II SA/Op 37/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na pismo Prokuratora Okręgowego w Opolu z dnia 4 grudnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu dokumentów dotyczących kandydatury na wolne stanowisko prokuratorskie postanawia odrzucić skargę. A. P. (zwana dalej także: "skarżącą") pismem z dnia 27 grudnia 2019 r., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na: 1) uchwałę nr [...] Kolegium Prokuratury Okręgowej w Opolu z dnia 25 listopada 2019 r. w sprawie zaopiniowania kandydatur na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...]; 2) decyzję z dnia 25 listopada 2019 r. Prokuratora Okręgowego w Opolu w sprawie odstąpienia od przedstawienia Prokuratorowi Krajowemu kandydatury na stanowisko prokuratorskie; 3) decyzję Naczelnika Wydziału IV Organizacyjno-Sądowego Prokuratury Okregowej z dnia 4 grudnia 2019 r. dotyczącą zwrotu dokumentów oraz decyzję Prokuratora Okręgowego z dnia 12 grudnia 2019 r. dotyczącą zwrotu dokumentów, w obu przypadkach dotyczących kandydatury na wolne stanowisko prokuratorskie; 4) regulamin Pracy Kolegium Prokuratury Okręgowej w Opolu nr [...] z dnia 30 maja 2019 r. Skarżąca domagając się stwierdzenia nieważności, bądź uchylenia wskazanych wyżej czynności i aktów, złożyła jednocześnie szereg wniosków procesowych, w tym m.in. żądanie wyłączenia jednego z sędziów orzekających w WSA w Opolu, a także żądanie wstrzymania postępowania konkursowego na stanowisko prokuratora do czasu rozstrzygnięcia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu. Powyższa skarga została zapisana w Repertorium sądowym pod sygn. akt II SA/Op 34/20. W odpowiedzi na skargę Prokurator Prokuratury Okręgowej w Opolu wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego do rozstrzygnięcia sprawy. Na podstawie zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II z dnia 28 stycznia 2020 r., wydanych na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.) - zwanej dalej: "P.p.s.a.", oraz § 27 zarządzenia na 14 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie ustalenia zasad biurowości, ze sprawy o sygn. akt II SA/Op 34/20 wyłączono dalsze sprawy, które zostały odnotowane w Repertorium sądowym pod odrębnymi sygnaturami. Przedmiotem postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Op 37/20 stało się pismo Prokuratora Okręgowego w Opolu z dnia 4 grudnia 2019 r., nr [...], odsyłające skarżącej plik dokumentów, które skarżąca dołączyła do wniosku dotyczącego kandydatury na wolne stanowisko prokuratorskie. Ponadto w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 28 stycznia 2020 r., wydanego w sprawie o sygn. akt II SA/Op 37/20, założono akta dla wniosku o przyznanie prawa pomocy oznaczone sygn. akt II SPP/Op 7/20. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie i doktrynie poglądem, skarga jest oczywiście bezzasadna wtedy, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (patrz: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Jan Paweł Tarno, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004 r., str. 320-321; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 sierpnia 2009 r., sygn. akt I OZ 788/09, opubl. LEX, pod numerem 552419). W szczególności dotyczy to sytuacji, w której skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 P.p.s.a., w tym również wówczas, gdy rozpoznanie sprawy będącej przedmiotem skargi, nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Takie okoliczności zachodzą w niniejszej sprawie. Z treści skargi wynika, że dotyczy ona pisma Prokuratora Okręgowego w Opolu z dnia 4 grudnia 2019 r., nr [...]. W piśmie tym wskazano, że odsyła się skarżącej plik dokumentów wykorzystanych w toku procedury konkursowej na wolne stanowisko prokuratorskie. Stosownie do art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sąd orzeka także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 P.p.s.a.). W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym wyliczeniem z art. 3 P.p.s.a., oraz kontrola innych kwestii rozpoznawanych w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów P.p.s.a., jak wymienione w art. 4 P.p.s.a. spory o właściwość lub kompetencję, a także przekazanych z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach. Zaskarżone pismo zostało wydane w ramach kompetencji przysługujących Prokuratorowi Okręgowemu w Opolu i zdaniem Sądu nie mieści się w katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-3 i 4a-9, art. 3 § 2a i § 3 oraz art. 4 P.p.s.a. Wymagało rozważenia, czy pismo może być kwalifikowane jako akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, dotyczący uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Z regulacji tej wynika, że wolą ustawodawcy było objęcie kontrolą sądu administracyjnego tych prawnych form działania administracji publicznej, które są podejmowane przez organy administracji publicznej w stosunku do podmiotów administrowanych, w sprawach indywidualnych, dla których załatwienia nie jest przewidziana forma decyzji lub postanowienia. Akt lub czynność podejmowane są w sprawie indywidualnej w tym znaczeniu, że jej przedmiotem jest określony i zindywidualizowany stosunek administracyjny, którego źródłem jest przepis prawa powszechnie obowiązującego. W orzecznictwie też wskazuje się, że sformułowanie "z zakresu administracji publicznej" , konieczny element kwalifikujący skargę do sądu administracyjnego jako dopuszczalną , należy rozumieć w ujęciu materialnym - przedmiotowym (por. postanowienie NSA z dnia 16 października 2007 r., sygn. akt II OSK 1364/07). Działalność z zakresu administracji publicznej obejmuje sprawy administracyjne, a więc zadania i kompetencje w zakresie władzy wykonawczej, wykonywane w formie władczej, którą cechuje jednostronność działania, moc wiążąca oraz dopuszczalność stosowania przymusu. Za zasadniczy element charakterystyczny dla określenia aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej uważany być musi element władztwa administracyjnego (por. B. Adamiak, Z problematyki właściwości sądów administracyjnych, ZNSA nr 2 (5) 2006, s. 14-15). Przedmiot niniejszej skargi nie wyczerpuje tych cech, co oznacza, że nie posiada waloru aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Dlatego Sąd uznał, że skarga na pismo z 4 grudnia 2019r. o zwrocie dokumentów jest niedopuszczalna bo nie stanowi aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej kształtującego bezpośrednio uprawnienia lub obowiązki wynikające z przepisów prawa, a jest jedynie wystąpieniem skierowanym do osoby składającej podanie, której zwraca się jej własne dokumenty. Dlatego w efekcie nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu nie jest właściwy do rozpoznania skargi wniesionej przez A. P. to skargę nin. jako oczywiście bezzasadną Sąd odrzucił, stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Wobec bezzasadności skargi bezprzedmiotowe jest orzekanie odnośnie do innych wniosków tj. wstrzymania wykonania, wyłączenia sędziego M. Wojciechowskiej , uzupełnienia materiału dowodowego. Złożenie takich wniosków odnosi skutek prawny w toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym jedynie wówczas, gdy postępowanie to zostało skutecznie wszczęte, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie. Dodać można, że sędzia objęty żądaniem wyłączenia nie orzekał w tej sprawie.