II SA/Op 451/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. J. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 12 sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości stanu technicznego budynku postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. I. J. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 12 sierpnia 2013 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 15 kwietnia 2013 r., nr [...], nakazującą M. K., D. K., M. J. i I. J. usunięcie nieprawidłowości stanu technicznego budynku mieszkalnego przy ul. [...] w [...], poprzez wykonanie nowych schodów komunikacji miedzy kondygnacjami w sposób przedstawiony na rysunkach technicznych sporządzonych 22 marca 2013 r. przez mgr inż. J. C. Pismem z dnia 19 listopada 2013 r. I. J., reprezentowany przez pełnomocnika- radcę prawnego- E. J., wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wywodząc, że jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki oraz grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że obowiązek usunięcia nieprawidłowości stanu technicznego budynku winien dotyczyć tylko 4 stopni nie zaś całego ciągu komunikacyjnego pomiędzy kondygnacjami budynku. Wykonanie nałożonego przez organ obowiązku, w razie uchylenia zaskarżonej decyzji przez Sąd, spowoduje konieczność poniesienia znacznych nakładów finansowych. Dodał, że wykonanie schodów pomiędzy kondygnacjami spowoduje naruszenie wykonywania prawa własności przysługującego właścicielowi lokalu nr [...]. Z kolei wykonanie na parterze budynku drzwi wejściowych do lokalu nr [...], pozbawi go prawa korzystania z części wspólnej nieruchomości i spowoduje powstanie nowego sposobu wykonywania prawa własności. Zarzucił, że ten sam organ nadzoru budowlanego, który wydał decyzję nakazującą wykonanie nowych schodów pomiędzy kondygnacjami uznał jednocześnie, że zachodzi uzasadniona obawa, co do stanu technicznego i wytrzymałości stropu, na którym ma zastać oparty nowy ciąg komunikacyjny. Zaakcentował, że współwłaściciele budynku M. i D. K. zlecili wykonanie nowych schodów z betonu opierając ich konstrukcję o istniejący strop, powyższe może spowodować nadmierne obciążenie stropu a w konsekwencji może zagrażać życiu i zdrowiu pozostałych właścicieli oraz osób korzystających z nieruchomości a nawet doprowadzić do zawalenia stropu. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji I. J. wniósł również do Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu, który postanowieniem z dnia 26 listopada 2013 r., nr [...] odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z uzasadnieniem, że organ administracji, który wydał zaskarżoną decyzję jest uprawniony do wstrzymania jej wykonania do dnia przekazania Sądowi skargi wraz z aktami postępowania. Po przekazaniu skargi sprawa pozostaje w dyspozycji Sądu, który jest władny orzec o wstrzymaniu zaskarżonego aktu. Zdaniem organu, skoro skarga I. J. została przekazana przez organ do Sądu w dniu 17 października 2013 r., to wniosek skarżącego, który wpłynął do organu w dniu 20 listopada 2013 r., nie spełniał przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przez organ administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności będących jej przedmiotem. Stosownie do treści art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z przywołanego uregulowania wynika, że przewidziana w nim instytucja ma za cel tymczasowe ukształtowanie stosunków. W szczególności tymczasowa ochrona mająca na celu zapobieżenie powstaniu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, następuje do czasu rozpoznania skargi przez sąd. Postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności nie przesądza ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie, gdyż ma jedynie charakter wpadkowy, a jego byt prawny kończy się z chwilą wydania wyroku. Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a. może, ale nie musi mieć charakteru materialnego. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964). W postanowieniu z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05 (opubl. OSS 2005/3/72), Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że w sprawie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu sąd z urzędu ma obowiązek uwzględnić wszelkie okoliczności. Oznacza to wzięcie pod uwagę w rozpoznawanej sprawie nie tylko argumentów natury prawnej, ale też okoliczności faktycznych sprawy. W tej ocenie, w realiach rozpoznawanej sprawy trudno pominąć, że podstawą decyzji nakazującej usunięcie nieprawidłowości stanu technicznego budynku mieszkalnego przy ul. [...] w [...] poprzez wykonanie nowych schodów komunikacji między kondygnacjami zgodnie z rysunkiem technicznym sporządzonych przez mgr inż. J. C., nie był stan techniczny, grożący np. katastrofą budowlaną, lecz brak zgodności wykonanych robót z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2012 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. nr 75 poz. 690 ze zm.). Mając na względzie powyższe Sąd uznał, że wykonanie w realiach niniejszej sprawy, zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi, bez wątpienia wywoła trudne do odwrócenia skutki, a dodatkowo może także spowodować po stronie skarżącego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody majątkowej. W razie bezzasadności nakazu określonego w zaskarżonej decyzji może bowiem powstać kwestia przywrócenia do stanu poprzedniego, co niewątpliwie będzie wiązało się z koniecznością poniesienia przez skarżącego znacznych nakładów finansowych. Trudno też pominąć, że czas trwania postępowania administracyjnego przekroczył terminy rozpatrzenia sprawy przewidziane procedurą administracyjną, a decyzji nie nadano rygoru natychmiastowej wykonalności. Zatem wykonanie nakazanych robót ma tylko przywrócić stan zgodny z prawem, a nie uchronić przed katastrofą budowlaną. Dlatego zdaniem Sądu spełnione zostały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i wniosek został uwzględniony (art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.). Należy jednakże zastrzec, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie będzie miało wpływu na treść rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie i nie przesądza o zasadności złożonej skargi.