II SA/Op 463/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 6 sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi postanawia przywrócić termin. Skarżąca A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej zwana "Spółką") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 6 sierpnia 2015 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, w kwocie 3.300 zł. W związku z tym Spółka została wezwana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 20 października 2015 r., do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 132 zł. Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres skarżącej podany w skardze, tj. ul. [...],[...][...], i pod tym adresem doręczone jej w dniu 30 października 2015 r., co potwierdziła własnoręcznym podpisem i pieczątka firmową - zwrotnym pocztowym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k. 24 akt sądowych) - osoba podająca się za sekretarkę Spółki – D. Ś. Wobec nieuiszczenia przez Spółkę wpisu sądowego od skargi, w wyznaczonym w wezwaniu terminie, postanowieniem z dnia 23 listopada 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę, jako nieopłaconą. Spółka postanowienie o odrzuceniu skargi odebrała w dniu 25 listopada 2015 r., a w dniu 1 grudnia 2015 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) prokurent Spółki zwrócił się o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wniosek uzasadnił tym, że o obowiązku uiszczenia wpisu od skargi Spółka dowiedziała się dopiero z postanowienia odrzucającego skargę. Stwierdził, że Spółka nie otrzymała wezwania z dnia 20 października 2015 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 132 zł. Pomimo, że nastąpił skutek doręczenia Spółka nigdy nie znalazła się w fizycznym posiadaniu korespondencji, co znajduje potwierdzenie w prowadzonej na potrzeby działalności Spółki księdze korespondencji. O fakcie wezwania Spółki do uiszczenia stosownej opłaty dowiedziała się dopiero z postanowienia odrzucającego skargę. W związku z tym na zarządzenie Sędziego z dnia 10 grudnia 2015 r., Spółka została wezwana, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odmowy przywrócenia terminu, do uzupełnienia braków wniosku o przywrócenie terminu poprzez uprawdopodobnienie okoliczności podawanych w piśmie wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu na podstawie art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej P.p.s.a.), w tym wykazanie, że D. Ś., która odebrała przesyłkę w dniu 30 października 2015 r. tut. Sądu, zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w niniejszej sprawie, nie była upoważniona do odbioru pism adresowanych do skarżącej oraz do wskazania dlaczego ww. osoba odebrała to wezwanie, posługując się pieczątką firmową i podając pracownikowi poczty, że jest sekretarką w Spółce, jak też o uiszczenie wpisu do skargi w kwocie 132 zł, wynikającej z zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 20 października 2015 r., na podstawie art. 87 § 4 P.p.s.a. Spółka odebrała powyższe wezwanie w dniu 17 grudnia 2015 r. i odpowiedziała na nie w dniu 23 grudnia 2015 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), pismem z dnia 21 grudnia 2015 r. Uiściła także wymaganą kwotę wpisu od skargi w dniu 22 grudnia 2015 r. W piśmie tym Prezes Spółki oświadczył, że D. Ś. nie jest pracownikiem Spółki, stąd nie jest upoważniona do odbioru pism adresowanych do Spółki, ani też do posługiwania się pieczątką. Osobą odpowiedzialną za odbiór korespondencji w Spółce jest S. P. Sąd wezwał Spółkę do uzupełnienia braków wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi o uprawdopodobnienie okoliczności podawanych w piśmie z dnia 21 grudnia 2015 r. wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a.), w tym wykazanie, że D. Ś., która odebrała przesyłkę w dniu 30 października 2015 r. tut. Sądu, była wówczas pracownicą innej Spółki, w postaci nadesłania odpowiedniego dokumentu, np. oświadczenia zatrudniającej ją Spółki lub oświadczenia D. Ś. - potwierdzających tę okoliczność. Na powyższe wezwanie Spółka w dniu 19 stycznia 2016 r. przesłała zaświadczenie o zatrudnieniu D. Ś. w Spółce B Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w [...], adres ul. [...],[...][...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przystępując do oceny zasadności wniosku należy wskazać, że w rozpatrywanej sprawie wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 1 grudnia 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), zatem nie ulega wątpliwości, że skarżąca dochowała siedmiodniowego terminu na złożenie przedmiotowego wniosku liczonego od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi, tj. od dnia 25 listopada 2015 r. W zakresie oceny okoliczności podanych przez strony skarżącą w uzasadnieniu przedmiotowego wniosku wskazać należy, że uprawdopodobniła ona, że uchybiła terminowi do uiszczenia wpisu do skargi bez swojej winy. Za taką okoliczność należało bowiem uznać, wskazany przez Spółkę we wniosku i udokumentowany zaświadczeniem o zatrudnieniu z dnia 18 stycznia 2016 r. - fakt odebrania wezwania przez osobę przebywającą pod jej adresem, nie będącą jednak jej pracownikiem, ani osobą upoważnioną do odbioru korespondencji skierowanej do skarżącej. Należy bowiem przyjąć, że jeżeli wezwanie skierowane do skarżącej odebrała osoba będąca pracownikiem w odrębnej Spółce, co wynika z zaświadczenia o jej zatrudnieniu, to takie doręczenie korespondencji należy uznać za dokonane nieprawidłowo, z naruszeniem art. 67 § 2 P.p.s.a., gdyż osoba ta nie była pracownikiem Spółki, ani też osobą upoważnioną do odbioru kierowanych do niej pism sądowych. Z tych względów, jak również biorąc pod uwagę okoliczność, iż przepis stanowiący podstawę przywrócenia terminu wymaga od wnioskodawcy jedynie uprawdopodobnienia (a nie dowodu) okoliczności przemawiających za przywróceniem terminu (por. postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 2014 r., sygn. akt II OZ 569/14, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl), Sąd przywrócił uchybiony termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.