II SA/Op 410/07

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia przyznać adwokatowi T. K. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej K. K., w kwocie 467,85 złotych (słownie: czterysta sześćdziesiąt siedem złotych i osiemdziesiąt pięć groszy), obejmujące: 1. wynagrodzenie w kwocie 439,20 złotych (słownie: czterysta trzydzieści dziewięć złotych i dwadzieścia groszy), zawierającej podatek od towarów i usług, w kwocie 79,20 zł (słownie: siedemdziesiąt dziewięć złotych i dwadzieścia groszy), 2. zwrot wydatków w kwocie 28,65 (słownie: dwadzieścia osiem złotych i sześćdziesiąt pięć groszy). Pismem z dnia 9 lipca 2007 r. K. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] Nr [...], uchylającą rozstrzygnięcie organu I instancji w sprawie przyznania świadczenia z pomocy społecznej w formie zasiłku okresowego z powodu bezrobocia w wysokości 134 zł oraz przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Postanowieniem z dnia 21 listopada 2007 r., referendarz sądowy udzielił skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym swym zakresem ustanowienie adwokata z urzędu. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w O., na pełnomocnika K. K. został wyznaczony adwokat T. K., któremu skarżąca udzieliła pełnomocnictwa do występowania przed sądem w jej imieniu, pismem z dnia 2 stycznia 2008 r. Do akt sprawy pełnomocnik z urzędu doręczył stosowny odpis pełnomocnictwa oraz dowód uiszczenia opłaty skarbowej z tytułu udzielonego pełnomocnictwa, na kwotę 17,00 zł. Pismem z dnia 24 stycznia 2008 r. adwokat T. K. wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa adwokackiego za reprezentowanie skarżącej, według norm przepisanych, a także o przyznanie kwoty 23,20 zł tytułem zwrotu poniesionych wydatków (tj. 17,00 zł tytułem uiszczonej opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa oraz 6,20 tytułem zwrotu opłaty pocztowej). Na potwierdzenie poniesionych niezbędnych wydatków związanych z kosztem przesyłki pocztowej, adwokat przedłożył kserokopię potwierdzającą jej nadanie, w dniu 27 grudnia 2007 r. Pełnomocnik oświadczył ponadto, że w/w kwoty nie zostały zapłacone w całości i nie otrzymał zwrotu kosztów z tytułu udzielonej pomocy prawnej. Wyrokiem z dnia 24 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę K. K. Następnie, w dniu 18 marca 2008 r. wpłynęły do Sądu: wniosek adwokata T. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, opinia prawna z dnia 10 marca 2008 r. o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 24 stycznia 2008 r., a także odpis pisma kierowanego do skarżącej, w którym w/w adwokat przekazuje jej odpis zapadłego wyroku oraz sporządzoną przez siebie opinię prawną. Do akt sprawy pełnomocnik załączył także kserokopię pocztowego dowodu nadania na adres skarżącej, przesyłki z dnia 11 marca 2008 r., której koszty wyniosły 5,45 zł. Jednocześnie pełnomocnik oświadczył, że opłaty z tytułu udzielonej pomocy prawnej nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Przywołany art. 250 P.p.s.a. regulując kwestie związane z wynagradzaniem zawodowych pełnomocników ustanowionych w ramach przyznanego prawa pomocy, odsyła jednocześnie do odrębnych przepisów, wśród których znajdują się m. in. przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – zwanego dalej: "rozporządzeniem". Referendarz zważył, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z § 19 rozporządzenia, opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 rozporządzenia i niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stawki minimalne za czynności świadczone przez adwokata w ramach prawa pomocy zostały określone z kolei w § 18 rozporządzenia. Przepis ten, różnicuje wysokość stawek w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w zależności od rodzaju świadczonych przez adwokata czynności i tego, w której instancji są one wykonywane. Tak więc, w myśl § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w pierwszej instancji: a ) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 6, b ) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego – 600 zł, c ) w innej sprawie – 240 zł. W drugiej instancji natomiast przewiduje się stawki minimalne, m.in. za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, które wynoszą 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 § 18 ust. 1 rozporządzenia, nie mniej jednak niż 120 zł. (por. § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia). Należało uznać, iż niniejsza sprawa należy do ostatniej z kategorii spraw, wymienionych w w/w § 18 ust. 1 pkt c rozporządzenia, z uwagi na to, że dotyczyła skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w przedmiocie zasiłku okresowego. Nie była zatem sprawą, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, a także adwokat nie sporządził w niej skargi i nie brał udziału w rozprawie, której przedmiotem byłaby skarga na decyzje lub postanowienie Urzędu Patentowego. Dlatego ustalono, że w niniejszej sprawie wysokość "stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia" wynosi 240 zł. Jak wynika także z akt niniejszej sprawy, adwokat T. K. jako pełnomocnik ustanowiony z urzędu, działał w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji, tj. brał udział w postępowaniu przed wydaniem w dniu 24 stycznia 2008 r., wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu. W szczególności sporządził pismo z dnia 24 stycznia 2008 r. oraz brał udział w rozprawie w dniu 24 stycznia 2008 r. Pełnomocnik sporządził również opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, co należy z kolei do czynności wykonywanych w ramach drugiej instancji. Stąd, w myśl przywołanego wyżej § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, należało mu przyznać wynagrodzenie w łącznej kwocie 360,00 zł (240 zł + 120 zł) zarówno za udział w postępowaniu w pierwszej instancji, jak również za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Powyższe wynagrodzenie, stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, należało powiększyć o stawkę 22 % podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Wyliczony zatem w ten sposób należny podatek VAT wyniósł 79,20 zł Ponadto, w związku z treścią przywołanego powyżej § 19 pkt 2 rozporządzenia, do kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej w niniejszej sprawie, należało także zaliczyć wydatki adwokata na łączną kwotę 28,65 zł, a to z tytułu opłaty skarbowej za udzielone pełnomocnictwo (kwota 17,00 zł) oraz z tytułu opłat pocztowych za przesyłki listowe nadane do skarżącej (łączna kwota: 11,65 zł). Reasumując powyższe, referendarz zważył, iż w sprawie zostały spełnione warunki uzasadniające przyznanie adwokatowi T. K. wynagrodzenie w łącznej kwocie 467,85 zł. Wobec tego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.