II SA/Op 462/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Janowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik Sędzia NSA Jerzy Krupiński Protokolant Sekretarz sądowy Agnieszka Jurek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 28 sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry oddala skargę. Przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie stanowi postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 28 sierpnia 2015 r., nr [...], odmawiające stronie - A Spółka z o.o. w [...] (dalej zwanej również Spółką) przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Opolu nr [...], z dnia 8 kwietnia 2015 r. W uzasadnieniu zaskarżonego aktu Dyrektor Izby Celnej przedstawił następujący stan sprawy. Naczelnik Urzędu Celnego w Opolu decyzją nr [...], z dnia 8 kwietnia 2015 r., wymierzył Spółce A Sp. z o.o. z siedzibą w [...] przy ul. [...], karę pieniężną w kwocie 12.000 zł z tytułu urządzania gier na automacie o nazwie Max Cash nr [...], poza kasynem gry. Decyzja w swej treści zawierała, wynikające z Ordynacji podatkowej, pouczenie o prawie, trybie i terminie wniesienia odwołania. Doręczenie przesyłki zawierającej ww. decyzję oraz decyzję o nr [...], na adres strony, organ zlecił Poczcie Polskiej. Skuteczne doręczenie tej przesyłki nastąpiło w dniu 13 kwietnia 2015 r. Przyjęcia przesyłki dokonał A. S. - Prezes Spółki A, co wynikało z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru. Wobec powyższego, Dyrektor Izby Celnej zauważył, że wynikający z art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, z uwzględnieniem art. 12 § 5 Ordynacji podatkowej, termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 27 kwietnia 2015 r., zaś Spółka w terminie tym nie wniosła odwołania. Następnie, Spółka pismem z dnia 29 maja 2015 r. - autorstwa pełnomocnika adwokata Ł. B., złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, dołączając odwołanie od decyzji nr [...], z dnia 8 kwietnia 2015 r. W uzasadnieniu swego wniosku pełnomocnik Spółki wskazał, iż "przyczyną niezłożenia odwołania w terminie był błąd formalny sekretariatu jego Kancelarii, który błędnie przyporządkował nr sprawy do zupełnie innej sprawy, kierując się wcześniejszym połączeniem sprawy karno-skarbowej prowadzonej przez Urząd Celny w Opolu [...] i [...]". Jednocześnie Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że do wniosku z 29 maja 2015 r. nie dołączono pełnomocnictwa. Wobec czego, organ wezwaniem nr [...], z dnia 29 czerwca 2015 r., wezwał pełnomocnika do przedłożenia w terminie siedmiu dni, licząc od dnia otrzymania wezwania, pełnomocnictwa do reprezentowania firmy A Spółka z o. o. z siedzibą w [...]. Żądane pełnomocnictwo wpłynęło do organu w dniu 10 lipca 2015 r. Analiza treści przedłożonego dokumentu (datowanego na dzień 5 maja 2014 r.) doprowadziła organ do przekonania, że w dacie jego wystawienia nie mogło dojść do upoważnienia adwokata Ł. B. do reprezentowania Spółki A w sprawie o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Opolu z dnia 8 kwietnia 2015 r., nr [...], stąd Dyrektor Izby Celnej w Opolu wezwaniem z dnia 7 sierpnia 2015 r., zobowiązał adwokata Ł. B. do złożenia wyjaśnień dotyczących okoliczności udzielonego pełnomocnictwa, bądź do złożenia właściwego pełnomocnictwa do reprezentowania firmy A Spółka z o.o. z siedzibą w [...], w sprawie prowadzonej z wniosku z dnia 29 maja 2015 r. o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Opolu z dnia 8 kwietnia 2015 r., nr [...]. W dniu 18 sierpnia 2015 r. do organu wpłynęło nowe pełnomocnictwo, z treści którego wynikało, że w dniu 29 maja 2015 r. adwokatowi Ł. B. zostało udzielone pełnomocnictwo procesowe do występowania w charakterze pełnomocnika w sprawie wymierzenia kary pieniężnej i wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, ze wskazaniem nr spraw: [...] oraz nr [...]. Dyrektor Izby Celnej w Opolu zauważył, że w sprawie niespornym jest, iż skuteczne doręczenie decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Opolu z dnia 8 kwietnia 2015 r., o nr [...], nastąpiło pod adresem siedziby Spółki A, w dniu 13 kwietnia 2015 r. Zgodnie z zamieszczonym w decyzji pouczeniem Spółka, w czternastodniowym terminie miała prawo do wniesienia odwołania, tj. do dnia 27 kwietnia 2015 r. W określonym terminie Spółka nie skorzystała z tego prawa i nie wniosła odwołania. W związku z tym, według organu, uchybiony został termin do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy zaznaczył, że na tym etapie postępowania przed organem pierwszej instancji Spółka działała samodzielnie. Dopiero w dniu 29 maja 2015 r. powołała pełnomocnika do reprezentowania jej w sprawie o nr [...]. Tego samego dnia pełnomocnik sporządził wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania oraz odwołanie, które to pisma nadał w placówce pocztowej. Uzasadniając wniosek wskazał, iż winę za uchybienie terminowi do wniesienia odwołania ponosi sekretariat jego Kancelarii. Dyrektor Izby Celnej wywodził, że zgodnie z art. 162 Ordynacji podatkowej w razie uchybienia terminu należy go przywrócić na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Samo podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia. Jednocześnie z wniesieniem wniosku należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. W przekonaniu organu, użycie w przywołanym przepisie sformułowania "uprawdopodobnienie" ma na celu uwiarygodnienie przedstawionych przez wnioskodawcę okoliczności, iż uprawdopodobnienie winno być na tyle przekonujące, by uzasadniało przekonanie, że do uchybienia terminowi doszło wskutek zdarzeń, którym trudno było zapobiec nawet przy dołożeniu szczególnej staranności, uwzględniającej także pomoc osób trzecich. Zatem, to wnoszący o przywrócenie uchybionego terminu winien uwiarygodnić swoją staranność w zachowaniu terminu stosowną argumentacją. Winien nadto uwiarygodnić fakt, że przeszkoda leżąca u postaw uchybienia terminu nastąpiła bez jego winy. W opinii organu, takie stanowisko, potwierdza orzecznictwo sądowoadministracyjne. W ocenie organu, tak długi okres (46 dni), jaki upłynął od dnia otrzymania decyzji (tj. od dnia 13 kwietnia 2015 r.) do podjęcia konkretnych czynności przez pełnomocnika (data umocowania pełnomocnika – 29 maja 2015r.) świadczy o niedbałości Spółki o własne interesy. Nadto organ zwrócił uwagę na fakt, że doręczenie decyzji, co do której strona wnioskowała o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, nastąpiło wespół z drugą decyzją o nr [...], przy czym od tej drugiej decyzji, Spółka, za pośrednictwem tego samego pełnomocnika, w ustawowym terminie, złożyła odwołanie do Dyrektora Izby Celnej w Opolu. Odnosząc się do wyjaśnień pełnomocnika, iż przyczyną niedochowania terminu do wniesienia odwołania był błąd formalny sekretariatu Kancelarii, polegający na błędnym przyporządkowaniu nr sprawy do innej sprawy, organ uznał, że nie można przyjąć, że uchybienie to nastąpiło bez winy tego pełnomocnika. Organ przekonywał, że wskazana przez pełnomocnika sytuacja nie jest następstwem okoliczności od niego niezależnych, lecz jest konsekwencją niedostatecznej staranności w prowadzeniu własnych spraw. Bowiem w ramach kryterium dochowania staranności, warunkującego brak winy w uchybieniu terminowi, mieści się również właściwa organizacja wewnętrzna pracy kancelarii prowadzonej przez pełnomocnika. Powierzenie przez pełnomocnika czynności sekretariatowi kancelarii powoduje, że nieprawidłowe wykonanie przez biuro obowiązków obciąża również osobę zlecającą przeprowadzenie określonych czynności. W związku z powyższym, skutki zaniedbania przez sekretariat kancelarii obciążają również podmiot prowadzący kancelarię. Ustanowiony pełnomocnik odpowiada za błędy i zaniechania biura kancelarii. Jeżeli biuro dopuści się zaniedbania to jest ono traktowane jako wina pełnomocnika profesjonalnego, który jako przełożony zlecił wykonanie określonych czynności. Dyrektor Izby Celnej podkreślił, że w przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej sam przyznał, iż winę za uchybienie terminowi do wniesienia skargi ponosi sekretariat jego kancelarii, a więc tego rodzaju uchybienie należało uznać za posiadające znamiona winy polegającej na braku szczególnej staranności, jakiej należy wymagać od pełnomocnika. Organ zaakcentował, że niezależnie od tego, czy błąd popełnił pełnomocnik skarżącego, pracownik jego kancelarii, czy też praktykant, winę za ten błąd ponosi profesjonalny pełnomocnik, a w konsekwencji również jego mocodawca. Zawinienie pełnomocnika strony w uchybieniu terminu nie stanowiło więc przesłanki do przywrócenia terminu. Tym samym, zdaniem organu, wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania nie mógł być skuteczny. W skardze do Sądu, pełnomocnik Spółki - A Sp. z o.o. w [...] wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucił skarżonemu orzeczeniu naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności: art. 162 § 2 Ordynacji podatkowej, poprzez uznanie, iż wskazana przez pełnomocnika sytuacja, której wynikiem było niezłożenie odwołania w terminie, nie jest następstwem okoliczności od niego niezależnych, lecz konsekwencją niedostatecznej staranności w prowadzeniu własnych spraw, podczas gdy skarżący w sposób dostateczny uprawdopodobnił, że uchybienie terminowi do wniesienia odwołania nastąpiło bez jego winy, a spowodowane było nieprawidłowym przyporządkowaniu otrzymanej decyzji do innej sprawy, którą również prowadzi Urząd Celny w Opolu. Pełnomocnik Spółki argumentował, w ślad za orzecznictwem sądowym w podobnych sprawach, że przy ocenie okoliczności sprawy o przywrócenie terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy, aby nie wprowadzać do stosunków procesowych elementu niepewności. Chodzi o to, aby nie doprowadzać do pochopnego przywracania terminu, jak i aby wskutek nadmiernej surowości nie zamknąć stronie drogi do obrony jej praw. Podkreślał, że odmowa przywrócenia terminu do złożenia środków odwoławczych w postępowaniu administracyjnym powinna być stosowana z dużą dozą ostrożności, tym bardziej, że od drugiej decyzji skarżąca Spółka w odpowiednim terminie złożyła odwołanie do Dyrektora Izby Celnej w Opolu. Równocześnie pełnomocnik skarżącej Spółki podnosił, że zapewnił prawidłową organizację pracy w swojej kancelarii, niemniej jednak z uwagi na ilość osób wykonujących pracę, nie jest w stanie kontrolować wszystkich czynności, w tym należących do zakresu działania sekretariatu i w konsekwencji prawidłowego przyporządkowania otrzymanych pism do konkretnych spraw. Zaakcentował, że poza tą jedną sprawą, pozostałe są prowadzone w sposób należyty, w szczególności jeśli chodzi o wnoszenie środków zaskarżenia. W związku z tym, mając na uwadze słuszny interes skarżącej, który zgodnie z art. 7 K.p.a., organ powinien brać pod uwagę w każdym stanie sprawy, nie można pozbawić strony możności obrony swych spraw, na skutek jedynego, niezależnego od niej uchybienia, tym bardziej, że sprawy toczące się przed Naczelnikiem Urzędu Celnego w Opolu oraz przed Dyrektorem Izby Celnej są ze sobą połączone. Powołując się na postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 9 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 75/09, zarzucił, że nie zawsze czynności pełnomocnika obciążają stronę. W przekonaniu pełnomocnika, nie bez znaczenia jest również obiektywna okoliczność, że zostały spełnione wszystkie cztery przesłanki do przywrócenia terminu: skarżąca dopełniła czynności, o które wnioskowała, wniosła podanie o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia oraz uzasadniła na czym polegało uchybienie bez jej winy. W konsekwencji stwierdził, że wydane postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania jest błędne, co powoduje, że skarga jest uzasadniona. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do zmiany swojego stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy). Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) - dalej: P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Stosownie do treści art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem niniejszej skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 28 sierpnia 2015 r., nr [...], wydane w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Opolu z dnia 8 kwietnia 2015 r., nr [...]. Podstawę prawną wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 162 § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 613 z późn. zm.) - dalej: O.p. Zgodnie z treścią art. 162 § 1 O.p. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin (art. 126 § 2 O.p.). Z treści powołanych przepisów wynika zatem, że dla przywrócenia terminu konieczne jest kumulatywne spełnienie czterech przesłanek, a mianowicie: uchybienie terminowi, złożenie przez zainteresowanego wniosku o przywrócenie terminu w określonym terminie, uprawdopodobnienie braku winy wnioskującego w uchybieniu terminowi oraz dokonanie czynności, dla której termin jest przewidziany. W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, Dyrektor Izby Celnej w Opolu prawidłowo uznał, że spełnione zostały trzy, spośród czterech ww. przesłanek przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Mianowicie skarżąca Spółka uchybiła 14 dniowemu terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Opolu z dnia 8 kwietnia 2015 r., w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia o przywrócenie uchybionego terminu złożyła podanie o przywrócenie terminu oraz dokonała uchybionej czynności, tj. złożyła odwołanie od decyzji organu I instancji. Skarżąca nie spełniła natomiast czwartej przesłanki, tj. nie uprawdopodobniła braku swojej winy w uchybieniu terminu. Uprawdopodobnienie przez zainteresowanego, że uchybienie nastąpiło bez jego winy stanowi zasadniczą przesłankę przywrócenia uchybionego terminu. Oceniając brak winy przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można oczekiwać od osoby należycie dbającej o własne interesy; o braku winy można mówić jedynie wówczas, gdy dopełnieniu obowiązku stanęła na przeszkodzie okoliczność nie do przezwyciężenia, eliminująca nie tylko możliwość złożenia pisma procesowego w terminie, ale wykluczająca w ogóle normalne działanie. Taką przeszkodą może być siła wyższa, np. powódź, odcięcie od świata na skutek ataku ostrej zimy oraz niektóre zdarzenia losowe, np. przerwy w komunikacji, poważny wypadek samochodowy, związany z hospitalizowaniem w ostatnich dniach upływu terminu, czy inną nagłą i obłożną chorobę, która nie pozwoliła na dokonanie czynności procesowej lub posłużenie się osobą trzecią w celu dokonania czynności w zakreślonym terminie. Przyjmuje się, że brak winy strony zachodzi tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od samej strony dbającej o swoje interesy, jak i jej pełnomocnika. Przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuszczono się choćby lekkiego niedbalstwa. Jakiekolwiek niedbalstwo zainteresowanego w zasadzie dyskwalifikuje możliwość przywrócenia terminu. W przekonaniu Sądu, w przedmiotowej sprawie przedstawione przez pełnomocnika skarżącej Spółki okoliczności nie uprawdopodobniały braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z dnia 8 kwietnia 2015 r. Za okoliczność taką nie mogła być uznana podniesiona argumentacja, co do błędu pracownika kancelarii podmiotu wykonującego obsługę prawną skarżącej Spółki. W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem, przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (tak: Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 lutego 2009 r., sygn. akt II OZ 166/09, LEX nr 535078). Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skarżąca nie uprawdopodobniła w przekonujący sposób okoliczności wskazujących na brak ich winy w uchybieniu terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Zgodzić się przyjdzie z wywodami organu, iż w orzecznictwie sądów administracyjnych oraz sądów powszechnych ugruntowany jest pogląd, że za błędy i zaniechania pełnomocnika konsekwencje procesowe ponoszą strony postępowania. Tak samo przyjmuje się, że ustanowiony pełnomocnik odpowiada za błędy i zaniechania pracowników kancelarii. Godzi się przypomnieć, że sprawie niniejszej przyczyną uchybienia przez pełnomocnika terminowi była pomyłka, jak to określił pełnomocnik Spółki: "błąd formalny sekretariatu Kancelarii, polegający na błędnym przyporządkowaniu nr sprawy do zupełnie innej, kierując się wcześniejszym połączeniem sprawy karno-skarbowej prowadzonej przez Urząd Celny w Opolu [...] i [...]". Tego rodzaju uchybienie należy uznać za posiadające znamiona winy polegającej na braku szczególnej staranności, jakiej należy wymagać od pełnomocnika. Jak trafnie przyjął organ, nawet dopuszczenie się lekkiego niedbalstwa przez pełnomocnika powoduje, że uchybienie terminu nie ma charakteru wyjątkowego i jest zawinione co stanowi podstawę do odmowy przywrócenia takiego terminu. Na aprobatę zasługuje zatem stwierdzenie organu, że uchybienia, jakiego dopuścił się pełnomocnik skarżących w sprawie nie można uznać za tego rodzaju przeszkodę, której nie można było usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego kwestia zaistnienia winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania jest oczywista i dlatego organ właściwie ocenił wniosek o przywrócenie terminu. Należy zauważyć, że pełnomocnik, posługując się innymi osobami przy wykonywaniu swoich obowiązków ponosi odpowiedzialność za działania i zaniedbania tych osób. W tej sytuacji, nie można uznać, że pełnomocnik nie ponosi winy za działania osób, którymi się posługuje, skoro nie zachodziła sytuacja, w której nie można było usunąć - będącej przyczyną uchybienia terminu - przeszkody. Okoliczność niemożności kontrolowania pracowników Kancelarii, która podjęła się obsługi prawnej skarżącej Spółki, nie jest przeszkodą, o której mowa w art. 162 § 1 O.p. Sąd w pełni identyfikuje się z poglądem wyrażanym w orzecznictwie, że właściwa organizacja wewnętrznej pracy kancelarii powinna być traktowana jako dochowanie staranności warunkującej brak winy w uchybieniu terminu (vide: postanowienie NSA z 12 lutego 2009 r., sygn. akt II OZ 116/09, LEX nr 545409). Stąd należy ocenić, że zaistniała pomyłka związana z wyliczeniem terminów do wniesienia odwołania, wobec otrzymania przez skarżącą kilku decyzji i prowadzenia kilku spraw, mogła być wykryta i usunięta. Odnosząc się zaś do argumentów podniesionych w skardze należy wskazać, że konstytucyjne prawo do sądu nie może usprawiedliwiać braku staranności procesowej. Okoliczności sprawy niniejszej nie pozwalają także na ocenę działań Dyrektora Izby Celnej w Opolu, jako cechujących się nadmiernym formalizmem. W takiej sytuacji należy uznać, że organ odwoławczy zasadnie zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 grudnia sierpnia 2015 r. odmówił Spółce - A Sp. z o.o. w [...] przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekając jak w sentencji.