II SA/Op 480/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Sobieralski po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na działanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w przedmiocie skierowania na badania lekarskie i psychologiczne postanawia odrzucić skargę. Skarżący D. S. złożył pismem z dnia 8 stycznia 2021 r., przesłanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w dniu 24 maja 2021 r., skargę na "decyzję" Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 30 grudnia 2020 r., nr [...]. W skardze skarżący zakwestionował wszelkie decyzje wydane przez Starostę Kędzierzyńsko-Kozielskiego, związane z odebraniem mu prawa jazdy i skierowaniem na szereg badań mających na celu sprawdzenie u skarżącego przeciwwskazań do kierowania pojazdami. Następnie w związku z drugim akapitem jego pisma z dnia 5 sierpnia 2021 r. złożonym do akt sprawy z jego skargi o sygn. II SA/Op 416/21, (patrz kopia pisma k. 8 akt sądowych sygn. akt II SA/Op 480/21), gdzie wskazał, że jego pismo z dnia 8 stycznia 2021 r. należy traktować, jako osobną skargę, na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, pismo skarżącego z dnia 8 stycznia 2021 r. zarejestrowano, jako skargę w tut. Sądzie, w Dzienniku korespondencji pod nr II DK/Op 39/21. Po udzieleniu odpowiedzi i przesłaniu akt przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu została ona zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Op 480/21. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu wniosło o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), jako niedopuszczalnej. SKO w Opolu wyjaśniło, że zaskarżona "decyzja" z dnia 30 grudnia 2020 r., nr [...], jest w istocie pismem Starosty Kędzierzyńsko-Kozielskiego przekazującym dwa odwołania skarżącego z 28 grudnia 2020 r. od decyzji Starosty Kędzierzyńsko-Kozielskiego z dnia 9 grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie i nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne. SKO w Opolu pismami z dnia 30 kwietnia 2021 r. nr [...] i [...], poinformowało o pozostawieniu bez rozpoznania ww. odwołań, co stanowiło konsekwencję braku reakcji odwołującego się na wezwanie SKO w Opolu z dnia 14 stycznia 2021 r. do uzupełnienia braku formalnego podania przez złożenie podpisów na odwołaniach. Skarżący został na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 13 września 2021 r. wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi z dnia 8 stycznia 2021 r., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, w przedmiocie skierowania na badania lekarskie i psychologiczne przez: - nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi; - oznaczenie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, tj. wskazanie jej numeru oraz daty wydania w związku z oświadczeniem skarżącego zawartym w piśmie z dnia 5 sierpnia 2021 r., że pismo z dnia 8 stycznia 2021 r. stanowi skargę na Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu. Jednocześnie Sąd poinformował, że wskazane w skardze z dnia 8 stycznia 2021 r. dane dotyczące zaskarżonej decyzji nie dotyczą aktu wydanego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu, lecz pisma Starosty Kędzierzyńsko-Kozielskiego o przekazaniu odwołań skarżącego do Kolegium. W załączeniu Sąd przesłał skarżącemu kopię skargi z dnia 8 stycznia 2021 r. Skarżący został pouczony, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Skarżący odebrał wezwanie w dniu 24 września 2021 r., co dokumentuje zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru (k. 15 akt sądowych) i nie udzielił na nie żadnej odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nadal zwanej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W świetle art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności (pkt 1); oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy (pkt. 2); określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (pkt. 3). Powołany przepis odsyła do art. 46 p.p.s.a., w świetle którego pismo strony powinno zawierać m. in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a nadto oznaczenie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Skarga z dnia 8 stycznia 2021 r. złożona przez D. S. nie została przez niego podpisana. W skardze tej nie został także wskazany numer zaskarżonego aktu (postanowienia, decyzji) lub działanie, bezczynność czy przewlekłe prowadzanie postępowanie, które mogłyby stanowić przedmiot skargi do sądu administracyjnego. D. S., pomimo wezwania, nie uzupełnił wyżej wskazanych braków formalnych skargi. Wezwanie w tym przedmiocie odebrał, bowiem w dniu 24 września 2021 r., a zatem wyznaczony 7 dniowy termin rozpoczął dla niego bieg w dniu 25 września 2021 r. i zakończył się bezskutecznie w dniu 1 października 2021 r. (piątek). Brak podpisu jest uznawany za istotny, bo umożliwiający nadanie pismu prawidłowego biegu, warunek formalny. Jak wywiódł Naczelny Sąd Administracyjny, "z art. 57 § 1 ustawy wynika, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem jej obligatoryjnym elementem jest podpis. Niepodpisanie skargi jest brakiem formalnym skargi, który podlega uzupełnieniu na wezwanie Sądu, kierowane do strony skarżącej na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wówczas, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.)" (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2019 r., sygn. II OZ 344/16, dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.pl).). Odnośnie wezwania skarżącego do oznaczenia zaskarżonego aktu, wyjaśnić należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd dokonuje oceny dopuszczalności skargi, czyli czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego. Granice kognicji rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 p.p.s.a., jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych. Zgodnie zatem z treścią art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się zatem kontrola działalności administracji publicznej w zakresie wyznaczonym enumeracją z art. 3 p.p.s.a., a także kontrola innych kwestii rozpoznawanych w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów p.p.s.a., jak wymienione w art. 4 p.p.s.a. spory o właściwość lub kompetencję, a także przekazanych z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach. Analizując kwestię właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie powtórzyć przyjdzie, że skarżący wskazał w skardze, zawartej w piśmie z dnia 8 stycznia 2021 r., że skarży pismo Starosty Kędzierzyńsko-Kozielskiego z dnia 30 grudnia 2020 r., którym organ ten przekazał jego dwa odwołania. Z kolei w piśmie dnia 5 sierpnia 2021 r., w którym skarżący wskazał, że pismo z dnia 8 stycznia 2021 r. stanowi skargę, określił, że skarży Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu. W tej sytuacji, ponieważ, zarówno pismo Starosty Kędzierzyńsko-Kozielskiego z dnia 30 grudnia 2020 r., jak i ogólnie sformułowana skarga na Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu nie określały przedmiotu skargi do sądu administracyjnego w rozumieniu wyżej wskazanych przepisów art. 3 do art. 5 p.p.s.a., ani na podstawie jakichkolwiek przepisów szczególnych, skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w tym zakresie. Skarżący, jak już opisano wyżej, nie uzupełnił także tych braków formalnych skargi. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że przedmiotowa skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych, o czym orzekł w sentencji postanowienia.