II SA/Op 335/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Anna Misiak po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] , nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia przyznać adwokatowi Ł. W. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej S. H., obejmujące wynagrodzenie w kwocie 439,20 złotych (słownie: czterysta trzydzieści dziewięć złotych i dwadzieścia groszy), zawierającej podatek od towarów i usług, w kwocie 79,20 zł (słownie: siedemdziesiąt dziewięć złotych i dwadzieścia groszy). Postanowieniem z dnia 1 lipca 2010 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu, ustanowił dla S. H. adwokata z urzędu, w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] nr [...]. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w O., na pełnomocnika S. H. wyznaczono adwokata Ł. W. wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej w O. Na rozprawie w dniu 7 października 2010 r. stawił się substytut adwokata Ł. W., adwokat S. W., działający na podstawie złożonego do akt pełnomocnictwa substytucyjnego, wniósł on do protokołu rozprawy o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, która nie została opłacona (k. 53 akt). Na skutek wniosku adwokata Ł. W. z dnia 11 października 2010 r., został mu doręczony odpis zapadłego w sprawie wyroku o oddaleniu skargi wraz z uzasadnieniem. Natomiast w dniu 8 grudnia 2010 r. wpłynęła do Sądu opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej zawarta w piśmie z dnia 3 grudnia 2010 r. wraz z pismem przewodnim z tego samego dnia. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Z powyższego wynika, że przywołany przepis art. 250 P.p.s.a. regulując kwestie związane z wynagradzaniem zawodowych pełnomocników ustanowionych w ramach przyznanego prawa pomocy, odsyła jednocześnie do odrębnych przepisów, wśród których znajdują się m.in. przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – zwanego dalej: "rozporządzeniem". Z rozporządzenia wynika, że przyznanie adwokatowi wynagrodzenia oraz zwrot niezbędnych, udokumentowanych wydatków za zastępstwo prawne wykonywane w ramach prawa pomocy następuje na jego wniosek, który powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części (§ 20 rozporządzenia). Oświadczenie takiej treści zostało złożone przez pełnomocnika na rozprawie w dniu 7 października 2010 r. a zatem została spełniona przesłanka warunkująca dalsze rozpoznanie złożonego wniosku, a pisma z dnia 3 grudnia 2010 r. nie zawierały odmiennych oświadczeń w tym przedmiocie. Referendarz zważył więc, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z § 19 rozporządzenia, opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 rozporządzenia i niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6 tego rozporządzenia, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia – stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji, wynoszą za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 lit c rozporządzenia, wynoszącej 240 zł, nie mniej niż 120 zł. Przy przyznawaniu przez Sąd, zgodnie z § 2 pkt 1 rozporządzenia, opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, bierze się pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Mając na uwadze charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika, obejmujący udział w rozprawie wyznaczonego przez niego substytuta, złożenie wniosku o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem oraz sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przyznano łączną kwotę 360,00 zł (240,00 zł + 120,00 zł). Powyższe wynagrodzenie, stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, powiększono o stawkę 22 % podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Wyliczony zatem w ten sposób należny podatek VAT wyniósł 79,20 zł. Referendarz nie przyznał adwokatowi zwrotu niezbędnych wydatków, albowiem nie wykazał ich poniesienia. W związku z powyższym, działając na zasadzie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.