II SA/Op 470/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. L. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...], nr [...], znak sprawy: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie utrzymania instalacji gazowej i przewodów kominowych postanawia odrzucić sprzeciw uczestników: B. L., Z. L. od postanowienia Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 2 lutego 2010 r. Postanowieniem z 2 lutego 2010 r. Referendarz Sądowy WSA w Opolu zwolnił skarżącą U. L. od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w zakresie częściowym, obejmującym wpis od skargi oraz wpis od skargi kasacyjnej oraz ustanowił skarżącej radcę prawnego. W dniu 13 lutego 2010 r. uczestnicy postępowania B. L., Z. L. wnieśli sprzeciw na ww. opisane postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Sprzeciw podlega odrzuceniu. Na wstępie należy zauważyć, iż postępowanie w przedmiocie prawa pomocy jest postępowaniem incydentalnym i autonomicznym, wszczynanym na wniosek strony. Zgodnie z art. 243 § 1 zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: P.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Z powołanego przepisu wynika, że złożenie wniosku, a następnie przyznanie prawa pomocy może nastąpić przed wszczęciem postępowania sądowo-administracyjnego, a więc w momencie, gdy nie są jeszcze określone strony postępowania głównego. W myśl przepisu art. 50 § 1 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi, jak również wniosku jest każdy kto ma w tym interes prawny. Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniach z dnia 23 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 640/08, z dnia 6 lutego 2007 r., sygn. akt II OZ 62/07 oraz z dnia 8 lutego 2007 r., sygn. akt II OZ 68/07, niepubl., zgodnie z którym z analizy zawartych w Oddziale 2 Rozdziału 3 Działu V P.p.s.a., a dotyczących prawa pomocy uregulowań wynika, że ustawodawca mówiąc o stronie postępowania dotyczącego przyznania prawa pomocy utożsamia pojęcie strony z pojęciem podmiotu występującego z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy np. w art. 255 P.p.s.a. W przypadku uregulowania zawartego w art. 247 P.p.s.a. ustawodawca uściślił jeszcze pozycję procesową wnioskodawcy stanowiąc, iż przepis ten odnosi się tylko do strony występującej z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy i będącej jednocześnie stroną skarżącą. Przedstawione wyżej przepisy regulujące postępowanie dotyczące prawa pomocy uprawniają do stwierdzenia, że stroną postępowania w sprawie o przyznanie prawa pomocy jest tylko strona, która z wnioskiem o przyznanie tego prawa wystąpiła. W świetle powyższego należy stwierdzić, że stroną postępowania w sprawie udzielenia prawa pomocy jest wyłącznie osoba wnioskująca o jego udzielenie, a nie strony postępowania prowadzonego w trybie zwykłym, w związku z czym wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na formularzu w jednym egzemplarzu. Postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy jako postępowanie incydentalne różni się od postępowania prowadzonego w sprawie, inny jest jego cel i zakres. Istotą postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy jest zapewnienie stronie prawa do sądu, gwarantowanego w art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, które to prawo mogłoby doznać ograniczeń z uwagi na sytuację ekonomiczną strony. Nadto za przedstawioną interpretacją pojęcia strony przemawiają również argumenty związane z koniecznością zapewnienia sprawności i szybkości postępowania sądowoadministracyjnego, którego celem jest kontrola działalności administracji publicznej, jak również potrzeba ochrony prywatności osoby wnoszącej o udzielenie jej pomocy prawnej. Informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy dotyczą bowiem sytuacji majątkowej, rodzinnej i zdrowotnej strony i nie ma potrzeby dodatkowego upowszechniania tych danych poprzez doręczanie pism w postępowaniu w przedmiocie udzielenia prawa pomocy wszystkim uczestnikom postępowania. Na koniec warto zauważyć, iż w niniejszej sprawie nie zachodzi obawa naruszenia praw innych podmiotów, gdyż przyznanie prawa pomocy może zostać cofnięte przez Sąd w każdej chwili stosownie do przepisu art. 249 P.p.s.a. Wobec powyższego sprzeciw złożony przez uczestników postępowania od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie przyznania prawa pomocy U. L., podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a., orzekł o odrzuceniu sprzeciwu.