II SA/Op 495/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Krupiński Sędzia WSA Krzysztof Bogusz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Teresa Cisyk Protokolant St. sekretarz sądowy Joanna Szyndrowska po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. H. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zalegalizowania tymczasowych obiektów budowlanych postanawia zawiesić postępowanie. Przedmiotem skargi K. H. jest decyzja Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...], nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 26 czerwca 2009 r., nr [...] o odmowie zalegalizowania tymczasowych obiektów budowlanych zlokalizowanych na działce nr [...] przy ul. [...] w O. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Co do spornych obiektów budowlanych w obrocie prawnym znajduje się decyzja organu odwoławczego z dnia 9 grudnia 2003 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 9 października 2003 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. Faktem urzędowo znanym Sądowi jest okoliczność, że przed Wojewódzkim Sadem Administracyjnym w Warszawie prowadzono postępowanie ze skargi K. H. w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej z 9 grudnia 2003 r. Wyrokiem z 27 października 2009 r. Sąd ten skargę prawomocnie oddalił. Niezależnie od tego skarżący wniósł do WSA w Warszawie inną skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej z 9 grudnia 2003 r. Sprawę tą zadekretowano pod sygn. VII SA/Wa 2019/09. Sprawa powyższa nie została dotychczas załatwiona, co potwierdzają zapisy bazy informatycznej tamtejszego Sądu. Skarżący złożył wniosek procesowy o zawieszenie niniejszej sprawy do czasu zakończenia postępowania przed WSA w Warszawie w sprawie VII SA/Wa 2019/09. Organ odwoławczy nie zajął stanowiska co do tego wniosku procesowego w złożonej odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie należało zawiesić. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270, ze zm.) – zwanej dalej: P.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przesłanką zawieszenia postępowania jest zatem zależność obu postępowań oraz , aby pozostawały one w toku. Niezależnie od tego, na zasadzie art. 126 P.p.s.a., sąd może również zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. W ocenie Sądu zachodzą podstawy do zawieszenia z urzędu postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., do czasu prawomocnego zakończenia odrębnego postępowania, zawisłego przed WSA w Warszawie ze skargi K. H. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 sierpnia 2009 r., nr [...] w sprawie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej. Jeżeli bowiem przedmiotem tamtego zaskarżenia jest decyzja o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia 9 grudnia 2003 r., to jej wzruszenie będzie miało znaczenie dla obecnego postępowania legalizacyjnego. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji o nakazie rozbiórki obiektów ma prejudycjalny wpływ na tok sprawy II SA/Op 495/09 tut. Sądu. Końcowo należy zauważyć, że celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie powołanego art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. powinna być analizowana także z uwzględnieniem wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (por. wyrok NSA z 23 stycznia 2007r., sygn. akt II OSK 702/06, opubl. LEX 321527). W tych okolicznościach zawieszenie postępowania z urzędu było zasadne i Sąd z mocy art. 125 § 1 pkt. 1 P.p.s.a. orzekł jak wyżej. W sprawie brak było podstaw do zastosowania art. 126 P.p.s.a., gdyż organ odwoławczy nie wystąpił o zawieszenie sprawy.