II SA/Op 426/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 21 marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt w rodzinie zastępczej postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia 21 marca 2013 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu, uchyliło decyzję Zastępcy Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Opolu, działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta Opola z dnia 16 października 2012 r., nr [...], w sprawie ustalenia B. J. opłaty za pobyt dziecka S. J. w rodzinie zastępczej niezawodowej w wysokości 1000 zł miesięcznie, na okres od dnia 1 listopada 2012 r. do dnia 31 października 2013 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Zaskarżona decyzja zawierała pouczenie o prawie wniesienia na nią skargi do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Opolu, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, w terminie 30 dni od daty jej doręczenia. Jak wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru, decyzję odebrał skarżący osobiście w dniu 18 kwietnia 2013 r. Skarżący w dniu 6 września 2013 r. złożył za pośrednictwem Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Opolu pismo z dnia 5 września 2013 r. skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, zatytułowane "Odwołanie", w którym wskazał, że odwołuje się od decyzji Kolegium z dnia 21 marca 2013 r. Po wezwaniu przez Kolegium do sprecyzowania treści pisma z dnia 5 września 2013 r. skarżący w piśmie z dnia 23 września 2013 r., wyjaśnił, że stanowi ono skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na wniesienie jej z uchybieniem terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Termin wniesienia skargi został określony w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. - wynosi on trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie; sposób wniesienia skargi regulowany jest natomiast w art. 54 § 1 P.p.s.a. - skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Termin do wniesienia skargi określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. jest terminem procesowym. Do jego zachowania wymagane jest więc nadanie skargi do właściwego organu, za pośrednictwem którego stosownie do treści art. 54 § 1 P.p.s.a wnosi się skargę. Jedynie zatem łączne uwzględnienie art. 53 § 1 i art. 54 § 1 P.p.s.a. gwarantuje prawidłową ocenę, czy skarga została wniesiona we właściwym trybie, czyli czy został zachowany termin i czy skarga została wniesiona za pośrednictwem organu. Termin do wniesienia skargi liczony jest od dnia doręczenia stronie odpisu rozstrzygnięcia w sprawie, bądź od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący otrzymał zaskarżoną decyzję w dniu 18 kwietnia 2013 r., zatem termin do wniesienia skargi rozpoczął dla niego bieg w dniu 19 kwietnia 2013 r. i upłynął w dniu 20 maja 2013 r. Liczbowo ostatni dzień 30 dniowego terminu wypadał na dzień ustawowo wolny od pracy, to jest na sobotę 18 maja 2013 r. i wobec tego na mocy art. 83 § 2 P.p.s.a., w takiej sytuacji za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, czyli poniedziałek 20 maja 2013 r. Skarżący natomiast złożył skargę do organu I instancji w dniu 6 września 2013 r. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dominuje pogląd, podzielany przez tut. Sąd, iż przypadku złożenia przez skarżącego skargi do sądu lub organu niewłaściwego (w tym do organu I instancji), sąd lub organ powinien ją przesłać właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania biegu. W tej sytuacji o zachowaniu 30 dniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd lub organ niewłaściwy w placówce pocztowej na adres właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 czerwca 2013 r., sygn. akt II GSK 937/13, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, adres strony https://cbois.nsa.gov.pl/cbois). Należy zauważyć, że wprawdzie z akt sprawy nie wynika data nadania skargi przez organ I instancji pod adres właściwego organu tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, jednak nie ma to wpływu na ustalenie daty wniesienia skargi, bowiem już skarga błędnie skierowana do organu I instancji była spóźniona. Skarga została bowiem złożona przez skarżącego do organu I instancji w dniu 6 września 2013 r., a zatem już po upływie 30 dniowego terminu do jej wniesienia, który mijał 20 maja 2013 r. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Wobec tego skargę należało odrzucić, jako spóźnioną na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. W związku z tym, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.