II SA/Op 421/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Anna Misiak po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. K. o wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi R. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 24 maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości postanawia : przyznać adwokatowi A. K. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu R. Z. w kwocie 442,80 zł (słownie: czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy) zawierającej podatek od towarów i usług, w kwocie 82,80 zł (słownie: osiemdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) Referendarz sądowy WSA Opolu postanowieniem z 22 października 2012 r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w Opolu wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata A. K. wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej w [...] przy ul. [...]. W dniu 18 grudnia 2012 r. WSA w Opolu oddalił skargę w przedmiotowej sprawie, a na rozprawie adwokat z urzędu wniósł o zasądzenie kosztów oświadczając, iż koszty udzielonej pomocy prawnej nie zostały uiszczone przez skarżącego. Dnia 27 lutego 2013 r. (data stempla pocztowego), wpłynęła opinia adwokata o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku. Adwokat wskazał w niej, że o jej treści poinformował skarżącego zarówno telefonicznie, jak i przesłał mu jej treść na piśmie. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik strony skarżącej reprezentował ją w postępowaniu I instancyjnym a od wydanego wyroku sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyznaczony adwokat wywiązał się zatem z powierzonych mu obowiązków. Stąd też, zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne. W związku z tym orzecznik przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie za I instancję w kwocie 240 zł. na podstawie § 18 ust. 1 pkt. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U z dnia 3 października 2002r., nr 163, poz. 1348 ze zm.) podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r., nr 177, poz. 1054 ze zm.) w związku z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 55,20 zł. Za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej orzecznik przyznał natomiast adwokatowi wynagrodzenie w kwocie 120 zł na podstawie § 18 ust. 1 pkt. 2 lit. b w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 27,60 zł. Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w związku z art. 250 P.p.s.a.