II SA/Op 49/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zwalczania chorób zakaźnych zwierząt postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić A. S. wpis od skargi w wysokości 200 (dwustu) złotych. Powiatowy Lekarz Weterynarii w O. decyzją z dnia [...], nr [...], po otrzymaniu z Zakładu Higieny Weterynaryjnej w O. sprawozdania z badań trzech prób kału pobranych w A P. K. w [...] i stwierdzeniu wzrostu pałeczek Salmonella Enteritidis w dwóch próbkach kału, pobranych przez urzędowego lekarza weterynarii: 1. uznał stado towarowe kur niosek jaj konsumpcyjnych będących własnością P. K.– A w [...], za zakażone pałeczkami Salmonella Enteritidis; 2. zakazał przemieszczania drobiu poza siedzibę stada; 3. nakazał odizolowanie stada od kontaktu z innym drobiem; 4. wyraził zgodę, aby na wniosek właściciela stada i jego koszt przeprowadzić leczenie stada zgodnie z antybiogramem pod ścisłą kontrolą lekarza weterynarii; 5. nakazał pobranie urzędowych próbek i przeprowadzenie badania w kierunku pałeczek Salmonella w terminie uzgodnionym z Powiatowym Lekarzem Weterynarii w O.; 6. zakazał wprowadzania do obrotu jaj konsumpcyjnych; 7. nakazał wszystkie zebrane jaja zbierane w trakcie leczenia przechowywać oddzielnie i przekazywać w uzgodnieniu z Powiatowym Lekarzem Weterynarii w O. do zatwierdzonego zakładu utylizacyjnego. Decyzji w pkt 1, 2, 3, 5, 6, 7 nadał rygor natychmiastowej wykonalności. Od powyższej decyzji odwołanie do [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w O. złożył P. K. Odwołanie to zostało również podpisane przez lekarza weterynarii, specjalistę chorób drobiu dr A. S. Decyzją z dnia [...], nr [...], [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii w O. po rozpoznaniu odwołania złożonego przez P. K. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, natomiast odrębnym postanowieniem wydanym w tym samym dniu i o tym samym numerze co decyzja, stwierdził niedopuszczalność odwołania złożonego przez A. S. W uzasadnieniu postanowienia [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii wskazał, iż A. S. jest osobą trzecią w stosunku do przedmiotu prowadzonego postępowania administracyjnego i nie brał udziału w sprawie przed organem I instancji. Treść odwołania w całości natomiast dotyczy interesu prawnego oraz obowiązków P. K. i w żaden sposób nie odnosi się do praw lub obowiązków A. S. Decyzja [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w O. została doręczona P. K. (odebrana przez K. K.) w dniu 30 listopada 2007 r., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, znajdującym się w aktach administracyjnych sprawy. Decyzja ta została również przesłana do wiadomości A. S. i odebrana przez niego osobiście w dniu 5 grudnia 2007 r., o czym także świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, znajdującym się w aktach administracyjnych sprawy. W dniu 7 stycznia 2008 r. (data oddania przesyłki w polskim urzędzie pocztowym) skargę na wskazaną powyżej decyzję złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w O. ) A. S. zarzucając, iż decyzja została wydana z naruszeniem art. 7 i 77 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz wskazując, że organ odwoławczy stwierdził niedopuszczalność złożonego przez niego odwołania i uznał go za osobę trzecią, która nie posiada tytułu prawnego do jego wniesienia. W wyniku wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 31 stycznia 2008 r. skarżący został wezwany do nadesłania odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz określenia naruszenia prawa bądź interesu prawnego a także sprecyzowania, czy skarży tylko decyzję, czy również postanowienie [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...]. Skarżącego wezwano również do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł. W zakreślonym przez Sąd 7-dniowym terminie A. S. uiścił wymagany wpis, oraz wskazał, że skarży zarówno decyzję, jak i postanowienie [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w O. Wyjaśnił, że zaskarżona decyzja wydana została P. K. i termin jej zaskarżenia minął. A. S. nie uzupełnił braku formalnego skargi, bowiem nie przesłał odpisu skargi, lecz odpis odwołania od decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii. Skarżący nadesłał ponadto pełnomocnictwo udzielone mu przez P. K. w dniu 8 listopada 2007 r. z podpisem poświadczonym notarialnie w dniu 8 lutego 2008 r. W wyniku wskazanych wyjaśnień skarga A. S. została rozdzielona na dwie osobne sprawy. Niniejszym postępowaniem została objęta skarga na decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w O. z dnia [...] natomiast skargę na postanowienie tego organu, również z dnia [...], zarejestrowano w Repertorium pod sygn. akt II SA/Op 68/08 i postanowieniem Sądu z dnia 7 kwietnia 2008 r. została ona odrzucona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga na decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w O. z dnia [...] podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności należało ocenić, czy skargę złożono skutecznie. Podstawową przesłanką dopuszczalności skargi jest wniesienie jej w ustawowym terminie. W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Powołany przepis art. 53 § 1 P.p.s.a., określając termin do wniesienia skargi, formułuje początek jego biegu w przypadku doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia (m.in. decyzji) w sprawie. Początkową datą wskazanego terminu będzie - zgodnie z art. 111 § 1 K.c. w zw. z art. 83 § 1 P.p.s.a. - dzień następny po dniu, w którym stronie zostało doręczone rozstrzygnięcie podlegające zaskarżeniu. Podkreślić należy, iż termin do wniesienia skargi jest terminem prekluzyjnym, którego dochowanie sąd ocenia z urzędu. W przypadku przekroczenia terminu, sąd zobowiązany jest skargę odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, przypomnieć należy, iż decyzja Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia [...] skierowana była do P. K. i jemu została również doręczona. W postępowaniu przed organem I instancji w ogóle nie brał udziału A. S. Podpisując wraz z P. K. odwołanie do wskazanej decyzji nie dołączył upoważnienia do występowania w sprawie charakterze pełnomocnika strony. Z uwagi na powyższe [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii uznał, iż odwołanie to pochodzi od dwóch niezależnych osób i postanowieniem z dnia [...] stwierdził niedopuszczalność odwołania złożonego przez A. S., w uzasadnieniu wskazując, iż zostało wniesione przez osobę nie będącą stroną w sprawie. Co się zaś tyczy odwołania złożonego przez stronę postępowania, tj. P. K., po jego rozpoznaniu organ odwoławczy utrzymał decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w mocy. W tym miejscu zauważyć należy, że pomimo tego, iż organ odwoławczy doręczając A. S. postanowienie z dnia [...] stwierdzające niedopuszczalność jego odwołania, przesłał mu również decyzję z tego samego dnia rozpoznającą odwołanie P. K. i utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii (wniosek taki można wyprowadzić z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki), nie ma to wpływu na bieg ustawowego terminu do wniesienia skargi na przedmiotową decyzję. Zgodnie bowiem z dyspozycją art. 109 § 1 K.p.a. decyzję doręcza się stronom, a sam fakt przesłania decyzji określonej osobie, w opinii organu nie będącej stroną, nie kreuje samoistnie interesu prawnego jej adresata (por. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2006 r., sygn. II OSK 357/05, LEX nr 194900). [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii, stwierdzając niedopuszczalność odwołania A. S. od decyzji organu I instancji podał, iż nie przysługuje mu przymiot strony w rozumieniu art. 28 K.p.a., ponadto w rozdzielniku zaskarżonej do tut. Sądu decyzji nie wskazał, aby decyzja ta podlegała doręczeniu A. S. Sam zatem fakt przesłania decyzji przez organ administracyjny konkretnemu podmiotowi - w tym wypadku A. S. - nie może mieć bezpośredniego wpływu na istnienie przymiotu strony tego podmiotu, ani tym bardziej wpływu na bieg ustawowego terminu do wniesienia skargi na przedmiotową decyzją. W szczególności fakt ten nie otwierał biegu 30-dniowego terminu do zaskarżenia wskazanej decyzji przez A. S. W sytuacji opisanej powyżej, osobie która - tak jak A. S. - uznaje się za stronę określonego postępowania administracyjnego, a która nie brała udziału w tym postępowaniu, przysługuje prawo do wniesienia skargi, ale pod warunkiem, że skargę tę wniesie w terminie przewidzianym dla stron postępowania biorących w nim udział i którym decyzję doręczono. Po upływie tego terminu strona, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, może się natomiast skutecznie bronić przez złożenie wniosku o wszczęcie postępowania wznowieniowego na zasadzie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. Taka forma obrony interesu prawnego dotyczy bowiem strony pozbawionej udziału w postępowaniu a wznowienie postępowania otwiera przed nią ponownie postępowanie zarówno przed organem I, jak i II instancji z możliwością wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Mając na uwadze powyższe wskazania wyjaśnić należy, iż P. K. decyzja organu drugiej instancji została doręczona w dniu 30 listopada 2007 r., tak więc termin 30 dni do złożenia skargi na powyższą decyzję - liczony kalendarzowo - rozpoczął bieg w dniu 1 grudnia 2007 r., a zakończył się w dniu 30 grudnia 2007 r. (niedziela). Zgodnie z art. 83 § 2 P.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się dzień następny po dniu lub dniach wolnych od pracy, zatem ostatni dzień do wniesienia skargi w niniejszej sprawie upływał w dniu 31 grudnia 2007 r. Tymczasem skarżący wniósł skargę w dniu 7 stycznia 2008 r. (data oddania w placówce pocztowej), a zatem uchybił ustawowemu terminowi do jej wniesienia, co skutkuje bezskutecznością skargi. Na marginesie można jedynie wskazać, że nawet gdyby hipotetycznie przyjąć, iż termin do wniesienia skargi dla A. S. może być liczony od dnia przesłania mu decyzji, tj. od dnia 5 grudnia 2007 r., to i tak skarga została złożona z uchybieniem terminu, albowiem termin 30 dni upływałby wówczas w dniu 4 stycznia 2008 r. (piątek). Niezależnie od powiedzianego dotychczas zauważyć również trzeba, iż skarżący, pomimo wezwania Sądu z dnia 1 lutego 2008 r., nie uzupełnił braków formalnych skargi, tj. nie nadesłał żądanego przez Sąd odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem. Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., fakt nieuzupełnienia braków formalnych skargi stanowi natomiast, obok przesłanki wniesienia skargi z uchybieniem ustawowego terminu do jej złożenia, samodzielną podstawę odrzucenia skargi. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Skoro zatem skarga - jak wykazano wcześniej - została wniesiona z uchybieniem ustawowo zakreślonego terminu, należało ją odrzucić, na mocy zacytowanego wyżej art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a.