II SA/Op 408/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Ł. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2011r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego pojazdem niezgłoszonym do licencji na skutek wniosku radcy prawnego M. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu postanawia oddalić wniosek. Wyrokiem z dnia 29 grudnia 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, oddalił skargę B. Ł. na decyzję Głównego Inpektora Transportu Drogowego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2011r., nr [...]. W dniu 31 stycznia 2012r. referendarz sądowy ustanowił skarżącemu radcę prawnego z urzędu. Na tej podstawie, Sąd zwrócił się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w Opolu o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu, którym został radca prawny M. P.. Pismem z dnia 23 lutego 2012r. ustanowiony pełnomocnik skarżącego, oświadczył, że odmawia sporządzenia skargi kasacyjnej w sprawie ze względu na jej bezzasadność. Jednocześnie zwrócił się o ustanowienie opłaty za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej, według norm przepisanych. Pełnomocnik załączył także do akt sprawy opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 "P.p.s.a", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, a także stawki minimalne opłat za czynności radcowskie określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). W myśl § 16 powołanego rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Referendarz sądowy podziela ugruntowany w orzecznictwie pogląd, wyrażony przez Sąd Najwyższy i sądy administracyjne (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 października 1998r., sygn. akt II CKN 687/98, opubl. OSNC z 1999 r. nr 3, poz. 63; wyrok NSA W-wa z dnia 21 czerwca 2006r., sygn. akt II FSK 862/05, niepubl.), iż złożenie wskazanego oświadczenia, stanowi konieczną przesłankę warunkującą przyznanie pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu stosownego wynagrodzenia. Przedmiotowe oświadczenie stanowi bowiem podstawę do ustalenia, że opłaty za czynności radcowskie nie zostały zapłacone w całości lub w części. Pozwala tym samym określić zakres, w jakim wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy powinno zostać pokryte przez Skarb Państwa. Faktu, iż opłaty za czynności radcowskie nie zostały zapłacone w całości lub w części nie można wywodzić z treści samego żądania zawartego we wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Jego treść nie zastępuje bowiem treści oświadczenia, o którym mowa w § 16 rozporządzenia, i nie może być też z treścią tego oświadczenia utożsamiana. Wskazać jednocześnie należy, iż brak przedmiotowego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne polegające na utracie prawa do wynagrodzenia i nie stosuje się do niego trybu uzupełnienia jego braków, opisanego w art. 49 P.p.s.a. (por. NSA z dnia 21 czerwca 2006 r. sygn. akt II FSK 862/05 Lex nr 242945). W rozpoznawanej sprawie wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącego – radca prawny M. P., złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w piśmie procesowym z dnia 23 lutego 2012r. W dokumencie tym jednakże, ani w innych dokumentach znajdujących się w aktach sprawy sądowej, nie zostało sformułowane oświadczenie, o którym mowa w § 16 rozporządzenia. Wobec powyższego, brak jest podstaw do przyznania pełnomocnikowi kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, skarżącemu B. Ł.. Stąd, referendarz sądowy, działając na zasadzie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.