunięcia braków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, dostępne: System Informacji Prawnej LEX nr 83280). W świetle powyższego stwierdzić przyjdzie, że w rozpoznawanej sprawie sporządzenie skargi kasacyjnej osobiście przez skarżącego skutkować musi uznaniem jej za niedopuszczalną, a w konsekwencji podlegającą odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 P.p.s.a., zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło