II SA/Op 325/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 13 marca 2012r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy na skutek wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 15 maja 2012r. T. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 13 marca 2012r., nr [...], utrzymującą rozstrzygnięcie organu I instancji o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy kategorii B (dokument nr [...], nr druku [...], wydane w dniu 26 września 2001r. przez Starostę [...]), do czasu ustania przyczyny zatrzymania, któremu nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Podstawą prawną zatrzymania prawa jazdy wskazywaną w decyzjach przez organy I i II instancji, był art. 138 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. – Prawo o ruchu drogowym, a także okoliczność faktyczna naruszenia przez T. S. wielokrotnie przepisów ruchu drogowego, za co otrzymał on 26 punktów. T. S. kwestionując rozstrzygnięcie wydane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu wskazał, że istnieje spór co do 5 punktów karnych nałożonych mu mandatem, którego nie przyjął. Wprawdzie Sąd Rejonowy we Wrocławiu wyrokiem nakazowym, sygn. akt [...], uznał skarżącego winnym popełnienia wykroczenia z dnia 15 kwietnia 2011r., jednakże ten utracił moc wobec złożenia sprzeciwu. Na powyższe, co podniósł skarżący, wskazuje przywrócenie przez w/w Sąd terminu do złożenia sprzeciwu, jak i samo złożenie sprzeciwu oraz wyznaczenie w tej sprawie rozprawy w trybie zwyczajnym. Zatem wyrok z dnia 15 kwietnia 2011r. jest nieprawomocny, w konsekwencji czego, 5 punktów spornych nie może być skarżącemu przypisanych i ma on na swoim koncie 21 punktów karnych oraz pełne uprawnienia do kierowania samochodami osobowymi. Powyższe stanowi, w ocenie skarżącego, podstawę do uchylenia decyzji organu I i II instancji, a także podstawę do żądania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Brak prawa jazdy spowoduje bowiem dla niego poważne straty materialne z uwagi na fakt, że skarżący pracuje zawodowo jako kierowca. Do akt sprawy skarżący dołączył ponadto odpis postanowienia Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia VI Wydział Karny z dnia [...], o przywróceniu skarżącemu terminu do złożenia sprzeciwu od wydanego w sprawie wyroku nakazowego z dnia [...] (sygn. akt [...]) oraz odpis postanowienia w/w Sądu z dnia 14 marca 2012r. o umorzeniu postępowania wykonawczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270) – zwanej dalej: "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2010 r., s. 206). Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek, czyli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2011 r., I OZ 995/10, Lex nr 742239). Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy, Sąd miał na względzie, że skarżący przedłożył do akt niniejszej sprawy odpisy orzeczeń Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia Wydział VI Karny: o przywróceniu terminu do wniesienia sprzeciwu od wydanego przez ten Sąd wyroku nakazowego, stanowiące podstawę orzeczenia o odebraniu prawa jazdy oraz postanowienia o umorzeniu postępowania wykonawczego wobec przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu. Powyższe postanowienia świadczą o trwającym nadal postępowaniu karnym, którego wynik będzie miał niewątpliwie wpływ na rozstrzygnięcie organów administracji publicznej w przedmiocie ewentualnego zatrzymania prawa jazdy skarżącemu. Sąd, uznając wniosek T. S. za zasadny, kierował się także ujemnymi konsekwencjami dla niego związanymi z pozbawieniem prawa jazdy, które mogą wiązać się z wyrządzeniem skarżącemu znacznej szkody. Pozbawienie skarżącego jako kierowcy zawodowego uprawnień do kierowania pojazdami, z oczywistych względów wiązać się będzie z pozbawieniem go możliwości zarobkowania, a w konsekwencji zdobywania środków na bieżące utrzymanie, co grozić może utratą zdolności finansowej. Mając zatem na uwadze powyższe, Sąd uznał za zasadne przyznanie ochrony tymczasowej skarżącemu i na zasadzie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, co orzekł jak w sentencji postanowienia.