II SA/Op 501/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor sądowy Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 25 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. H. na uchwałę Rady Gminy Bierawa z dnia 26 czerwca 2006 r., nr XLIV/332/2006 w przedmiocie sprzedaży nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 28 czerwca 2006 r. S. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na uchwałę Rady Gminy Bierawa z dnia 26 czerwca 2006 r., nr XLIV/332/2006 w sprawie wyrażenia zgody na zbycie nieruchomości stanowiących własność Gminy, zarzucając, że uchwałą tą został naruszony jego interes jako właściciela działki nr A, położonej w D. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Bierawa wniósł o jej oddalenie, podając, że skarżący nie wykazał w jaki sposób zaskarżona uchwała narusza jego interes prawny, jak również przepisy prawa. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez wykazanie, że przed wniesieniem skargi wezwał Radę Gminy Bierawa do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zaskarżoną uchwałą. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, doręczone w dniu 28 sierpnia 2006 r., skarżący w piśmie z dnia 30 sierpnia 2006 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 31 sierpnia 2006 r., oświadczył, iż nie miał wiedzy o możliwości powtórnego wezwania Rady Gminy Bierawa i wniósł skargę do Sądu uznając, że nie ma już możliwości zmiany stanowiska Rady. Wskazał ponadto, że występował do Rady Sołeckiej i Wójta Gminy Bierawa o pozostawienie dojazdu do jego posesji, w związku z czym miała miejsce wyjazdowa Komisja Rady Gminy Porządku Publicznego na wizję lokalną tej drogi. Podał również, że swoje stanowisko wyraził także na Komisji Rady Gminy. Do odpowiedzi dołączył dwa pisma, opatrzone datą 11 kwietnia 2003 r., kierowane do Rady Sołeckiej w Dziergowicach oraz do Urzędu Gminy w Bielawie, zawierające prośbę o niewyrażenie zgody na wykupienie drogi gminnej przez jego sąsiadów. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej treści skargi przez Sąd poprzedza sprawdzenie wymagań formalnych skargi, w tym dopuszczalności wniesienia skargi w świetle art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że skargę można wnieść po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one w postępowaniu, a jeśli nie były one przewidziane ustawą, wniesienie skargi musi być poprzedzone wezwaniem właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Zważywszy, że wniesiona skarga dotyczy uchwały Rady Gminy Bierawa z dnia 26 czerwca 2006 r., nr XLIV/332/2006 w sprawie wyrażenia zgody na zbycie nieruchomości stanowiących własność Gminy Bierawa, należy wskazać, iż szczególne przesłanki dopuszczalności zaskarżenia zarządzeń organów gminy przewiduje art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 146, poz. 1591 ze zm.), w myśl którego, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Przepis ten ustanawia zatem przesłankę dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego w postaci wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Innymi słowy - uchwałę organu gminy podjętą w zakresie administracji publicznej można zaskarżyć do sądu administracyjnego dopiero po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, przy czym na zasadzie art. 101 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym w sprawie o usunięcie naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym. Oznacza to, że skarga do sądu administracyjnego może być złożona dopiero wówczas, gdy organ gminy, który wydał kwestionowane zarządzenie, odmówi usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego albo nie wypowie się w tej kwestii w terminie, jaki obowiązuje, dla załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym (por. T. Woś, H. Knysiak–Molczyk, M. Romańska: Postępowanie sądowoadministracyjne, Wyd. Prawnicze "LexisNexis" Warszawa 2004, s. 242). Terminy powyższe wynikają z art. 35 i 36 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej K.p.a. Ustawodawca w przepisie art. 35 § 3 K.p.a. określił, że załatwienie sprawy przez organy administracyjne powinno nastąpić nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od wszczęcia postępowania, stąd bieg terminu do wniesienia do sądu skargi w trybie omawianego przepisu rozpoczyna się po upływie dwóch miesięcy, w czasie których organ miał obowiązek ustosunkowania się do wezwania. Niespełnienie tej przesłanki powoduje niedopuszczalność skargi. Przepis art. 58 § 1 p.p.s.a. wymienia enumeratywnie przesłanki do odrzucenia skargi, należą do nich: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. Przenosząc powyższe uwagi na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić przyjdzie, że skarżący został wezwany do uzupełnienia braku skargi, polegającego na wykazaniu, że przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpał przewidziany prawem tryb wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W piśmie z dnia 30 sierpnia 2006 r. skarżący przyznał, że wezwania takiego nie wnosił, natomiast żadne z przedłożonych pism, dołączonych do odpowiedzi, a datowanych na 11 kwietnia 2003 r., z których jedno kierowane było do Rady Sołeckiej w Dziergowicach, a drugie do Urzędu Gminy w Bielawie, nie zawierało wezwania do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego zaskarżoną uchwałą, Zresztą już z porównania dat, w jakich pisma te zostały sporządzone, jednoznacznie wynika, że są one znacznie wcześniejsze niż data podjęcia skarżonej uchwały. Pisma te nie mogą zatem zostać uznane za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zaskarżoną uchwałą, podjętą w dniu 26 czerwca 2006 r. Skarżący nie uzupełnił zatem braku formalnego skargi poprzez wykazanie, że przed wniesieniem skargi do Sądu, wezwał Radę Gminy Bierawa do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego jego zarządzeniem, i nie wykazał wyczerpania trybu określonego w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Skoro skarżący nie dokonał wezwania z przywołanego przepisu, nie wyczerpał tym samym ustawowego trybu, od którego zależy skuteczność wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Z tego względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę, jako niedopuszczalną, należało odrzucić.