II SA/Op 370/05
PostanowienieWSA w Opolu2006-04-03
Skład orzekający: Elżbieta Naumowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez osobę nieposiadającą ważnego pełnomocnictwa procesowego, która następnie została potwierdzona przez radcę prawnego działającego na podstawie prawidłowego pełnomocnictwa, może zostać uznana za dopuszczalną?Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez osobę nieposiadającą ważnego pełnomocnictwa procesowego, nawet jeśli zostanie potwierdzona przez radcę prawnego działającego na podstawie prawidłowego pełnomocnictwa, nie może zostać uznana za dopuszczalną. Procedura warunkowego dopuszczenia pełnomocnika (art. 44 p.p.s.a.) nie może być uruchomiona zamiast lub obok wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie pełnomocnictwa. Skarga dotknięta brakiem formalnym w postaci braku prawidłowego umocowania nie wszczyna skutecznie postępowania sądowego.Stan faktyczny
Spółka A Sp. z o.o. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. utrzymującą w mocy decyzję odmawiającą ustalenia warunków realizacji inwestycji celu publicznego. Skargę wniósł J. D., który nie przedłożył ważnego pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania spółki w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd wezwał J. D. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie podstawy prawnej jego umocowania. W odpowiedzi radca prawny J. K. potwierdził skargę, powołując się na art. 97 k.p.c. i przedkładając własne pełnomocnictwo. Sąd uznał, że J. D. nie posiadał wymaganego umocowania, a potwierdzenie przez radcę prawnego nie mogło konwalidować skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Asesor sądowy: Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z oo. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: odrzucić skargę.
J. D., wspólnik spółki jawnej B z siedzibą w G., wniósł w imieniu A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia [...], nr [...], odmawiającą ustalenia warunków realizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej [...] na działce nr [...] położonej we wsi [...] przysiółek [...]. Do skargi dołączona została kserokopia odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego (stan na dzień 30 czerwca 2005r.) wraz z kserokopiami pełnomocnictwa z dnia 22 kwietnia 2005 r., udzielonego przez I. K. i J. M. S. W. oraz L. K., a także pełnomocnictwa z dnia 1 kwietnia 2005 r., udzielonego J. D. przez S. W.
Pismem z dnia 10 października 2005 r. Sąd wezwał J. D. do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez uzupełnienie pełnomocnictwa procesowego o informację z jakiego przepisu ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wywodzi upoważnienie do zastępowania skarżącej Spółki.
Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres wskazany w skardze i odebrane w dniu 14 października 2005 r. za pisemnym pokwitowaniem.
W dniu 24 października 2005 r. do Sądu wpłynęło pismo procesowe radcy prawnego J. K. z dnia 20 października 2005 r., przesłane pocztą listem poleconym nadanym w dniu 21 października 2005 r., w którym oświadczył, iż zgodnie z art. 97 k.p.c. potwierdza w całości skargę wniesioną przez J. D. Do pisma dołączono pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu J. K. przez trzech członków zarządu Spółki do działania we wszelkich sprawach przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym i Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na podstawie art. 46 § 3 w związku z art. 57 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik. Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje wezwaniem do uzupełnienia braków skargi w wyznaczonym terminie, a w razie ich nieusunięcia - odrzuceniem jej przez Sąd jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Stosownie do art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Na zasadzie art. 35 § 1 i 2 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, a także osoby bliskie wymienione w tym przepisie albo osoby określone w przepisach szczególnych, zaś w odniesieniu do osoby prawnej – pełnomocnikiem może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 p.p.s.a.). Powyższe oznacza, że pełnomocnictwo udzielone przez stronę osobie mieszczącej się w kręgu osób ujętych w przywołanym wyżej art. 35 p.p.s.a. nadaje jej moc działania w imieniu mocodawcy i z wiążącym dla niego skutkiem. Osoba, która takim pełnomocnictwem nie dysponuje i nie przedłożyła go na wezwanie Sądu, żadnej czynności w imieniu strony podjąć nie jest władna. Nie może być zatem traktowane jako pochodzące od strony pismo, wniesione przez taką osobę i przez nią podpisane, o ile osoba ta działa bez właściwego umocowania.
Sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie. Według zapisu działu 2 rejestru przedsiębiorców przedłożonego wraz ze skargą, do reprezentowania i składania oświadczeń w imieniu A Spółki z o.o., wymagane jest współdziałanie dwóch członków zarządu, w skład którego wchodzą: J. M. V., J. M. M. oraz I. K. Z treści przedłożonych wraz ze skargą pełnomocnictw wynika natomiast, że pierwsze z nich – udzielone przez I. K. i J. M. - dotyczyło upoważnienia udzielonego S. W. oraz L. K. do łącznego działania w zakresie zawierania i rozwiązywania umów najmu miejsc i instalacji na obiektach sieciowych Spółki podmiotom trzecim oraz zawierania i rozwiązywania umów najmu i dzierżawy, w tym umów najmu i dzierżawy z innymi operatorami, a w związku z tym do dokonywania tych wszystkich czynności faktycznych i prawnych, które dla realizacji tego pełnomocnictwa okażą się potrzebne lub konieczne, natomiast drugie – udzielone przez S. W. – było dalszym pełnomocnictwem dla J. D. i obejmowało swoim zakresem umocowanie do reprezentowania A Sp. z o.o. w postępowaniu przed organami administracji publicznej, państwowej, rządowej, samorządu terytorialnego, a także innymi instytucjami i podmiotami, w postępowaniach o uzyskanie pozwolenia na budowę, w ramach postępowania administracyjnego zgodnie z obowiązującymi przepisami w tym zakresie na terenie województw: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]. Z treści żadnego z pełnomocnictw dołączonych przez J. D. do skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w imieniu A Sp. z o.o. w W., nie można wywieść pochodzącego od osób uprawnionych do reprezentowania skarżącej Spółki umocowania dla wnoszącego skargę J. D. do występowania w imieniu Spółki w postępowaniu sądowoadministracyjnym przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Treść przedłożonych dokumentów i pełnomocnictw nie wskazywała również, by J. D. spełniał stawiane w art. 35 p.p.s.a. wymogi osobom mogącym być pełnomocnikami w postępowaniu sądowoadministracyjnym, co uzasadniało wezwaniem wnoszącego skargę do uzupełnienia pełnomocnictwa procesowego poprzez wskazanie z jakiego przepisu p.p.s.a. wywodzi on upoważnienie do działania. J. D. nie zastosował się do tego wezwania, natomiast w zakreślonym terminie radca prawny – J. K., działający na podstawie pełnomocnictwa udzielonego z przez członków zarządu skarżącej Spółki, a zatem zgodnie z zapisem w rejestrze przedsiębiorców, powołując się na treść art. 97 k.p.c. potwierdził w całości wniesioną skargę przez J. D.
W związku z powyższym od razu należy wskazać, iż nie ulega wątpliwości, że w przedmiotowej sprawie nie może mieć zastosowania przepis procedury cywilnej - art. 97 K.p.c., na który powołał się pełnomocnik skarżącej radca prawny J. K. Odpowiednikiem tego przepisu w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest natomiast art. 44 p.p.s.a., którego treść stanowi w istocie powtórzenie art. 97 K.p.c. Jednakże, w ocenie Sądu, podzielając poglądy wyrażane już w doktrynie na tle art. 97 K.p.c. (por. P. Baranowski w glosie do uchwały Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 1995 r., sygn. akt III CZP 43/95, OSP z 1996, nr 5, poz. 85, t. 5), należy przyjąć, że przepis ten odnosi się do czynności procesowych zdziałanych w toku trwającego już postępowania sądowego; nie dotyczy natomiast sytuacji, gdy wniesiona przez pełnomocnika skarga dotknięta jest brakiem formalnym w postaci braku prawidłowego umocowania. Analizując przepis art. 44 p.p.s.a. czytamy, że sąd może dopuścić tymczasowo do podjęcia naglącej czynności osobę niemogącą pełnomocnictwa (§1). Sąd wyznacza jednocześnie termin, w ciągu którego osoba działająca bez pełnomocnictwa powinna je złożyć albo przedstawić zatwierdzenie swojej czynności przez stronę. Jeżeli termin upłynął bezskutecznie, sąd pominie czynności procesowe tej osoby (§2). Użyty w art. 44 § 2 zdanie drugie in fine zwrot "sąd pominie czynności procesowe tej osoby" wskazuje wprost na czynności podejmowane w czasie trwania wszczętego już wcześniej postępowania sądowoadministracyjnego. Z treści art. 49 § 3 p.p.s.a., stanowiącego, że dopiero poprawione lub uzupełnione pismo procesowe, jakim jest również skarga, wywołuje skutki prawne od dnia jego wniesienia, wynika a contrario, że postępowania sądowoadministracyjnego nie można jeszcze uznać za skutecznie wszczęte w sytuacji istnienia braków formalnych skargi. Z tego względu na tym etapie nie może być mowy o czynnościach procesowych osoby nie legitymującej się wymaganym pełnomocnictwem. Jak słusznie wskazano w orzecznictwie, procedura warunkowego dopuszczenia pełnomocnika, wynikająca z art. 44 p.p.s.a., wiążąca się z możliwością zatwierdzenia czynności przez stronę, nie może być uruchomiona zamiast lub obok wezwania tego pełnomocnika do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie pełnomocnictwa (por. postanowienie WSA w Opolu z dnia 5 kwietnia 2004r., sygn. akt II SA/Wr 1225/01, ONSAiWSA z 2004 r., nr 3, poz. 53).
W związku z tym pismo radcy prawnego J. K., jakkolwiek wniesione w terminie zakreślonym do uzupełnienia braków formalnych skargi, nie mogło konwalidować skargi wniesionej przez J. D., który w istocie nie posiadał wymaganego pełnomocnictwa do reprezentowania Spółki A.
Z tej przyczyny skargę wniesioną przez J. D. należało uznać za niedopuszczalną, stąd na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło