II SA/Op 460/06

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. i A. L. na postanowienie Wojewody Opolskiego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie przekazania według właściwości sprawy dotyczącej rozbiórki budowli postanawia przyznać adwokatowi D. T. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej A. L., obejmujące wynagrodzenie w kwocie w kwocie 146,40 zł (słownie: sto czterdzieści sześć złotych czterdzieści groszy) zawierającej podatek od towarów i usług, w kwocie 26,40 zł (słownie: dwadzieścia sześć złotych czterdzieści groszy). Wyrokiem z dnia 9 sierpnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, stwierdził nieważność postanowienia Wojewody Opolskiego z dnia [...], Nr [...] w sprawie ze skargi K. G. i A. L. w przedmiocie przekazania według właściwości sprawy dotyczącej rozbiórki budowli. Postanowieniem z dnia 2 października 2007 r., referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu udzielił skarżącej A. L. prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym swym zakresem m.in. ustanowienie adwokata z urzędu. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w O., na pełnomocnika A. L. został wyznaczony adwokat D. T., któremu skarżąca udzieliła pełnomocnictwa do występowania przed sądem w jej imieniu, pismem z dnia 5 listopada 2007 r. Adwokat D. T. w dniu 5 listopada 2007 r. poinformował Sąd, iż nie znajduje podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tut. Sądu z dnia 9 sierpnia 2007 r. oraz wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanym, w związku z powierzeniem mu obowiązków pełnomocnika z urzędu dla skarżącej A. L. Następnie, w piśmie z dnia 20 listopada 2007 r. pełnomocnik oświadczył, iż powyższe koszty nie zostały opłacone w całości przez skarżącą. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: " P.p.s.a." zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Przywołany art. 250 P.p.s.a. regulując kwestie związane z wynagradzaniem zawodowych pełnomocników ustanowionych w ramach przyznanego prawa pomocy, odsyła jednocześnie do odrębnych przepisów, wśród których znajdują się m. in. przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – zwanego dalej: " rozporządzeniem ". Referendarz zważył, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z § 19 rozporządzenia, opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 rozporządzenia i niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia – stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji, wynoszą za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 lit c rozporządzenia, wynoszącej 240 zł, nie mniej niż 120 zł. Przy przyznawaniu przez Sąd, zgodnie z § 2 pkt 1 rozporządzenia, opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, bierze się pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Zważyć także należy, iż zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, w brzmieniu nadanym przez § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 października 2005 r. zmieniającym to rozporządzenie, sąd podwyższa opłatę za udzielenie pomocy prawnej z urzędu o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 454, poz. 535 ze zm.), stawka podatku od towarów i usług wynosi 22 %. Jest to stawka podstawowa i obowiązuje ona podatników świadczących usługi prawnicze. Referendarz sądowy przyznając adwokatowi koszty udzielonej przez niego pomocy prawnej z urzędu, kierował się wyżej wskazanymi przepisami prawa i uznał, iż za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, należy mu przyznać wynagrodzenie według norm przepisanych. Wynagrodzenie to przyznał w stawce minimalnej, albowiem rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz niezbędny nakład pracy adwokata nie uzasadniały przyznania wyższego wynagrodzenia. Nie przyznano adwokatowi zwrotu niezbędnych wydatków, albowiem nie wskazał ich poniesienia. Zasądzając wynagrodzenie uwzględniono także § 2 ust. 3 przywołanego wyżej rozporządzenia i podwyższono wynagrodzenie o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o kwotę 26,40 zł. W związku z powyższym, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.