II SA/Op 410/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz - spr. Protokolant starszy inspektor sądowy Grażyna Jankowska-Stykała po rozpoznaniu w dniu 19 października 2017 r. na rozprawie sprawy ze skargi Wojewody Opolskiego na zarządzenie Prezydenta Miasta Opola z dnia 29 grudnia 2016 r., nr OR-I.0050.672.2016 w przedmiocie zatwierdzenia uproszczonego planu urządzenia lasu postanawia odrzucić skargę. Wojewoda Opolski, działając w trybie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 446, z późn. zm.), wniósł Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, za pośrednictwem Prezydenta Miasta Opola skargę, zawartą w piśmie z dnia 11 lipca 2017 r., na zarządzenie Prezydenta Miasta Opola z dnia 29 grudnia 2016 r., nr OR.I.0050.672.2016, w sprawie zatwierdzenia uproszczonego planu urządzenia lasów niestanowiących własności Skarbu Państwa, należących do Miasta Opola oraz osób fizycznych. Skarga wpłynęła do organu w dniu 17 lipca 2017 r., o czym świadczy data prezentaty. Skarżący organ nadzoru domagał się stwierdzenia nieważności zapisów § 4 i § 5 zaskarżonego zarządzenia z dnia 29 grudnia 2016 r., z powodu istotnego naruszenia prawa. W uzasadnieniu skargi wskazał, że w § 4 zaskarżonego zarządzenia postanowiono, iż akt ten podlega publikacji w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego, a w § 5 przyjęto 14-dniowe vacatio legis. Zdaniem Wojewody, zaskarżone zarządzenie nie stanowi aktu prawa miejscowego, a co za tym idzie - brak jest podstaw, by postanowić o jego publikacji w urzędowym publikatorze oraz ustalić vacatio legis w odniesieniu do terminu takiej publikacji. Z tego względu organ wydający zarządzenie błędnie, bo z naruszeniem art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2015 r. poz. 2100, z późn. zm.) uznał, że akt podjęty na tej podstawie stanowi akt prawa miejscowego. Powołując się na poglądy doktryny skarżący wskazał, że w ustawie o lasach, stanowiącej podstawę wydania zaskarżonego zarządzenia, ustawodawca odwołuje się do definicji planu urządzania lasu jako dokumentu, a nie do pojęcia aktu prawnego. Na tej podstawie Wojewoda wywiódł, że zakwestionowane zarządzenie nie może zostać zakwalifikowane do żadnego z aktów podlegających publikacji, o których mowa w art. 13 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 269, z późn. zm.). W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Opola wniósł o uznanie skargi za bezzasadną i jej oddalenie. W uzasadnieniu wyjaśnił, że w dniu 28 lutego 2017 r. otrzymał pismo Redakcji Dziennika Urzędowego Województwa Opolskiego o odmowie publikacji zarządzenia z dnia 29 grudnia 2016 r. wraz z opinią, że zarządzenie to nie stanowi aktu prawa miejscowego. Podał, że w ramach podjętych niezwłocznie czynności zmierzających do wyeliminowania nieprawidłowości wydał zarządzenie z dnia 31 marca 2017 r., nr OR-I.0050.177.2017, w sprawie zatwierdzenia uproszczonego planu urządzenia lasów niestanowiących własności Skarbu Państwa, należących do Miasta Opola oraz osób fizycznych, w którym usunięte zostały zakwestionowane zapisy § 4 i § 5 dotyczące publikacji zarządzenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego. Ponadto Prezydent wskazał, że zarządzenie z dnia 31 marca 2017 r. weszło w życie 31 marca 2017 r. i w tym dniu poprzednie zarządzenie z dnia 29 grudnia 2016 r. utraciło moc, natomiast skarga została wniesiona w dniu 17 lipca 2017 r., a zatem jest ona bezprzedmiotowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z przyczyn innych niż określone w pkt 1-5 tego przepisu. Niedopuszczalność, o jakiej mowa w art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., występuje m.in. w sytuacji braku przedmiotu zaskarżenia (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2015 r., s. 364 oraz postanowienia NSA z 7 kwietnia 2010 r. akt I OSK 462/10 i z 10 lipca 2014 r., II OSK 1798/14, dostępne na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http:// orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie ulega wątpliwości, że warunkiem dopuszczalności zaskarżenia aktu lub czynności jest fakt istnienia skarżonego aktu w chwili wniesienia skargi. Nie można bowiem zaskarżyć aktu nieistniejącego, który nie funkcjonuje w porządku prawnym, gdyż brak jest wówczas przedmiotu zaskarżenia, jaki mógłby podlegać ewentualnej weryfikacji sądu administracyjnego. Jest to nieusuwalny brak o charakterze przedmiotowym. W niniejszej sprawie kontroli Sądu poddane zostało zarządzenie Prezydenta Miasta Opola z dnia 29 grudnia 2016 r., nr OR.I.0050.672.2016, w sprawie zatwierdzenia uproszczonego planu urządzenia lasów niestanowiących własności Skarbu Państwa, należących do Miasta Opola oraz osób fizycznych, wydane na podstawie art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2015 r. poz. 2100, z późn. zm.). Jak jednoznacznie wynika z przedłożonej dokumentacji, w dniu 31 marca 2017 r. Prezydent Miasta Opola wydał zarządzenie nr OR-I.0050.177.2017, w sprawie zatwierdzenia uproszczonego planu urządzenia lasów niestanowiących własności Skarbu Państwa, należących do Miasta Opola oraz osób fizycznych. W § 4 tego zarządzenia zawarto zapis o utracie mocy zarządzenia Prezydenta Miasta Opola z dnia 29 grudnia 2016 r., natomiast w § 5 określono, że zarządzenie wchodzi w życie z dniem podpisania. Tym samym z dniem 31 marca 2017 r. doszło do uchylenia zaskarżonego zarządzenia Prezydenta Miasta Opola z dnia 29 grudnia 2016 r. Skoro skarga została wniesiona przez organ nadzoru w dniu 17 lipca 2017 r., to należało uznać, że jeszcze przed wniesieniem skargi przedmiot kontroli sądowej przestał istnieć, co z kolei uniemożliwiało wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego. Dodać ponadto przyjdzie, że z uwagi na odmowę ogłoszenia zaskarżonego zarządzenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego, zarządzenie z dnia 29 grudnia 2016 r., którego wejście w życie uzależnione zostało od publikacji w tym Dzienniku, nie wywołało jakichkolwiek skutków prawnych. W okolicznościach niniejszej sprawy zaskarżone zarządzenie nie może być przedmiotem kontroli sądowej, stąd wniesioną skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.