II SA/Op 49/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na rozkaz personalny Opolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia 26 listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie przedłużenia zawieszenia funkcjonariusza Policji w czynnościach służbowych postanawia 1) odmówić sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 26 marca 2015 r., sygn. akt II SA/Op 49/15, 2) zwrócić A. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu nienależnej opłaty kancelaryjnej za wydanie odpisu wyroku z uzasadnieniem, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa Kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wyrokiem z dnia 26 marca 2015 r. oddalił skargę A. S., reprezentowanego przez pełnomocnika adw. J. S., na decyzję – rozkaz personalny nr [...] z dnia 26 listopada 2014 r. Opolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu, utrzymujący w mocy rozkaz personalny nr [...] z dnia 25 września 2014 r., którym przedłużono funkcjonariuszowi Policji okres zawieszenia w czynnościach służbowych do czasu zakończenia postępowania karnego z jednoczesnym zawieszeniem, od najbliższego terminu, płatności 50% ostatnio należnego uposażenia. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 26 lutego 2015 r. termin rozprawy został wyznaczony na dzień 26 marca 2015 r., na godzinę 12.40, o czym powiadomiono strony, w tym skarżącego A. S., na ręce pełnomocnika ustanowionego w sprawie – adw. J. S. (zwrotne potwierdzenia odbioru zawiadomień – karta 28 i 29 akt sądowych). Na rozprawę w dniu 26 marca 2015 r., imieniu skarżącego, stawiła się M. M., aplikantka adwokacka, przedkładając do akt upoważnienie udzielone przez adw. J. S. (upoważnienie – karta 30 akt sądowych). Pełnomocnik organu nie stawił się na rozprawę, mimo prawidłowego zawiadomienia o jej terminie. Wyrok w niniejszej sprawie został ogłoszony po zamknięciu rozprawy, w tym samym dniu o godzinie 13.10, bez udzielenia stronie wskazówek co do sposobu i terminu wniesienia środka odwoławczego (vide: protokół z rozprawy). Pismem z dnia 7 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przesłał do WSA w Opolu (data wpływu pisma do tut. Sądu 13 kwietnia 2015 r.) wniosek pełnomocnika skarżącego z dnia 30 marca 2015 r. o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 26 marca 2015 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Op 49/15. Do pisma Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach dołączono wniosek adw. J. S., skierowany do WSA w Opolu wraz z kopertą, zaadresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Wyszyńskiego 2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 141 § 2 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako P.p.s.a., w sprawach, w których oddalono skargę uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia sentencji wyroku. W przepisie tym nie wskazano dokładnie sądu, do którego żądanie takie strona winna skierować. Nie powinno jednak budzić wątpliwości, iż musi to być ten sąd, który wydał wyrok, którego to uzasadnienia strona się domaga. Tylko temu sądowi znane są bowiem motywy rozstrzygnięcia, które winny być podane w uzasadnieniu (art. 141 § 4 P.p.s.a) i tylko sędziowie, którzy wydali wyrok podpisują uzasadnienie (art. 143 P.p.s.a.). Zatem, aby wniosek taki obligował Sąd do sporządzenia pisemnego uzasadnienia ogłoszonego wyroku istotne jest, aby strona zachowała termin do złożenia stosownego wniosku. Zauważyć przyjdzie, że stosownie do art. 140 § 1 P.p.s.a. jedynie stronie działającej bez adwokata lub radcy prawnego, obecnej przy ogłoszeniu wyroku, przewodniczący udzieli wskazówek co do sposobu i terminu wniesienia środka odwoławczego. Obowiązek ten nie zaistniał w przedmiotowej sprawie, bowiem strona w postępowaniu sądowym reprezentowana była przez adwokata, stosownie do udzielonego w dniu 14 lipca 2014 r. pełnomocnictwa (karta 7 akt sądowych). Wniosek zaś o sporządzenie wyroku został wniesiony, wprawdzie w ustawowym terminie 7 dni, jednakże do niewłaściwego sądu – ponieważ stosowna przesyłka zawierająca wniosek o uzasadnienie wyroku w sprawie II SAOp 49/15, została nadana za pośrednictwem poczty do WSA w Gliwicach. Nie można zgodzić się z poglądem, aby za wystarczające móc uznać nadanie stosownego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w polskim urzędzie pocztowym na adres jakiegokolwiek wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie 7 dni od ogłoszenia wyroku. Przede wszystkim zauważyć należy, iż w postępowaniu sądowoadministracyjnym przyjęto zasadę ciągłości (trwałości) właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego. Sąd właściwy w chwili wniesienia skargi pozostaje właściwy aż do ukończenia postępowania, choćby podstawy właściwości zmieniły się w toku postępowania. Wyjątek od tej zasady może wynikać tylko przepisu szczególnego (art. 14 P.p.s.a.). Tym samym sąd zachowuje swą właściwość aż do prawomocnego zakończenia sprawy. Właściwość sądu winna być uwzględniania z urzędu (art. 59 § 1 P.p.s.a.). Przekazanie według właściwości, o którym mowa w tym przepisie, dotyczy jednak tylko wypadku, gdy sąd, w którym wszczęto postępowanie, będzie niewłaściwy do rozpoznania sprawy sądowoadministracyjnej, czyli sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej bądź innej, do której z mocy przepisów szczególnych stosuje się przepisy P.p.s.a. (art. 1 p.p.s.a.). Sąd niewłaściwy przekazuje zatem sądowi właściwemu sprawę sądowoadministracyjną. Tylko w takim przypadku czynności dokonane w sądzie niewłaściwym pozostają w mocy (art. 59 § 4 P.p.s.a.). Art. 59 p.p.s.a. nie reguluje natomiast sytuacji dokonania czynności postępowania w sądzie niewłaściwym w sprawie rozpoznawanej już przez sąd właściwy. Postanowienie, o którym mowa w art. 59 § 1 P.p.s.a., nie dotyczy zatem przekazywania pism i wniosków składanych w toku postępowania. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, iż dla zachowania terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia należy nadać go przed upływem terminu w polskim urzędzie pocztowym do sądu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 83 § 3 P.p.s.a.), a nie do jakiegokolwiek sądu. W przepisie tym nie wskazuje się, kto ma oddać pismo w urzędzie pocztowym. Uznać zatem należy, iż strona może się w tym zakresie posłużyć inną osobą. Z tych względów dzień, w którym sąd, do którego omyłkowo je wysłano, nada pismo do sądu właściwego, jest równoznaczny z dniem wniesienia pisma do sądu (tak też NSA w postanowieniu z dnia 16 października 2007 r., I OZ 538/07, opubl. w Lex nr 356127, postanowieniu z dnia 28 czerwca 2010 r., sygn. akt II FZ 261/10, opubl. Lex nr 643598). Trafność tej argumentacji potwierdza również treść art. 46 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym w piśmie należy oznaczyć sąd, do którego pismo jest kierowane. Skoro tak, to za wniesione w terminie można uznać tylko to pismo, które zostało oddane w urzędzie pocztowym do sądu, wskazanego jako adresat w piśmie, a nie na kopercie. W tym przypadku nie budzi wątpliwości, iż wniosek został oddany w polskim urzędzie pocztowym w celu doręczenia go do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu dopiero 7 kwietnia marca 2015 r. Termin na jego wniesienie upłynął zaś 2 kwietnia 2015 r. Powyższe oznacza, że należało odmówić sporządzenia uzasadnienia wyroku z uwagi na spóźnione złożenie wniosku o jego sporządzenie i dlatego na podstawie art. 141 § 2 i 3 P.p.s.a., orzec jak w pkt 1 postanowienia. Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 225 powołanej wyżej ustawy.