II SA/Op 463/07

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Anna Misiak na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 stycznia 2008 r. w sprawie ze skargi B. C. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia [...], nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego w postanowieniu referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu z dnia 13 grudnia 2007 r. , sygn. akt II SA/Op 463/07, postanawia sprostować z urzędu oczywistą omyłkę: w sentencji postanowienia na karcie akt nr 32 po wierszu 4 od góry (strona nienumerowana postanowienia), w ten sposób, że wpisuje imię i nazwisko "Anna Misiak". B. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia [...], nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Postanowieniem dnia 13 grudnia 2007 r. odmówiono przyznania prawa pomocy skarżącej. W sentencji tego postanowienia wystąpiła oczywista omyłka, polegała ona na nie wpisaniu imienia i nazwiska referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydającego postanowienie. Jak wynika z art. 156 § 1 w związku z art. 166 i 258 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 170 ze zm.), referendarz sądowy może w postanowieniu z urzędu sprostować oczywistą omyłkę, to jest widoczne, wbrew zamierzeniom sądu niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylną pisownię, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Pojęcie "innych oczywistych omyłek" ma dużo szerszy zakres i jest trudniejsze do zdefiniowania, niż błędy pisarskie i błędy rachunkowe. Można tylko przyjąć, że inne oczywiste omyłki są swym charakterem zbliżone do niedokładności, błędu pisarskiego lub błędu rachunkowego (por. B. Dauter [w;], B. Gruszczyński, A.Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wydawnictwo Zakamycze 2005, s. 360). Sprostowanie w żadnym wypadku nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia. Dlatego zasadny jest pogląd, że nie może być zmienione w drodze sprostowania orzeczenie co do istoty sprawy. Niedopuszczalność sprostowania prowadząca do zmiany rozstrzygnięcia odnosi się zarówno do zmiany pod względem podmiotowym, jak i pod względem przedmiotowym (por. post. SN z dnia 3 marca 1976 r., II CZ 11/76, LEX nr 7806; uch. SN z dnia 26 kwietnia 1995 r., III CZP 43/95, niepubl.; post. SN z dnia 7 lipca 1999 r., III RN 24/99, niepubl.). W przeciwieństwie do błędów w orzekaniu (errores iniudicando), błędy w samej treści orzeczenia (errores in iudicatio) podlegają sprostowaniu. Mając zatem na uwadze, że sprostowanie oczywistej omyłki nie prowadzi do zmiany rozstrzygnięcia o odmowie przyznania prawa pomocy B. C., są to bowiem błędy co do orzeczenia, a nie co do orzekania, referendarz sądowy orzekł jak w sentencji postanowienia.