II SA/Op 363/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Opolskiego na uchwałę Rady Gminy Pokój z dnia 24 marca 2014 r., Nr XXXI/286/2014 w przedmiocie programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie gminy postanawia: 1) umorzyć postępowanie, 2) zasądzić od Gminy Pokój na rzecz Wojewody Opolskiego kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. . Wojewoda Opolski, działając jako organ nadzoru, na podstawie art. 93 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 549 ze zm.) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na uchwałę Rady Gminy Pokój z dnia 24 marca 2014 r., Nr XXXI/286/2014, w sprawie przyjęcia programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie Gminy Pokój w 2014 roku. W wywiedzionej skardze Wojewoda Opolski, podnosząc zarzut podjęcia zaskarżonej uchwały z istotnym naruszeniem prawa, wniósł o stwierdzenie jej nieważności w całości. Wskazał, że zaskarżona uchwała narusza art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i ogłaszaniu innych aktów prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 197, poz. 1172 ze zm.), przez brak zakwalifikowania jej do kategorii aktów prawa miejscowego podlegających ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego. Ponadto, domagał się zasądzenia na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Organ nadzoru podkreślał, że Rada Gminy nie zawarła w zaskarżonej uchwale materii wymaganej przez art. 11a ust. 2 pkt 1-8 oraz ust. 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2013 r., poz. 856), a która to materia stanowi obligatoryjny element podejmowanych w tym zakresie uchwał. Brak którejkolwiek z nich powoduje przyjęcie regulacji częściowej (niepełnej). Skarżonej uchwale zarzucił także brak wskazania w Programie ustalonego miejsca przechowywania bezdomnych zwierząt, podmiotu realizującego całodobową opiekę weterynaryjną w przypadku zdarzeń drogowych z udziałem zwierząt (§ 4 i § 10 uchwały). W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Pokój poinformował, że Rada Gminy na sesji w dniu 27 czerwca 2014 r. podjęła uchwałę Nr XXXIV/315/2014 w sprawie Programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie Gminy Pokój w 2014 r., którą uchyliła w całości skarżoną uchwałę Nr XXXI/286/2014. Wójt wskazał, że nowo podjęta uchwała posiada status aktu prawa miejscowego oraz uwzględnia wszystkie ujęte w skardze zarzuty Wojewody Opolskiego. Zaskarżona uchwała nie wywołała natomiast żadnych skutków prawnych w okresie poprzedzającym jej uchylenie, ponieważ Gmina Pokój swoje zadania wykonuje w oparciu o przepisy prawa. Program opieki nad bezdomnymi zwierzętami jest uszczegółowieniem sposobu realizacji zadań określonych w art. 11a ustawy o ochronie zwierząt. Niezależnie od tego, wyznaczone przez ustawodawcę zadania w ramach programu, realizowane są przez gminę na podstawie umów cywilnoprawnych. Wójt Gminy wskazał, że już na etapie sporządzania projektu Programu, zadbał o podpisanie stosownych umów z właściwymi podmiotami, tj. ze schroniskiem, firmą wyłapującą bezdomne zwierzęta, gospodarstwem rolnym zapewniającym miejsce dla zwierząt gospodarskich i lekarzem weterynarii zapewniającym całodobową opiekę w przypadkach zdarzeń drogowych z udziałem zwierząt. Wójt podkreślił, że Gmina Pokój posiada takie umowy i w oparciu o nie realizuje określone ustawą zadania. Zatem informacje umieszczone w Programie na temat podmiotów współrealizujących Program, pochodzą z zawartych już umów. W związku z powyższym, zdaniem Wójta, wyeliminowanie zaskarżonej uchwały, może stanowić przesłankę do umorzenia postępowania sądowego w sprawie. Wójt wniósł także o nie obciążanie gminy kosztami postępowania. Pismem procesowym z dnia 15 lipca 2014 r. pełnomocnik Wojewody Opolskiego – radca prawny K. N., przychyliła się do wniosku o umorzenie postępowania. Poinformowała, że uchwała uchylająca zaskarżony akt, została opublikowana w Wojewódzkim Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego z 2014 r., poz. 1745 w dniu 14 lipca 2014 r. i wejdzie w życie w dniu 19 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd umarza postępowanie jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1), w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania (pkt 2) oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Taką "inną przyczynę", stwarzającą podstawę do umorzenia postępowania w zawisłej przed sądem sprawie stanowiło, w ocenie Sądu, podjęcie w dniu 27 czerwca 2014 r. przez Radę Gminy Pokój uchwały Nr XXXIV/315/2014, którą uchylono w całości zaskarżoną uchwałę Nr XXXI/286/2014 z dnia 24 marca 2014 r. W konsekwencji działań podjętych przez Radę Gminy Pokój orzekanie w sprawie ze skargi Wojewody Opolskiego w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Gminy Pokój z dnia 24 marca 2014 r., Nr XXXI/286/2014, stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość tę wywołało skuteczne wyeliminowanie zaskarżonej uchwały z porządku prawnego przez właściwy organ. Jednocześnie wskazać należy na szczegółowe wyjaśnienia Gminy dotyczące niedziałania regulacji uchwały na terenie Gminy Pokój. Uznać tym samym należało, że kwestionowana uchwała nie wywołała skutków prawnych w okresie jej obowiązywania. Ponadto, skarżący także przychylił się do wniosku Gminy o umorzenie postępowania . Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 201 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a. Do niezbędnych kosztów postępowania, stosownie do art. 205 § 2 P.p.s.a., zalicza się m.in. wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego reprezentowanego przez adwokata lub radcę prawnego. W niniejszym postępowaniu skarżący reprezentowany był przez radcę prawnego i stąd też na rzecz skarżącego zasądzono kwotę 240 zł, zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Odnosząc się do wniosku Wójta Gminy Pokój o nieorzekanie o kosztach zastępstwa procesowego wyjaśnić należy, że w przypadku uwzględnienia przez organ administracji wniesionej do sądu skargi w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny zobowiązany jest wydać na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego z powodu jego bezprzedmiotowości, a także jednocześnie – w przypadku uwzględnienia skargi do dnia rozpoczęcia rozprawy, zasądzić na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania, stosownie do treści art. 201 § 1 P.p.s.a. W niniejszej sprawie bezsporne pozostaje, że zaskarżona uchwała została uchylona już po wniesieniu skargi przez Wojewodę Opolskiego, bowiem datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest dzień doręczenia skargi Gminie Pokój, co nastąpiło w dniu 11 czerwca 2014 r. Potwierdza to prezentata Urzędu Gminy Pokój, odciśnięta na skardze (por.: k-2 akt sądowych). Skoro zakwestionowany akt został uchylony przez Radę Gminy Pokój na sesji w dniu 27 czerwca 2014 r., to przyjąć należy, że skarga została uznana za zasadną po jej wniesieniu, a przed dniem wyznaczenia terminu rozprawy. Tym samym brak jest podstaw do odmowy zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego na rzecz Wojewody Opolskiego. Podkreślić także warto, że kwestia zastosowania art. 201 § 1 P.p.s.a. w sytuacji, gdy skarga została w całości uwzględniona przez organ na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a. zanim akta sprawy zostaną przekazane do sądu, była już przedmiotem rozważań. W literaturze przedmiotu utrwalony został pogląd o dopuszczalności zwrotu kosztów skarżącemu w sytuacji, gdy skarga została uwzględniona w drodze autokontroli jeszcze przed przekazaniem jej sądowi (tak: J.P.Tarno w: "Prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s. 279; por. także komentarz M. Niezgódki – Medek do art. 201 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX). Podzielając przywołane stanowisko Sąd pragnie zwrócić także uwagę, że zasądzone niniejszym orzeczeniem koszty zastępstwa procesowego określone zostały według stawek minimalnych. Sąd uważa bowiem, że nakład pracy pełnomocnika w przypadku umorzenia postępowania w trybie samokontroli organu jest bowiem mniejszy niż w przypadku rozstrzygania sprawy na rozprawie. Dlatego też w pełni uzasadnione jest zasądzenie kosztów zastępstwa radcy prawnego, według stawek minimalnych. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 P.p.s.a. i art. 201 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.