II SA/Op 45/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na uchwałę Rady Gminy Skarbimierz z dnia 29 października 2003 r., nr X/79/2003 w przedmiocie utrzymania czystości i porządku na terenie gminy postanawia: o d r z u c i ć s k a r g ę. R. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na uchwałę Rady Gminy Skarbimierz z dnia 29 października 2003 r., nr X/79/2003, w sprawie szczegółowych wymagań i warunków utrzymania czystości i porządku na terenie gminy, wnosząc o jej uchylenie ze względu na treść załącznika do uchwały "Regulamin utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Skarbimierz", wywodząc, że zapisy uchwały zabraniają prowadzenia jajkiejkolwiek hodowli oraz utrzymywania zwierząt na terenie wiejskim, jakim jest osiedle Skarbimierz. Podniósł, iż poczynił spore inwestycje w zakresie rozbudowy hodowli szynszyli, którą to działalnością zajmuje się czwarty rok. Wojewódzki Sąd Administracyjny pismem z dnia 9 lutego 2005 r. wezwał skarżącego, pod rygorem odrzucenia skargi, do uzupełnienia w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania jej braków formalnych, poprzez wykazanie, że wezwał Radę Gminy Skarbimierz do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zaskarżoną uchwałą, a ponadto do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 300 zł. Pismo powyższe, przesłane na adres wskazany w skardze, zostało doręczone skarżącemu za pisemnym pokwitowaniem w dniu 11 lutego 2005 r. W aktach sprawy brak jest odpowiedzi na wezwanie Sądu, brak jest również dowodu wniesienia wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: skargę należało odrzucić. Wniesiona skarga dotyczyła uchwały Rady Gminy Skarbimierz, w związku z czym należy wskazać, iż w świetle przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one w postępowaniu, a jeśli nie były one przewidziane ustawą, wniesienie skargi musi być poprzedzone wezwaniem właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Szczególne przesłanki dopuszczalności zaskarżenia uchwał organów gminy przewiduje art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r., nr 146, poz. 1591 ze zm.), w myśl którego każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego (ust. 1). Przepis ten ustanawia zatem przesłankę dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego w postaci wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Innymi słowy – uchwałę organów gminy podjętą w zakresie administracji publicznej można zaskarżyć do sądu administracyjnego dopiero po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, przy czym w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym (ust. 4). Powyższe oznacza, że skarga do sądu administracyjnego może być złożona dopiero wówczas, gdy organ gminy, który podjął kwestionowaną uchwałę, odmówi usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego albo nie wypowie się w tej kwestii w terminie, jaki obowiązuje dla załatwiania sprawy w postępowaniu administracyjnym (por. T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska: Postępowanie sądowoadministracyjne, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004 r., str. 120-121). Terminy, o których mowa, wynikają z art. 35 i 36 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej K.p.a. Ustawodawca w przepisie art. 35 §3 K.p.a. określił, że załatwienie sprawy przez organy administracyjne powinno nastąpić nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od wszczęcia postępowania, stąd bieg terminu do wniesienia do sądu skargi w trybie omawianego przepisu rozpoczyna się po upływie dwóch miesięcy, w czasie których organ miał obowiązek ustosunkowania się do wezwania. Niespełnienie tej przesłanki powoduje niedopuszczalność skargi. Ponadto na zasadzie art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, jakimi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Na podstawie art. 231 p.p.s.a. w związku z § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) w sprawach skarg na akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego wpis stały wynosi 300 zł. Wpis ten, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., skarżący obowiązany był uiścić w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Przepis art. 58 § 1 p.p.s.a. wymienia enumeratywnie przesłanki do odrzucenia skargi, do których należą: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. Za szczególny rodzaj braku formalnego skargi, określonego w art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a., należy uważać również nieuiszczenie wpisu od skargi, który to brak powstaje dopiero wówczas, gdy skarżący, pomimo wezwania nie uiści wpisu we wskazanym terminie (por. J. P. Tarno: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004 r., str. 115). Skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi, polegającego na wykazaniu, że wyczerpany został przewidziany prawem tryb wezwania do usunięcia naruszeń oraz do uiszczenia wpisu od skargi. Pismo Sądu w tym przedmiocie, wskazujące termin oraz rygor w razie niewykonania wezwania, zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 11 lutego 2005 r. Zakreślony siedmiodniowy termin upływał zatem z dniem 18 lutego 2005 r. We wskazanym terminie skarżący nie wykonał zarządzenia Sądu i nie uzupełnił braków skargi, gdyż ani nie przesłał żądanych przez Sąd wyjaśnień ani nie uiścił wymaganego wpisu od skargi. Z tych wzglądów należało uznać, że wystąpiły okoliczności skutkujące odrzuceniem skargi, stąd podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.