II SA/Op 35/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska Sędziowie Sędzia WSA Teresa Cisyk (spr.) Sędzia WSA Grażyna Jeżewska Protokolant St. sekretarz sądowy Joanna Szyndrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi M. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 13 listopada 2014 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zbieranie odpadów oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez M. A. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 13 listopada 2014 r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Starosty Namysłowskiego z dnia 25 lipca 2014 r., odmawiającą wydania zezwolenia na zbieranie odpadów. Wniesienie skargi poprzedziło postępowanie o następującym przebiegu: M. A. - prowadzący działalność gospodarczą pod firmą A w [...], wystąpił do Starosty Namysłowskiego z wnioskiem z dnia 28 grudnia 2011 r. (uzupełnionym kolejnymi pismami z dnia 27 i 29 stycznia 2012 r.) o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów na działce nr a, położonej w [...] przy ul. [...] oraz transport, który prowadzony będzie na terenie całego kraju. Decyzją z dnia 7 lutego 2012 r., nr [...], Starosta Namysłowski zezwolił wnioskodawcy na transport odpadów i jednocześnie odmówił wydania zezwolenia na zbieranie odpadów. W wyniku rozpoznania odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu, działając na podstawie art. 138 § 2 K.p.a., uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W wyniku podjętych czynności wyjaśniających w sprawie organ otrzymał m.in. złożone przez stronę oświadczenia, że wnioskuje o "przedłużenie" obowiązującego zezwolenia na dalszy okres "poprzez wydanie nowej decyzji", a złożenie wniosku (na rok przed upływem terminu zezwolenia) nastąpiło z ostrożności procesowej, przy czym dodał wnioskujący, że tego wniosku "nie należy interpretować w kategorii żądania uchylenia korzystnej, obowiązującej do dnia 31-12-2012 r. decyzji administracyjnej Nr [...] z dnia 02-05-2003 r. w przedmiocie zbierania i transportu odpadów". Decyzją z dnia 18 grudnia 2012 r., nr [...], Starosta Namysłowski zezwolił M. A. na transport wymienionych we wniosku rodzajów odpadów (pkt 1), określił obszar prowadzonej działalności (pkt 2), wskazał sposób i środki transportu odpadów (pkt 3), określił, że zezwolenie obowiązuje do dnia 17 grudnia 2022 r. (pkt 4) oraz odmówił wydania zezwolenia na zbieranie odpadów (pkt 5). Odwołanie od tej decyzji wniósł M. A. Po rozpatrzeniu odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu decyzją z dnia 29 marca 2013 r., nr [...], ponownie uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, wskazując w uzasadnieniu na zmiany w przepisach prawa normujących kwestie objęte postępowaniem, w tym brak możliwości objęcia jedną decyzją rozstrzygnięć w przedmiocie zezwolenia na zbieranie odpadów i zezwolenia na transport odpadów. Starosta Namysłowski, pismem z dnia 4 czerwca 2014 r. wezwał - w trybie art. 64 § 2 K.p.a. w związku z art. 42 ust. 1 ustawy o odpadach – M. A. do uzupełnienia wniosku. W odpowiedzi wnioskodawca poinformował organ, że "(...) zmuszony [jest] zrezygnować z uzyskania zezwolenia na transport odpadów ze względu na stosowaną (...) nieprzychylną interpretację zapisów planu zagospodarowania przestrzennego". Dodatkowo, w kolejnym piśmie z dnia 12 czerwca 2014 r., uzupełniającym wniosek z dnia 28 grudnia 2011 r., wniósł o "wycofanie wniosku w części dotyczącej zezwolenia na transport odpadów", jednocześnie podał też numery NIP i REGON. Wyjaśnił, że zbieranie odpadów oraz ich magazynowanie odbywać się będzie na terenie działki nr a, do której posiada tytuł prawny; ma w swojej dyspozycji budynek o powierzchni 108 m², w tym pomieszczenie magazynowe i biurowe oraz utwardzony plac przed budynkiem wyposażony w separator substancji ropopochodnych. Wnioskodawca określił też zasady dotyczące magazynowania odpadów, a następnie w formie tabeli wyszczególnił odpady przewidziane do zbierania wraz ze sposobem ich magazynowania. Dołączył również mapę określającą miejsce zbierania odpadów, kopię decyzji Starosty Namysłowskiego z dnia 17 maja 2001 r., nr [...], udzielającej pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania budynku gospodarczego na punkt skupu złomu metali kolorowych przy ul. [...], a także kopię pisma Burmistrza Namysłowa z dnia 15 października 2009 r., nr [...], stanowiącego odpowiedź na uwagę (częściowo uwzględnioną) zgłoszoną przez M. A. do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki nr a przy ul. [...]. Z pisma tego wynika, że "Burmistrz Namysłowa zdecydował dopuścić realizację usług na tej działce, bez konieczności zmiany kategorii przeznaczenia terenu z zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej na zabudowę usługowo-produkcyjną czy usługową jednak przy założeniu, że będą to usługi handlu detalicznego, usługi rzemiosła nieprodukcyjnego, usługi gastronomiczne, usługi administracyjno-biurowe, usługi ochrony zdrowia i opieki społecznej, usługi nauki i oświaty, usługi kultury i rozrywki oraz inne o podobnym charakterze, wraz z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi". Wnioskodawca oświadczył, że planowana działalność, dotycząca co do zasady zbiórki złomu metali od przedsiębiorców i osób nie będących przedsiębiorcami, będzie miała charakter nieuciążliwy dla środowiska (w latach 2002-2012 posiadał już zezwolenie na prowadzenie takiej działalności). Podkreślił, że dysponuje nie tylko przystosowanym do prowadzenia planowanej działalności budynkiem, ale i potrzebnymi w tym zakresie urządzeniami. Pismem z dnia 18 czerwca 2014 r. organ zawiadomił Z. A. oraz M. A. - właścicieli ww. działki - o uprawnieniach wynikających z art. 10 § 1 K.p.a. Decyzją z dnia 25 lipca 2014 r., nr [...], Starosta Namysłowski odmówił M. A. wydania zezwolenia na zbieranie wnioskowanych odpadów. W podstawie prawnej decyzji organ wskazał na przepis art. 41 ust. 1, ust. 2, ust. 3 oraz art. 46 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2013 r., poz. 21, z późn. zm.), rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 27 września 2001 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. nr 112, poz. 1206) oraz art. 104 K.p.a. W uzasadnieniu organ przedstawił chronologicznie przebieg postępowania w sprawie, a następnie wyjaśnił, że działka nr a, położona przy ul. [...] w [...], przeznaczona jest w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego miasta Namysłów, zatwierdzonym uchwałą Nr XXXIII/321/09 Rady Miejskiej w Namysłowie z dnia 10 grudnia 2009 r. (Dz. Urz. Woj. Op. z 2010 r. Nr 9, poz. 131) pod drogę dojazdową, drogę lokalną oraz zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, na której dopuszcza się budynki do czterech mieszkań, zabudowę zagrodową, zabudowę usługową - przy czym za funkcje usługowe uznaje się usługi handlu detalicznego, usługi rzemiosła nieprodukcyjnego, usługi gastronomiczne, usługi administracyjno-biurowe, usługi ochrony zdrowia i opieki społecznej, usługi nauki, kultury i rozrywki oraz inne o podobnym charakterze, wraz z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi. Organ zaznaczył również, że działalność polegająca na zbieraniu lub przeładunku złomu, zaliczana jest do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko - § 3 ust. 1 pkt 81 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. nr 213, poz. 1397). W wyniku oceny materiału dowodowego, biorąc jednocześnie pod uwagę zapisy ww. planu w części dotyczącej obszaru D.4MN, organ stwierdził, że działania w zakresie zbierania odpadów, określone we wniosku są niezgodne z przepisami, stąd przywołując art. 46 ust. 1 pkt 3 ustawy o odpadach, organ uznał, iż w takiej sytuacji miał obowiązek odmówić wydania zezwolenia na zbieranie odpadów. M. A., pismem z dnia 28 lipca 2014 r., wniósł odwołanie od powyższej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu decyzją z dnia 13 listopada 2014 r., nr [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji odwoławczej Kolegium zrelacjonowało stan faktyczny sprawy, wskazując jednocześnie, iż uzupełniono akta administracyjne o wypis oraz wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla położonej w [...] działki nr a, z k. m. [...], z zaznaczonym przebiegiem granic ww. działki na wyrysie. Kolegium przywołało też przepisy ustawy o odpadach mające zastosowanie w sprawie, w ich pełnym brzmieniu, tj. art. 41 ust. 1 – 4; art. 42 ust. 1; art. 46 ust. 1 tej ustawy. Analizując ustalony w sprawie stan faktyczny podkreślono, iż działka nr [...], z k.m. [...], obręb [...], przewidziana przez wnioskodawcę, jako miejsce zbierania odpadów, oznaczona jest na rysunku planu zagospodarowania przestrzennego symbolami D.4MN (teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej), D.1KDD (teren drogi klasy dojazdowej) oraz D.6KDL (teren drogi klasy lokalnej). Z kolei, w § 9 uchwały nr XXXIII/321/09 Rady Miejskiej w Namysłowie z dnia 10 grudnia 2009 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Namysłów zamieszczono karty terenów. Dla terenu oznaczonego symbolem D.4MN przeznaczenie ustalono jako "teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej". Jako zabudowę dopuszczoną na tym terenie wskazano: "budynki do czterech mieszkań, zabudowa zagrodowa, zabudowa usługowa, przy czym za funkcje usługowe uznaje się usługi handlu detalicznego, usługi rzemiosła nieprodukcyjnego, usługi gastronomiczne, usługi administracyjno-biurowe, usługi ochrony zdrowia i opieki społecznej, usługi nauki i oświaty, usługi kultury i rozrywki oraz inne o podobnym charakterze, wraz z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi". Przeznaczenie terenów oznaczonych symbolami D.6KDL oraz D.1KDD, to odpowiednio - "teren drogi klasy lokalnej" oraz "teren drogi klasy dojazdowej". Mając na uwadze, że wnioskodawca ubiega się o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów, zdaniem Kolegium należy przyjąć, iż na przedmiotowej działce (nr a) zamierza on prowadzić działalność polegającą na gospodarowaniu odpadami, konkretnie - na ich gromadzeniu przed transportem do miejsc przetwarzania, w tym wstępnym sortowaniu oraz tymczasowym magazynowaniu odpadów. Jednakże analiza obowiązujących przepisów prawa miejscowego w relacji do wskazanej działki prowadzi do konstatacji, że na przedmiotowym terenie nie przewidziano możliwości gospodarowania odpadami polegającego na ich zbieraniu. W konsekwencji należało stwierdzić, że zamierzony (na działce nr a) przez wnioskodawcę sposób gospodarowania odpadami (zbieranie) pozostaje niezgodny z przepisami prawa miejscowego, albowiem nie podlega zakwalifikowaniu do którejkolwiek z form działalności przewidzianych przywołanymi wyżej przepisami prawa miejscowego art. 46 ust. 1 pkt 3 ustawy. Nie zgadzając się z podjętym rozstrzygnięciem, M. A. zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Podniósł, iż dysponuje wszelkimi zabezpieczeniami w przedmiocie przeciwdziałania oddziaływaniu inwestycji na środowisko. Jego zdaniem, co najważniejsze - posiada decyzję Starosty w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczego na punkt skupu złomu i metali kolorowych. W latach 2002-2012 posiadł zezwolenie na zbiórkę złomu metali. W odczuciu skarżącego, Starosta wydał pozytywną decyzję na zbieranie odpadów podmiotom, które mają "podobne oznaczenie w planie zagospodarowania przestrzennego, co skarżący". Na okoliczność "słuszności" swojego stanowiska wskazał na decyzję z 2001 r. w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania, zaświadczenie Burmistrza z 2005 r. w kwestii ww. sposobu użytkowania, pismo Burmistrza z 2009 r. stanowiące odpowiedź na uwagę do projektu planu oraz pismo z dnia 21 sierpnia 2014 r. Starostwa Powiatu Namysłowskiego, będące odpowiedzią na pismo skarżącego. Przywołane powyżej pisma oraz decyzja stanowią załączniki do skargi. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie sądowej skarżący podtrzymał skargę oraz argumenty w niej zawarte. Zwrócił uwagę na podobne, w stosunku do obecnych, zapisy poprzedniego planu. Zaakcentował, że uzyskał różne pozwolenia i wówczas organy nie zgłaszały żadnych zastrzeżeń. Uważa się za rzemieślnika, a plan mówi o usługach rzemieślniczych. Plan nie wprowadził zakazu zbierania odpadów, nie przewiduje wyraźnie prowadzenia działalności, jak w niniejszej sprawie. Udzieloną odpowiedź Burmistrza na złożoną uwagę do projektu planu odczytał w ten sposób, że może prowadzić działalność przy planowanych zapisach i nie jest potrzebna zmiana. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ww. ustawy). Stosownie zaś do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl natomiast przepisu art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że sąd bierze z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa proceduralnego i materialnego niezależnie od podnoszonych w skardze zarzutów, jednakże tylko w granicach sprawy, w której skarga została wniesiona. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Zatem, zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy czym, ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania decyzji lub postanowienia, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. W rozpatrywanej sprawie, analizując skargę przy zastosowaniu powyższych kryteriów, należy stwierdzić, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu administracji publicznej ani naruszenia norm prawa materialnego, ani też przepisów postępowania, które mogłyby skutkować uwzględnieniem skargi. Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego była ocena legalności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 13 listopada 2014 r., nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Starosty Namysłowskiego z dnia 25 lipca 2014 r., odmawiającą skarżącemu wydania zezwolenia na zbieranie odpadów. Kontrolowana decyzja wydana została na podstawie przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2013 r., poz. 21, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. Zgodnie z art. 41 ust. 1 tej ustawy, prowadzenie zbierania odpadów wymaga uzyskania zezwolenia. Zezwolenie na zbieranie odpadów wydaje, w drodze decyzji, organ właściwy ze względu na miejsce zbierania odpadów (art. 41 ust. 2 ustawy). Organem właściwym jest starosta, za wyjątkiem spraw zastrzeżonych do kompetencji marszałka województwa i regionalnego dyrektora ochrony środowiska (art. 41 ust. 3 i 4 ustawy). Zezwolenie na zbieranie odpadów wydaje się na wniosek posiadacza odpadów, który powinien zawierać numer identyfikacji podatkowej (NIP) i numer REGON posiadacza odpadów, o ile został nadany, wyszczególnienie rodzajów odpadów przewidzianych do zbierania, oznaczenie miejsca zbierania odpadów, wskazanie miejsca i sposobu magazynowania oraz rodzaju magazynowanych odpadów, szczegółowy opis stosowanej metody lub metod zbierania odpadów, przedstawienie możliwości technicznych i organizacyjnych pozwalających należycie wykonywać działalność w zakresie zbierania odpadów, ze szczególnym uwzględnieniem kwalifikacji zawodowych lub przeszkolenia pracowników oraz liczby i jakości posiadanych instalacji i urządzeń odpowiadających wymaganiom ochrony środowiska, oznaczenie przewidywanego okresu wykonywania działalności w zakresie zbierania odpadów, opis czynności podejmowanych w ramach monitorowania i kontroli działalności objętej zezwoleniem, opis czynności, które zostaną podjęte w przypadku zakończenia działalności objętej zezwoleniem i związanej z tym ochrony terenu, na którym działalność ta była prowadzona, a także informacje wymagane na podstawie odrębnych przepisów (art. 42 ust. 1 ustawy). Według regulacji zawartej w przepisie art. 46 ust. 1 ustawy, właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów w przypadku, gdy zamierzony sposób gospodarowania odpadami: mógłby powodować zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub dla środowiska (pkt 1); jest niezgodny z planami gospodarki odpadami (pkt 2); jest niezgodny z przepisami prawa miejscowego (pkt 3). Przy czym w myśl definicji zawartej w art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy - ilekroć w ustawie jest mowa o "gospodarowaniu odpadami", rozumie się przez to zbieranie, transport, przetwarzanie odpadów, łącznie z nadzorem nad tego rodzaju działaniami, jak również późniejsze postępowanie z miejscami unieszkodliwiania odpadów oraz działania wykonywane w charakterze sprzedawcy odpadów lub pośrednika w obrocie odpadami. Z kolei "zbieranie odpadów" ustawa definiuje jako gromadzenie odpadów przed ich transportem do miejsc przetwarzania, w tym wstępne sortowanie nieprowadzące do zasadniczej zmiany charakteru i składu odpadów i niepowodujące zmiany klasyfikacji odpadów oraz tymczasowe magazynowanie odpadów, o którym mowa w pkt 5 lit. b (art. 3 ust. 1 pkt 34 ustawy). W niniejszej sprawie, okoliczności faktyczne nie budzą wątpliwości. Skarżący bowiem zwrócił się o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów w trybie omawianej ustawy. We wniosku wyszczególnił rodzaje odpadów przewidzianych do zbierania. Wskazał miejsce zbierania odpadów, tj. działkę nr a, położoną w [...] przy ul. [...]. Organ odmówił skarżącemu wydania zezwolenia. Podstawę prawną odmowy stanowił przepis art. 46 ust. 1 pkt 3 ustawy, zgodnie z którym organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów w przypadku, gdy zamierzony sposób gospodarowania odpadami jest niezgodny z przepisami prawa miejscowego. Niewątpliwie - co należy podkreślić w tym miejscu - miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647, z późn. zm.), jest aktem prawa miejscowego, który w myśl art. 87 ust. 2 Konstytucji RP stanowi prawo obowiązujące na obszarze działania organu, który go ustanowił. Plan ustala m.in. przeznaczenie terenu na danym obszarze oraz określa sposób zagospodarowania, a także kształtuje sposób wykonywania prawa własności nieruchomości (art. 4 ust. 1 i art. 6 ust. 1 ustawy). Planista gminny, decydując w akcie planistycznym o sposobie zagospodarowania określonego obszaru gminy, determinuje przeznaczenie oraz sposób korzystania z tego terenu. Dlatego też, w przedmiocie ubiegania się o zezwolenie na zbieranie odpadów, postanowienia planu wiążą wnioskodawcę oraz organ dokonujący oceny, stosownie do art. 46 ust. 1 pkt 3 ustawy. Ponieważ plan stanowi źródło prawa, stąd przy ocenie złożonego skutecznie wniosku o zezwolenie, obowiązkiem właściwego organu administracji publicznej, o którym mowa w art. 41 ust. 2 ustawy, jest jednoczesne uwzględnienie przepisów prawa miejscowego, tj. wszystkich zapisów planu w zakresie wskazanego miejsca zbierania odpadów. Organ nie może kwestionować obowiązujących postanowień planu i dokonywać oceny w zakresie ewentualnej niezgodności postanowień planu z innymi obowiązującymi przepisami prawa, czy też porównywać zapisów obowiązującego planu z poprzednimi zapisami planu (uchylonego lub znowelizowanego). W ramach oceny złożonego wniosku o zezwolenie organ ma obowiązek dokonać samodzielnej analizy w kwestii zgodności zamierzonego sposobu gospodarowania odpadami z przepisami prawa miejscowego, w tym ustaleniami obowiązującego planu miejscowego - art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy. W tej kwestii nie jest też związany inną oceną, dokonaną na potrzeby odrębnego przedmiotowo postępowania, prowadzonego przez inne organy, przy innej procedurze i na podstawie innych przepisów prawa materialnego. Natomiast, jeśli wnioskodawca występujący o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów kwestionuje zapisy (postanowienia) planu, to te okoliczności mogą być podnoszone w sprawie ze skargi na uchwałę, a nie w postępowaniu administracyjnym w sprawie wydania zezwolenia. Mając na uwadze przedstawione wyżej rozważania, jak i okoliczności faktyczne niniejszej sprawy dostrzec trzeba, że dla terenu - działki skarżącego objętej wnioskiem o zezwolenie, obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miasta Namysłów, zatwierdzony uchwałą Nr XXXIII/321/09 Rady Miejskiej w Namysłowie z dnia 10 grudnia 2009 r. (Dz. Urz. Woj. Op. z 2010 r. Nr 9, poz. 131), który stanowi akt prawa miejscowego. Nieruchomość skarżącego, działka nr a, z k.m. [...] obręb [...], przewidziana przez wnioskodawcę jako miejsce zbierania odpadów, oznaczona jest na rysunku planu zagospodarowania przestrzennego symbolami D.4MN (teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej), D.1KDD (teren drogi klasy dojazdowej) oraz D.6KDL (teren drogi klasy lokalnej). Dla terenu oznaczonego symbolem D.4MN przeznaczenie ustalono jako "teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej". Jako zabudowę dopuszczoną na tym terenie wskazano: "budynki do czterech mieszkań, zabudowa zagrodowa, zabudowa usługowa, przy czym za funkcje usługowe uznaje się usługi handlu detalicznego, usługi rzemiosła nieprodukcyjnego, usługi gastronomiczne, usługi administracyjno-biurowe, usługi ochrony zdrowia i opieki społecznej, usługi nauki i oświaty, usługi kultury i rozrywki oraz inne o podobnym charakterze, wraz z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi". Przeznaczenie terenów oznaczonych symbolami D.6KDL oraz D.1KDD, to odpowiednio - "teren drogi klasy lokalnej" oraz "teren drogi klasy dojazdowej". W świetle przywołanych powyżej zapisów planu, dopuszczona na tym terenie zabudowa usługowa została zatem dookreślona. Natomiast sporna działalność polegająca na zbieraniu odpadów, w tym złomu - nie wpisuje się swoim charakterem w działalność dopuszczoną zapisami obowiązującego planu. Ponadto, punkty do zbierania lub przeładunku złomu zaliczane są do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko - § 3 ust. 1 pkt 81 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. nr 213, poz. 1397). Prawodawca lokalny posłużył się katalogiem zamkniętym wymienionych usług o funkcji usług podobnych, tym samym nie dopuścił innych, mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Przytoczone powyżej okoliczności w realiach niniejszej sprawy, w ocenie Sądu, potwierdzają zasadność podjętego na podstawie art. 46 ust. 1 pkt 3 ustawy stanowiska organu o odmowie udzielenia skarżącemu zezwolenia na zbieranie odpadów wymienionych we wniosku, w tym też zbieranie złomu. Bezsprzecznie bowiem skarżący (jako podmiot, przedsiębiorca) ubiegał się o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów, na działce nr a, zamierzając prowadzić działalność gospodarczą polegającą na gospodarowaniu odpadami, tj. na ich gromadzeniu przed transportem do miejsc przetwarzania, w tym wstępnym sortowaniu oraz tymczasowym magazynowaniu odpadów. Analizując obowiązujące przepisy prawa miejscowego w relacji do zamierzonego sposobu gospodarowania odpadami na wskazanej działce, podzielić należy stanowisko organu, iż w tej sprawie zaistniała przesłanka do odmowy udziela zezwolenia, albowiem opisane wyżej zamierzenie nie jest zgodne z przepisami prawa miejscowego, gdyż nie podlega zakwalifikowaniu do którejkolwiek z form działalności przewidzianych przywołanymi zapisami planu, na działce nr a. Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego o uwzględnienie w postępowaniu sądowym treści dokumentów dołączonych do skargi, które zdaniem skarżącego przemawiają za uchyleniem zaskarżonej decyzji, Sąd zauważa, że dla oceny organów dokonanej w niniejszej sprawie, nie miały one znaczenia, bowiem odnoszą się do innego stanu, a wyrażone w nich stanowiska nie zwalniały organów w tej sprawie od orzekania według ustalonego stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania zaskarżonej decyzji, w tym uwzględnienia obowiązujących przepisów omawianej ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach. Regułą w postępowaniu administracyjnym jest to, iż organ administracji publicznej ocenia stan faktyczny oraz stan prawny sprawy według chwili wydania decyzji administracyjnej - art. 6 K.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 16 maja 2007 r., I OSK 1080/06, LEX nr 342503). W ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach nie przewidziano ani aneksowania zezwolenia, ani też przedłużania jego okresu ważności (trwania). Zezwolenie na zbieranie odpadów, w tym złomu wygasa w dacie w nim określonej, zatem aby uzyskać wnioskowane ponownie nowe zezwolenie koniecznym staje się także wykazanie, iż zamierzony sposób gospodarowania odpadami jest zgodny z przepisami prawa miejscowego (art. 46 ust. 1 pkt 3 ustawy). Fakt, iż skarżący w latach 2002-2012 posiadł zezwolenie na zbiórkę złomu metali oraz pozwolenie z 2001 r. w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczego na punkt złomu metali kolorowych, jak również dysponuje pismem Burmistrza z 2009 r. stanowiącym odpowiedź na uwagę skarżącego do projektu planu, nie determinuje rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, w przedmiocie udzielenia wnioskowanego zezwolenia. Ponadto, dla oceny Sądu przywołane dokumenty nie były niezbędne do wyjaśnienia sprawy. Tym samym zarzuty skargi należało uznać za niezasadne. Wobec powyższego, na podstawie art. 151 P.p.s.a., Sąd orzekł o oddaleniu skargi.